Hot Chip politiek en persoonlijk

Nee, Freakout/Release mogen we niet Hot Chips lockdown-plaat noemen. Daarmee zouden we geen recht doen aan de algemene geldigheid van de politieke en persoonlijke thema’s die de Britten op hun achtste album aansnijden, vindt Alexis Taylor. Toch klinkt de dansmuziek van Hot Chip serieuzer dan voorheen. En natuurlijk is dat niet los te zien van de duistere periode waarin we leven. Door: Wim du Mortier … Lees verder Hot Chip politiek en persoonlijk

Death Bells – Between Here & Everywhere

Australisch Death Bells revancheert zich met hun nieuwe en beter uitgewerkte album Between Here & Everywhere. In 2020 was MuziScene niet erg te spreken over hun ‘zielloze kopie’ van de sfeer rond bands als The Killers, DIIV, Editors en Interpol, te horen op hun album New Signs Of Life. De sfeer is gebleven op het nieuwe album, de liedjes sterker en – met al die … Lees verder Death Bells – Between Here & Everywhere

Kamikaze Palm Tree – Mint Chip

No, no, no, no, no, it’s a dollar billl, it’s a dollar bill. Het lijkt alsof het duo Dylan Hadley en Cole Berliner de microfoon heeft opengezet en maar iets probeert. Resultaat: een liedje getiteld Chariot On Top, en bijna 2 minuten pure absurditeit waar Barend Servet zich niet voor zou schamen. Die indruk wekt Mint Chip, het tweede album van Kamikaze Palm Tree, alle … Lees verder Kamikaze Palm Tree – Mint Chip

Kiwi Jr. – Chopper

Ze komen uit Canada en dit is hun derde album. Kiwi Jr. maakt lichtvoetige indiepop met misschien een klein melancholisch randje. Het is als een lo-fi Broken Bells. Met name de inventieve manier van liedjes schrijven doet wat denken aan het samenwerkingsverband van Danger Mouse en James Mercer: als kabbelende riviertjes die al meanderend geultjes graven in je hoofd. Alleen haalt Kiwi Jr. niet dat … Lees verder Kiwi Jr. – Chopper

Moreish Idols – Float ep

Speedy Wunderground diept weer een nieuwe Engelse band op, dit keer uit een klein dorpje in Cornwall. Het vijftal Moreish Idols nam met Dan Carey in vijf dagen wat liedjes op, nu uitgebracht als ep met vier liedjes. We kennen intussen de smaak van Carey een beetje, ook al is die breed, maar het werk van Moreish Idols valt mooi in het diepe centrum van … Lees verder Moreish Idols – Float ep

H.E.A.T – Force Majeure

Grootse kapsels, imposante rockposes, maar de schoudervullingen en glitter kleding laat Zweeds H.E.A.T achterwege. Voorts is het één grote revival van rock uit de jaren tachtig: Eye Of The Tiger of zo u wilt The Final Countdown op herhaling. Zanger Kenny Leckremo heeft er ook een fantastische bijpassende strot voor. Hoor ‘m een album lang heel effectief theatraal uithalen, het bezorgt liefhebbers op zeker kippenvel. … Lees verder H.E.A.T – Force Majeure

Lucas Thijs – Videostore Effect

De Rotterdamse muzikant Lucas Thijs kennen we van zijn band Paterson. Kennelijk kan hij daar nog niet genoeg zijn ei in kwijt, want hij komt nu op de proppen met een ep waar je gebit van uit je bek valt, als je niet oppast. Vier liedjes aangevuld met een paar smaak- en sfeervolle geluidsfragmenten vormen het kleinood. De vier volwaardige nummers zijn stuk voor stuk … Lees verder Lucas Thijs – Videostore Effect

DC Gore – All These Things

Need You Tonight start met een simpele melodielijn, gezongen over een simpele begeleiding met een shakertje en electronisch gebubbel. Langzaam vouwt het nummer open en neemt de intensiteit toe. Tot DC Gore gepassioneerd zingt ‘But I need you tonight, I know you’re not looking for love again, you treated me like we were only friends, but I need you tonight..‘ en zijn schreeuw om liefde … Lees verder DC Gore – All These Things

Traams – Personal Best

Het is pas hun derde album. Meest is het stil rond het Britse trio. En dan bam! Ligt er een album als een draaikolk, gemaakt om je er in te laten verzuipen. De inspiratiebronnen voor de experimentele krautrock van Stuart Hopkins, Leigh Padley en Adam Stock lijken in de tussentijd niet veel te zijn veranderd. Dry schurkt schrikbarend dicht aan tegen Joy Division’s She’s Lost … Lees verder Traams – Personal Best

Eendracht Festival viert de diversiteit

Eendracht Festival wil de verschillende scenes in Rotterdam laten zien aan het publiek en als het even kan verbinding tussen die ‘eilandjes’ stimuleren. Dat legden Immanuel Spoor en Jelle Touw een week geleden uit op MuziScene.nl. En die verbinding dwongen ze tijdens het vorige week gehouden festival ook een beetje af door gelijkgezinde groepen met elkaar de invulling te laten verzorgen van het programma. Wat … Lees verder Eendracht Festival viert de diversiteit