Jill Scott, Amsterdam, 13 mei 2000
Het is zaterdagmiddag en het voorjaar toont zich van zijn beste kant. Voordat we aan de slag gaan zit ik met Jill Scott en Ursula Rucker tegen de zijgevel van Paradiso te chillen. Technici lopen af en aan, zo ook mensen van de platenmaatschappij, journalisten en anderen wiens rol mij niet altijd duidelijk is Rucker zal vanavond optreden en Scott is mee om haar debuutalbum te promoten. … Lees verder Jill Scott, Amsterdam, 13 mei 2000
Verwachtingsmanagement
Dit is bepaald niet mijn lievelingsweek. Ja, dat van die pandemie en zo is ook heel vervelend, maar ik zit er meer mee dat deze week ons online magazine wordt uitgebracht. Je zou zeggen dat dat hartstikke leuk en fijn is, een kroon op een paar maanden hard werken en zo, maar ik vind ‘t eigenlijk een rot moment. Net zo goed als ik het … Lees verder Verwachtingsmanagement
Loney Dear – A Lantern and a Bell
Als we ons nu eens inbeelden hoe de muziek van Zweeds Loney Dear zou klinken als Emil Svanängen een ervaren en vaardig zanger zou zijn met een prachtige vaste zuivere stem met veel inhoud. Zou er dan iets van overblijven? Het lied Oppenheimer start met een toon die Svanängen uit zijn keel perst. Zijn kopstem piept en kraakt onder de inspanning. Het is bijna onaangenaam … Lees verder Loney Dear – A Lantern and a Bell
’68 – Give One Take One
Het duo ’68 heeft het rock ’n’ roll hart op de juiste plek zitten. Zoals ze het zelf zeggen: Rock ‘n’ roll never gave me a thing – nee, ze hebben het gewoon gepakt. En dat is vooral wat Give One Take One is: a backpocket full of riffs. Yeah! Heftige muziek, rauw, sleazy, riffgedreven, met smerige gitaar en beukende drums. Waardoor er allerlei andere … Lees verder ’68 – Give One Take One
Citizen – Life In Your Glass World
In het openingsnummer Death Dance Approximately raast Citizen in luttele seconden van DFA1979 naar Foo Fighters om te eindigen in een The Wombats-achtige dansbaar ritme. Zo, denk je dan, dat klinkt veelbelovend. Tot het gescandeerde refrein toch op leegte duidt. Dat gaat ook op voor springerig I Want To Kill You. De band klinkt zoals je het graag hoort. Het is strak, uptempo, de bas … Lees verder Citizen – Life In Your Glass World
Nagasaki Swim – The Mirror
Achter Nagasaki Swim gaat de Rotterdamse duizendpoot Jasper Boogaard schuil. Het debuut van de band bestaat uit acht liedjes met een verdacht Amerikaanse sound. Pedal steel, folkrock sferen: het lijkt alsof het van een ander continent komt, in plaats van uit Rotjeknor. Verklaring is dat Boogaard een poosje werkt in de Headroom Studios in Philadelphia. De studio is een episch centrum voor nieuwe alternatieve artiesten … Lees verder Nagasaki Swim – The Mirror
Skegss – Rehearsal
De Australische indie-punkers Skegss komen drie jaar na het verschijnen van hun debuutalbum met opvolger Rehearsal. Dat ze geoefend hebben is duidelijk, al zingen ze in albumopener Down To Ride “No time to rehearse” en even later zelfs: “This is no rehearsal.” Rehearsal staat net als My Own Mess weer boordevol met lekker in het gehoor liggende punkrock. Het enige verschil is dat de nummers, hoewel nog steeds puntig, een weinig langer duren – gemiddeld zo’n drie minuten, dus we hoeven niet … Lees verder Skegss – Rehearsal
Waltzburg – Let’s All Pretend EP
Verfrissend, dat is misschien de juiste omschrijving van de nummers op de EP Let’s All Pretend van Waltzburg. De Nijmeegse formatie heeft ervoor gekozen om, na verschijnen van hun debuutalbum Cut The Wire, nu een EP uit te brengen. Door: Ronald Houtman Verfrissend slaat op de muzikale kant van de EP. De nummers hebben een luchtig karakter en liggen daardoor lekker in het gehoor. De … Lees verder Waltzburg – Let’s All Pretend EP
Serpentwithfeet – Deacon
Op Deacon, het nieuwe album van Josiah Wise, beter bekend als Serpentwithfeet, slaat de artiest duidelijk een gladdere muzikale richting in. En weet je wat? I like it. De in LA woonachtige zanger en producer bezingt op zijn tweede album een fantasiewereld waarin genormaliseerde zwarte homoseksuele liefde en tederheid centraal staan. Door: Mink Steekelenburg De experimentele arrangementen van debuutalbum Soil, worden op Deacon ingeruild voor … Lees verder Serpentwithfeet – Deacon
Emil Landman – February
In 2018 kwam Emil Landman, die midden in de jaren nul afstudeerde aan de Herman Brood Academy, met het tweeluik Vinter/Sommer. Voor beide EP’s, die je met gemak als een album kunt zien, reisde hij naar Noorwegen. Ook voor February zocht hij zijn inspiratie over de grenzen, en wel in New York. Het is inmiddels een beproefd concept -voor het in 2016 verschenen An Unexpected View ging hij op wereldreis – voor de … Lees verder Emil Landman – February
MuziScene magazine 