Queen’s Pleasure – Words To Live By, Suits To Die In
Dat Queen’s Pleasure een hartstikke leuk bandje is, weten we sinds de popronde van 2019 en dankzij singles als How It Feels, Empty Occasion, en Alex Sender. Dat de Brit- en garagerockband daarmee een aanzienlijk tipje van de sluier van debuutalbum Words To Live By, Suits To Die In heeft opgelicht mag de pret niet drukken, want er is nog zat te ontdekken op het drie kwartier durende twaalftal van het Amsterdamse kwartet. Hoewel… Sitter, Nico 1995, Big Boys Loan, Panic From Dublin en Starlet waren ook al uitgebracht, … Lees verder Queen’s Pleasure – Words To Live By, Suits To Die In
The World Of Dust – True Sound
De eigenaar van Tiny Room Records, Stefan Breuer, maakt onder de naam The World Of Dust ook zelf muziek. True Sound is een persoonlijke verkenning van het leven van zijn grootouders, Jan en Nel. Het album is daardoor bij uitstek een conceptalbum en dat vraagt vaak wat van de luisteraar, maar dit album is relatief kort. De acht nummers tellen op tot zo’n 21 minuten. De muziek … Lees verder The World Of Dust – True Sound
No more loud music
Festivallen, hoe ging dat ook alweer? Na twee ‘try-outs’ (Absolutely Free Festival in Genk en Mama’s Pride Festival in Geleen) zou afgelopen weekend het driedaagse festival Bruis in Maastricht een lichtpuntje worden in een wederom gitzwarte festivalzomer. Zóu, want door het uitblijven van versoepelingen in het coronabeleid, werd ook Bruis gedwongen te downsizen. Niet de gehoopte en verwachte 3000 bezoekers per dag, maar slechts 750. … Lees verder No more loud music
Homeshake – Under The Weather
Peter Sagar trakteert ons op het vijfde album dat hij onder de naam Homeshake uitbrengt. Hij heeft alleen een beetje pech met het moment waarop hij zijn diep trieste zachtzinnige liedjes laat horen. De releases van andere artiesten die beduidend harder gillen dan hij, vliegen hem en ons nu even om de oren, en dus moeten we even gas terugnemen om echt te kunnen horen … Lees verder Homeshake – Under The Weather
Mooneye – Big Enough
Ik zal meteen met de deur in huis vallen: het is groot genoeg. Zo, dan bestaat daar geen misverstand over. Mooneye verraste reeds in 2019 door De Nieuwe Lichting, de prestigieuze wedstrijd van Studio Brussel te winnen, hoewel hij toen al een schitterende EP op zijn naam had staan. Tijd voor een album, moet de band rond de Vlaamse singer-songwriter Michel Libberecht hebben gedacht. Welnu, … Lees verder Mooneye – Big Enough
The Bevis Frond – Little Eden
Ze bestaan al 35 jaar, ik zie ze nog staan in de Vlerk aan de Katshoek: The Bevis Frond. Tegelijk punk én geworteld in Britse jaren 60 psychedelische tradities. Frontman Nick Saloman – en in feite enig bandlid die op de platen zingt, gitaar, bas, drum en toetsen speelt en alleen voor concerten mensen om zich heen verzamelt – blijft ook op gevorderde leeftijd last … Lees verder The Bevis Frond – Little Eden
Low gaat waar nog niemand is geweest
Alan Sparhawk grinnikt. „Tja, hoe ga je verder na Double Negative…” Drie jaar geleden sprak MuziScene met Sparhawk en Mimi Parker van Low over hun baanbrekende en door critici bejubelde album Double Negative. Aan de vooravond van het verschijnen van hun nieuwe album Hey What, pakken we de draad van het gesprek van toen weer op. Want hoe ga je verder, als je de grenzen … Lees verder Low gaat waar nog niemand is geweest
Lil’ Louis, Amsterdam, 24 oktober 1998
Eind jaren-80 draai ik in het jeugdhonk in mijn geboorteplaats regelmatig plaatjes. Veel new wave: The Cure, Joy Division, dat soort werk. De cd’s en platen die we er draaien worden ingekocht door de muziekcommissie. En ineens staat daar – het is ondertussen 1989 – tussen al die donkere jaren 80 muziek een plaat die ervoor zorgt dat ik verslingerd raak aan Dance: French Kiss. Dit klinkt … Lees verder Lil’ Louis, Amsterdam, 24 oktober 1998
Echt je laatste concert
Toen we al een flink eind op weg waren in de lockdown begonnen veel mensen te praten over hun laatste concert. Welke band had je gezien nog net voor de podia dichtgingen, bedoelden ze daar logischerwijs mee. Ongetwijfeld heb ik zelf ook zo’n gesprek gevoerd. Wist ik veel dat die term een paar maanden later zo’n andere lading zou krijgen. Vorige week hebben we namelijk … Lees verder Echt je laatste concert
Dntel – Away
Jimmy Tamborello brengt dit jaar twee albums uit. Eerder verscheen The Seas Trees See, waarop we de rustige en ambient georiënteerde kant van Tamborello horen. Nu is er de andere zijde van de tweeluik, Away waarin pop regeert, maar wel op de ingetogen manier van de invloedrijke artiest. Invloedrijk? Jazeker. Jimmy Tamborello kun je rekenen tot de pioniers in de elektronische muziek, die een flinke … Lees verder Dntel – Away
MuziScene magazine 