How Can I Make This About Me
Een tijdje terug wees iemand mij op ’How Can I Make This About Me’, een Twitter-account waarop posts worden verzameld van mensen die op wonderbaarlijke wijze alles op zichzelf weten te betrekken. Mensen voor wie de dood van een beroemdheid heel erg is, omdat ze ooit bijna naar een concert van die persoon zijn geweest. Mensen die op social media iemand feliciteren en die post … Lees verder How Can I Make This About Me
Paul Bond – Sunset Blues
Akelig dicht bij het timbre van James Taylor komt de Amsterdamse singer-songwriter Paul Bond met name in het liedje Same Song, Different Groove. Hij zingt ontspannen een beetje onderin zijn bereik en dan krijgt het dat warme maar toch kraakheldere van de stem van een van zijn idolen. Maar het liedje zelf heeft ook kenmerken van het werk van de inmiddels bejaarde meester. Meteen het … Lees verder Paul Bond – Sunset Blues
Elbow – Flying Dream 1
Het negende studio-album van Elbow is echt een corona–album. De band ontkomt net als ieder ander niet aan alle maatregelen, maar besluit van de nood een deugd te maken. Voor de opnames van Flying Dream 1 huurt de band een theater. Het mes snijdt aan twee kanten, want het prachtige monumentale pand in Brighton, Theatre Royal, staat anders toch leeg en de band heeft een unieke opnamestudio volledig voor … Lees verder Elbow – Flying Dream 1
Toverberg – Happy Life
Lars Kroon zou je van diverse bands kunnen kennen. Hij speelde als bassist in Go Back To The Zoo en was zanger/bassist in St. Tropez. Vorig jaar bracht hij een solo-project voort als Lars And The Magic Mountain. Maar goed, hoe solo is solo wanneer je wordt bijgestaan door een vijftienkoppig orkest bestaande uit blazers, strijkers en een gospelkoor? Dat moet Kroon ook hebben bedacht, dus ging hij dit jaar terug naar de … Lees verder Toverberg – Happy Life
The Darkness – Motorheart
The Darkness is typisch zo’n band die je live moet zien. Ik heb er dan ook meermaals van genoten, terwijl ik hun albums over het algemeen toch minder succesvol vind. Wat dat betreft is het zevende album van de Britse glam-rockformatie een prettige uitzondering. Motorheart, een hommage aan een toegewijde seksrobot, gromt, beukt en stampt. Voorgaande zin heb ik gestolen uit het begeleidend schrijven dat het album vergezelde. … Lees verder The Darkness – Motorheart
Wist Noch Dat D’r Neat Wie
Soms komt er iets op je pad dat afwijkt van het normale. Niets mis mee, maar je weet, bijvoorbeeld in het geval van het tweede album van ZEA, dat het niet zomaar een album is, niet zomaar muziek en zeker niet zomaar een genre. Maar daarover later meer. Wist Noch Dat D’r Neat Wie is sowieso anders omdat het in het Fries is. Nu luister ik als het … Lees verder Wist Noch Dat D’r Neat Wie
Ik haat u nie
Eerlijk is eerlijk: toen ik het nieuws vernam dat zanger Eloi Youssef op termijn uit Kensington stapt, gooide ik er een in galm gedrenkt, Ziggodome-breed ‘wooo-hoo-hoo-hoooooo!’ uit. De opluchting was van korte duur. Bij Humberto Tan mochten de bandleden tekst en uitleg geven bij dit grote verlies voor de Nederlandse muziekwereld. Youssef verklaarde klaar te zijn met de ‘bombast’. Dat maakt in elk geval twee. … Lees verder Ik haat u nie
Fotoshoot volgens de brenizer-methode
Een prismaatje met een regenboog. Naakt kind met bankbiljet. Vier gasten op een zebrapad. Hoe moeilijk kan het zijn een iconische albumhoes te maken? Tja, je eerste album maken doe je maar één keer. Dan zou het zonde zijn om met een onscherpe overbelichte bandfoto aan te komen zetten als hoes. Of een wit inlegvelletje met een tracklistje in lettertype Verdana. Dat zou zijn als … Lees verder Fotoshoot volgens de brenizer-methode
Momo begint te lokken
Ach, het zijn nog maar 155 dagen met lockdowns, kerstmaaltijden en ander ongemak, en dan kunnen we al beginnen aan een mooi weekend Motel Mozaïque. Is te overzien. Momo maakt de eerste namen voor het festival dat 21, 22 én 23 april op het programma staat. Daar staan voor de doorsnee MuziScene-lezer al een paar leuke namen tussen. Working Men’s Club bijvoorbeeld, waarvan we met … Lees verder Momo begint te lokken
Joe & The Shitboys – The Reson For Hardcore Vibes (Again)
Het vervolg op het album The Reason For Hardcore Vibes van de punkband uit de Faeröer Eilanden is, zoals de titel al suggereert, een vervolg. Tien nummers in 11 minuten. Een plaat ‘vol’ ehhh… puntige furieuze punksongs. Ook verkrijgbaar op roze 7″. Teksten die, zo vermoeden we, volgens sommige overtuigingen zullen worden bestempeld als ‘rechtstreeks van de duivel afkomstig’, vol vegan bisexuele ‘propaganda’. Hoewel, onze … Lees verder Joe & The Shitboys – The Reson For Hardcore Vibes (Again)
MuziScene magazine 