De aantrekkingskracht van de Prins

„Wie is de Rikkie van Dordrecht? Jij? Dan gaan we vanavond allemaal naar zijn huis!” Scott Beekhuizen oftewel Prins S. lacht van oor tot oor en het publiek samengepakt in de zompig vochtige Popcentrale – je moet eigenlijk zeggen ‘Talentstage’ – in Dordrecht lacht joviaal mee. Prins S. en De Geit staat vanavond met zijn tweeën op het podium, en ook al moeten ze na … Lees verder De aantrekkingskracht van de Prins

Leftfield – This Is What We Do

Ahh, je krijgt weer een inkijkje in hoe goed de eerste dance-acts waren, eind jaren tachtig. Toen na het nihilisme van de punk en de doom van de wave mensen hunkerden naar hedonistisch los gaan op de dansvloer. Vet klinkende analoge synths en drummachines vormden de klankkleuren van die tijd. En een van de acts die voorop liep was Leftfield. Wie heeft er niet eens … Lees verder Leftfield – This Is What We Do

Jellephant – Where’s The Fire?

Terwijl we reikhalzend uitkijken naar een nieuwe van Jellephant & The Phantoms – hun Spills vond ik de beste gitaarplaat van Nederlandse bodem in 2021 – had Jelle Haagsma de afgelopen maanden gelukkig weer eens zin om ook in zijn eentje weer eens wat muziek te maken. Of beter gezegd, samen met zijn vriendin die we als tweede stem af en toe horen opduiken. Dat … Lees verder Jellephant – Where’s The Fire?

Modern Studies – Cassandra ep

Hè hè. De Engelse folkrockformatie Modern Studies heeft – zo zou je bijna gaan geloven – eindelijk naar ons geluisterd. Al jaren verleidt de band ons met indringende liedjes die ergens op het snijvlak van indie en folk liggen. Het charmante van hun muziek is dat het zo overduidelijk is geworteld in Engelse tradities, zonder dat het echt op folk en traditionals gaat lijken. Want … Lees verder Modern Studies – Cassandra ep

Mich – Nuts

Een vette chorus over de bas, four-to-the-floor drums, Siouxsie & the Banshees-gitaartje dat dartel ronddanst. Gaat u mee de tijdmachine in om terug te keren anno – pak ‘m beet – 1985? Mich uit Amsterdam staat te boek als een studio-act. Dat wil dus zeggen dat het een gezelschap is – Piet Parra, Sofie Winterson, Bastiaan Bosma, Rimer London en Mick Johan – dat met … Lees verder Mich – Nuts

Haleiwa – Hallway Waverider

Hallway Waverider is het tweede album dat Mikko Singh onder de naam Haleiwa uitbrengt op Morr Music. Het label staat bekend om het presenteren van muzikanten die voortdurend net buiten de lijntjes kleuren, gebaseerd op experiment en conceptuele uitgangspunten. Singh – een Zweed die werkt vanuit Stockholm – past perfect in dat plaatje. Hallway Waverider is een plaat die bol staat van het experiment met … Lees verder Haleiwa – Hallway Waverider

Richard Dawson – The Ruby Cord

De Engelsman Richard Dawson is zo’n zeldzame originele denker, eigenzinnig, oorspronkelijk. Noem ‘m gerust de Terry Pratchett van de alternatieve popmuziek: zo’n titel verdient hij met zijn sprookjesachtige albums. Onlaqngs schreven we nog over het prachtig barokke album Henki dat hij maakte met de Finse band Cricle. En met The Ruby Cord reikt hij in zijn stijl naar nog grotere hoogte. Want waarom zou je … Lees verder Richard Dawson – The Ruby Cord

St. Polaroid – Autobahnkirche

Ook de doorgewinterde professionele muzikant zal zich het magische moment weten te herinneren om voor het eerst met wat vrienden muziek te maken en een eerste eigen nummer te schrijven. Dat moet natuurlijk worden vastgelegd, want dan bestaat het pas en kun je eindelijk naar jezelf luisteren. En dan wil je het natuurlijk ook delen met anderen en horen wat ze er van vinden. Ultieme … Lees verder St. Polaroid – Autobahnkirche

We vs. Death herrijst

In de periferie van kleurrijk festival Le Guess Who gebeurde er op de slotdag iets waar veel liefhebbers van postrock misschien wel niet meer op durfden te hopen: de Utrechtse formatie We vs. Death doorbrak na pakweg 13 jaar de stilte en treedt weer op. In de kleine studioruimte van het platenlabel Tiny Room Records waren enkele tientallen fans van weleer getuige van de wederopstanding … Lees verder We vs. Death herrijst

Tramhaus gaat recht op z’n doel af

‘Happy accidents‘ noemen ze dat in de muziekwereld; van die momenten waar het mis gaat maar in werkelijkheid een magisch moment ontstaat. Het zijn ongelukjes om te koesteren. Gitarist van Tramhaus Nadya van Osnabrugge zal het zo vast niet hebben ervaren, maar het gedoe met de techniek van haar gitaar levert een van de kippenvelmomentjes tijdens hun sublieme show in thuishaven van de Rotterdamse band … Lees verder Tramhaus gaat recht op z’n doel af