El Fatso viert release Bravado in goed gevulde dB’s

Het voorprogramma is in handen van Cervus een zeskoppig stoner-rockmonster met een jaren-70 hardrockgeluid. Met drie gitaristen waarvan een zich soms bovendien uitleeft op een Nord 5 synthesizer is het niet moeilijk voor te stellen dat met gemak een muur van geluid wordt opgetrokken waartegen het gemakkelijk leunen is. En dat is precies wat het publiek doet, want ondanks herhaalde verzoeken van zanger Tom van … Lees verder El Fatso viert release Bravado in goed gevulde dB’s

Wunderhorse – Cub

Wunderhorse hebben we al een tijdje in het vizier. Niet voor niets stonden twee van de vier reeds verschenen singles van het solo-project van voormalig Dead Pretties frontman Jacob Slater in onze wekelijkse playlist. Zowel Teal als Leader Of The Pack zijn uitstekende voorbeelden van wat je kunt verwachten op het debuutalbum van Wunderhorse.  Cub is een prachtige pop-rockplaat, die een elftal aanstekelijke nummers ten … Lees verder Wunderhorse – Cub

Ty Segall – Hello, Hi

Met het titelnummer Hello, Hi dat eerder als single werd uitgebracht heeft Ty Segall iedereen – al dan niet bedoeld – op het verkeerde been gezet. De toon leek gezet voor het tweeëntwintigste (!) album van de Californische fuzz-rocker, maar niets lijkt minder waar, want de overige nummers zijn een stuk rustiger, uitgekleed bijna, met veel minder fuzz dan je zou verwachten en veelal akoestisch. Hierdoor … Lees verder Ty Segall – Hello, Hi

Caleb Nichols – Ramon 

Ramon is het debuutalbum van Caleb Nichols, een Californische muzikant die sinds 2005 speelde (bas en gitaar) en zong in diverse bands, waaronder Soft People, Port O’Brian en het Rogue Wave-zijproject Release the Sunbird. Op dit debuut steekt hij zijn liefde voor Beatles nummers niet onder stoelen of banken en dat maakt het bij tijd en wijle een zeer aangenaam album. Waarom ik niet onverdeeld … Lees verder Caleb Nichols – Ramon 

Beth Hart – A Tribute To Led Zeppelin

Altijd tricky, een cover uitbrengen, laat staan een coveralbum, laat staan een tribute-album voor Led Zeppelin! Maar wie anders dan Beth Hart kan dit tot een goed eind brengen? Toch stond ze niet te springen, toen producer Rob Cavallo (o.a. Green Day, My Chemical Romance, Fleetwood Mac) haar voor deze klus vroeg. Ondertussen had hij samen met geluidstechnicus Doug McKean (o.a. Goo Goo Dolls, Gary Clark … Lees verder Beth Hart – A Tribute To Led Zeppelin

The War On Drugs – I Don’t Live Here Anymore 

Het zesde studioalbum van The War On Drugs begint met voetstappen, waarna we een akoestische gitaar horen en even later ook piano. Het klinkt stemmig, enigszins mysterieus, maar al gauw blijkt dat er meer pit zit in I Don’t Live Here Anymore dan in voorganger A Deeper Understanding uit 2017. Goed, ook dit album van The War On Drugs bevat geen knallende uitschieters, maar toch schuilt er een soort van verborgen kracht … Lees verder The War On Drugs – I Don’t Live Here Anymore 

My Morning Jacket – My Morning Jacket

Wanneer My Morning Jacket een nieuw album aankondigt, spits ik direct mijn oren. Ik heb de band een aantal live mogen zien en dat stelde nooit teleur. Het negende studio-album van de band, die in 1998 werd opgericht, is self-titled en dat zie ik als een goed teken. Hoe MMJ wil je het hebben? Ik kan sinds Z, Okonokos en Evil Urges een flinke dosis aan.  Reeds na drie nummers beluisteren weet ik dat ik wederom … Lees verder My Morning Jacket – My Morning Jacket

Claw Boys Claw – Kite

Claw Boys Claw is sinds 1983 in wisselende samenstellingen actief. Constante waarden zijn zanger Peter te Bos en gitarist John Cameron. Nadat de band in de beginjaren vooral succesvol was in het underground circuit, brak hij aan het eind van de jaren-80 voorzichtig door. Het zou echter tot het begin van de jaren-90 duren, voordat de band – mede door een toegankelijker geluid – bekendheid genoot … Lees verder Claw Boys Claw – Kite

Paul Dutton – Parallel Spark

Het openingsnummer Walls Of Light op de nieuwe soloplaat van Paul Dutton trekt me de plaat in. De samenzang, sprankelende gitaren en de Neil Young-achtige lekker smerige leadgitaarpartij verleiden me om verder te gaan, dieper dit album in met muziek die me normaal niet direct aanspreekt. Wat me normaal afkeert is de stevige rockinvloed op het album. Die komt al wat irritant op de voorgrond … Lees verder Paul Dutton – Parallel Spark