Gina Été – Erased By Thought
Je hebt van die platen waarbij je denkt ‘kom op, verzin eens iets wat me verrast!’ Die gedachte komt geen moment op bij het beluisteren van Erased By Thought van de Zwitserse Gina Été. Haar album staat vol vindingrijke pop met alternatieve randjes. Een prachtig album dat opvallend veel gelijkenissen vertoont met haar landgenote Sophie Hunger, maar daar zeker niet voor onderdoet. Met dit debuut … Lees verder Gina Été – Erased By Thought
Chai – Wink
Ik zal het wel niet begrijpen. Mea culpa. Maar ik begrijp niet goed waarom een label als Sub Pop Chai (de band schrijft het met enkel kapitalen CHAI, en dat doen ze ook met sommige tracktitels en om onduidelijke redenen bij andere weer niet) uitgeeft. Oké, als je het doet met uit Japan afkomstige bands met enkel vrouwelijke bandleden die 2-minuten punkliedjes ten tonele brengen, … Lees verder Chai – Wink
Gruff Rhys – Seeking New Gods
Gruff Rhys is een Welse muzikant, die behalve solo in diverse bands speelt, waaronder Super Furry Animals. Ondertussen brengt hij als soloartiest zijn zevende album uit. Het heet Seeking New Gods en hij nam het op met dezelfde band waarmee hij ook op Babelsberg uit 2018 actief was. We moeten dus even terug voor een vergelijking, want het album Pang! uit 2019 is wat dat betreft een buitenbeentje, al kon ik dat persoonlijk per saldo meer appreciëren dan Seeking New Gods. … Lees verder Gruff Rhys – Seeking New Gods
ViVii – Mondays
Helemaal uit Uppsala komt de droompop van het trio ViVii aangewaaid. Zo klinkt het toch als je de plaat opzet en One Day met een kordaat gitaarthema direct met je contact zoekt. Zachte synthpop, ergens tussen MGMT en Autopulver, maar dan zonder enig scherp randje. Zoet en aangenaam, als een flard zomerwind, voor Zweedse begrippen wel te verstaan. Je kent dat wel, dat type droompop … Lees verder ViVii – Mondays
The horror…
Hoogstwaarschijnlijk ben ik één van de laatste Nederlanders die nog lineair televisie kijkt. Ik heb weliswaar een smart-tv, maar ben zelf te dom en te lui om het volledige potentieel van het kijkkastje te benutten. Ook heb ik geen abonnement op Netflix of een andere streamingdienst. Game of Thrones? Hier en daar een flard van opgevangen. The Handmaid’s Tale? Idem dito. Bingewatchen? Niet aan mij … Lees verder The horror…
Fiddlehead – Between The Richness
Ik werd wel heel enthousiast bij het horen van de eerste single van Fiddlehead. Heerlijk is het om even nostalgisch terug te keren naar de tijd dat energieke emo-bandjes de boventoon voerden. Die tijd dat je At The Drive-in ontdekte, daarna kon zwelgen in de prachtig atmosferisch klinkende melancholie van Sparta, The Get Up Kids… En dan is daar een band uit Boston met leden … Lees verder Fiddlehead – Between The Richness
Lambchop – Showtunes
Het is of we in de kerkbanken zitten van een gereformeerde kerk en een traporgel zich met moeite opgang trekt en de zang achter zich aansleept. ‘Life will be the death of us all‘, zingt Kurt Wagner, de man achter Lambchop, in het liedje A Chef’s Kiss waarmee het nieuwe album Showtunes van het onnavolgbare avantgarde gezelschap in wisselende samenstelling van start gaat. De afgelopen … Lees verder Lambchop – Showtunes
Grauzone noodgedwongen online
Komend weekeinde, vrijdag 21 en zaterdag 22 mei, kun je het Grauzone festival vanuit je luie stoel thuis volgen. Het festival dat focust op underground muziek van wave, electro tot experimenteel, wordt in verband met de pandemie noodgedwongen online gehouden. Dat zorgt er wel voor dat je twee avonden kunt genieten van sessies van verschillende vernieuwende acts – met dit keer speciale aandacht voor België … Lees verder Grauzone noodgedwongen online
Willie Nelson, Amsterdam, 7 juni 2000
We zijn in de catacomben van Paradiso op zoek naar Willie Nelson. Iemand zegt: ‘Hier is hij niet, hij zit lekker buiten in z’n truck!’ Verstond ik nou truck? Eenmaal buiten zien we een grote Nightliner die naast Paradiso geparkeerd staat. Binnen zit Willie aan een mok dampende thee en zo te zien speelde hij even daarvoor met iemand een potje schaak. Willie is een relaxte man. … Lees verder Willie Nelson, Amsterdam, 7 juni 2000
Hoe de organisatie van Left of the Dial nu al compleet uit de hand loopt
De kaartverkoop voor Left of the Dial gaat boven verwachting goed. Misschien hadden we het van te voren gewoon wat te somber ingeschat, dat kan best natuurlijk. Het is zo lang geleden dat we onze concertbezoekers in levende lijve hebben gezien; we konden ons bijna niet meer voorstellen dat mensen er net zo veel zin in hebben als wij. We waren dus meer dan blij … Lees verder Hoe de organisatie van Left of the Dial nu al compleet uit de hand loopt
MuziScene magazine 