Cleopatrick – Bummer
Het gebeurt me toch niet heel erg vaak dat ik een plaat uit pure vermoeidheid op een gegeven moment uitzet. Gefeliciteerd Cleopatrick, deze twijfelachtige eer valt jullie te beurt. Het Canadese duo schrijft de namen van al hun liedjes in kapitalen, en zo pakken ze hun muziek ook aan. Toegegeven, er zitten nuances in, maar in hoofdzaak is het vol gas. En dat is dus … Lees verder Cleopatrick – Bummer
Busta Rhymes, Amsterdam, 9 mei 2002
De koffie in de tuin van het Amsterdamse hotel The Grand is wat je verwacht op zo’n sjieke plek. Bonbonnetje erbij, koekje, glaasje water, kortom ‘the works’. Het is stralend weer en dat Trevor Smith, beter bekend als Busta Rhymes, op zich laat wachten, maakt me op deze plek helemaal niet uit. Ik neem het ervan en bestel rustig nog een koffie. Als de rapper eindelijk zijn gezicht laat zien, … Lees verder Busta Rhymes, Amsterdam, 9 mei 2002
Left of the Dial dit jaar gewoon wel
Op het moment dat ik dit schrijf, zijn er nog exact 51 tickets te koop voor Left of the Dial. De kaartverkoop voor het festival dat in oktober zo’n 2.000 mensen per dag gaat ontvangen, is hard gegaan. Zelfs als we die laatste kaarten nooit meer verkopen, zijn we meer dan tevreden. Sterker nog: we hadden nooit verwacht dat er zoveel mensen in zo’n vroeg … Lees verder Left of the Dial dit jaar gewoon wel
Japanese Breakfast – Jubilee
Jubilee, het derde album van Michelle Zauner, bekend als Japanese Breakfast, is een ode aan geluk. Een ambitieuze stap in een nieuwe richting voor Japanese Breakfast, waarop warme klanken en poppy refreinen worden gecombineerd tot een heilzaam geheel. De twee eerste albums van Japanese Breakfast, Psychopomp en Soft Sounds From Another Planet, werden geschreven rondom het overlijden van de moeder van Zauner, wat resulteerde in … Lees verder Japanese Breakfast – Jubilee
Marina Allen – Candlepower
Met zeven nummers die samen nog geen twintig minuten duren is mij niet geheel duidelijk of Candlepower een album of EP is. Hoe het ook zij, het debuut van de jonge singer-songwriter uit Los Angeles mag er zeker zijn. Wat een heerlijke verzameling folkpop nummers! Marina Allen is gezegend met een stem die het midden houdt tussen die van Karen Carpenter en Joni Mitchel. Dat haar nummers een 70’s-sound hebben, maakt dat … Lees verder Marina Allen – Candlepower
Gary Louris – Jump For Joy
Gary Louris, die we vooral kennen als frontman van The Jayhawks, volgt zijn eerste soloalbum, Vagabonds (2008) na 13 jaar op met een tweede. Jump For Joy is precies wat de titel zegt: positieve songs die doen verlangen naar de mooie dingen in het leven waarvan we een deel hebben moeten missen het afgelopen jaar. Dat klinkt heel zwaar, maar dat is het natuurlijk niet. … Lees verder Gary Louris – Jump For Joy
Pom – Lately
In vier liedjes op de EP Lately mogen we kennismaken met Pom, een indieband uit Amsterdam met als vliegend middelpunt Liza die vocaal knap presteert. Met een stem die ergens tussen die van Wolf Alice’s Ellie Rowsell en in de manische momenten richting Sleater Kinny’s Corin Tucker kan gaan, waarmee ze allerlei gemoedstoestanden kan uitdrukken. Laten we met het minste beginnen: in Two bijvoorbeeld zingt … Lees verder Pom – Lately
Rostam – Changephobia
Met het tweede soloalbum van Rostam Batmanglij, een van de oprichters en drijvende krachten achter Vampire Weekend, is iets vreemds aan de hand. Het album weet niet zomaar te overtuigen. Wanneer de luisteraar echter doorzet en het vaker hoort, dan gaat hij Changephobia toch steeds meer waarderen. Verwacht niet de vrolijkheid of zelf frivoliteit die je van Vampire Weekend gewend bent. Changephobia is ingetogener, meer laidback en – wat ik wel degelijk kan waarderen – bij vlagen … Lees verder Rostam – Changephobia
Summer’s here
Laat de bazuinen schallen: de horrorwinter is voorbij. ‘Het werd zomer’, en alhoewel niet voor het eerst in heel mijn leven, toch bijzonder aangenaam. Zonnetje op de kanis, rond de 25 graden, primadeluxe. Het weer in dit apenland kennende, kan het ook weer zo voorbij zijn met die mooie zomer, dus snel wat zomerliedjes er tegenaan gooien voor het weer weer roet in het eten … Lees verder Summer’s here
Other Houses – Twins Who Fence
Ik werd direct gegrepen door de sound, de melodielijn, maar vooral ook de minder gebruikelijke opbouw van het liedje Twins Who Fence. Het doet in de verte wat denken aan het werk van Fugazi of andere bands op het Dischord label. Diezelfde energie, licht wat dissonanten, af en toe erupties van gitaargeweld. En dit nummer eindigt dan op zijn krauts met een lange herhaling van … Lees verder Other Houses – Twins Who Fence
MuziScene magazine 