Citizen – Life In Your Glass World

In het openingsnummer Death Dance Approximately raast Citizen in luttele seconden van DFA1979 naar Foo Fighters om te eindigen in een The Wombats-achtige dansbaar ritme. Zo, denk je dan, dat klinkt veelbelovend. Tot het gescandeerde refrein toch op leegte duidt. Dat gaat ook op voor springerig I Want To Kill You. De band klinkt zoals je het graag hoort. Het is strak, uptempo, de bas is gruizig, strummende gitaren zwepen de boel lekker op, de drumpartijen zijn op energiek dansen ingericht. En toch mist er iets.

Neem een paar jongelui die er goed uitzien als ze en gitaar vasthouden, stuur ze naar een hippe kapper en kleedt ze in een duur merk volgens de laatste mode, en laat een goede producer een paar liedjes met ze opnemen in een vooraf bepaald format dat volgens de onderzoeken goed aansluit bij de behoeften van die ene doelgroep, en vergeet niet het eindresultaat zo plat als een dubbeltje te compressen zodat het heel heftig klinkt en uit de boxen komt knetteren. We zeuren wel eens over K-pop, maar ook in de ‘alternatieve’ gitaarhoek is de nodige formule-pop te vinden. Met name van die vrolijk klinkende en gemakkelijk in het gehoor liggende gitaarbandjes. Je ziet de in extase gillende menigte al voor het podium.

Met zo’n generalisatie doen we vast veel bands tekort, en waarschijnlijk ook Citizen, maar hun album Life In Your Glass World roept de verdenking over zich af dat we hier ook met net iets minder echts te maken hebben dan we graag horen. De elf liedjes op het vierde album van het trio uit Toledo in de VS klinken allemaal aangenaam en energiek en verleiden je bij eerste beluistering om te denken dat je misschien iets leuks in handen hebt. Tot de euforie uitblijft als we het vaker opzetten en het toch een beetje een lege huls blijkt te zijn.

En als de ergernis dan eenmaal is ingedaald valt je oog op de hoes: een overtuigender pleidooi waarom je het ontwerp daarvan niet moet overlaten aan de gitarist van de band is zelden waargenomen.

De band zegt deze plaat helemaal op eigen voorwaarden te hebben gemaakt. Dat dit een ware weerspiegeling is van hun indentiteit. Laten we ze op hun woord geloven, en de plaat dan maar opbergen in de categorie ‘net niet’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s