Elbow – Flying Dream 1

Het negende studio-album van Elbow is echt een corona–album. De band ontkomt net als ieder ander niet aan alle maatregelen, maar besluit van de nood een deugd te maken. Voor de opnames van Flying Dream 1 huurt de band een theater. Het mes snijdt aan twee kanten, want het prachtige monumentale pand in Brighton, Theatre Royal, staat anders toch leeg en de band heeft een unieke opnamestudio volledig voor zichzelf ter beschikking. De akoestiek is er uitstekend en geeft zo de nummers op het album automatisch meer diepte.  

Waar Elbow normaliter met tegenstellingen werkt, waardoor automatisch een veelzijdig album ontstaat doordat de nummers wisselend lichter of donkerder, langzamer of sneller zijn, ontbreekt dit op Flying Dream 1. Een rustiger album van Elbow ken ik niet. Uiteraard kon ik dat niet bevroeden toen ik de titeltrack waarmee het album opent voor de eerste keer beluisterde. Mooi, ingetogen, meesterlijk kalm, dacht ik maar ik hoopte, nee ging uit, van een pittiger vervolg. After The Eclipse gaat echter al even gemodereerd verder.  

It’s A Bird begint weliswaar met veelbelovende percussie, maar al gauw wordt duidelijk dat dit nummer, dat frontman Guy Garvey schreef naar aanleiding van het overlijden van zijn schoonmoeder, ook geen meezinger is. En dat geldt ook voor Six Words, dat wel degelijk prettige tempowisselingen kent. Blijkbaar is dit een plaat die Garvey gebruikt om verhalen te vertellen en is de rol van de luisteraar, nou ja, die van luisteraar. Maar goed, met een nummer als Calm And Happy, dat Garvey schreef voor zijn moeder, die hij de afgelopen tijd heeft moeten missen, omdat hij haar niet mocht opzoeken, is dat absoluut geen straf. 

Qua tempo lijkt er op Flying Dream 1 geen uitschieter tussen te zitten. Alhoewel, Red Sky Radio (Baby, Baby, Baby) geeft de tweede helft van het album wel degelijk iets extra’s. En ook The Seldom Seen Kid, dat Garvey schreef voor zijn jong overleden vriend Bryan Glancy, is een juweeltje hoor. Hierin verbeeldt hij een dans van zijn vrouw, Rachael, met zijn boezemvriend. Met name het tussenstuk, met piano, zware bas en subtiel klarinetspel van gastmuzikant Sarah Field is noemenswaardig. Op enig moment is het net of een gitaar zich mengt in het geanimeerde gesprek dat gaande is tussen de instrumenten, terwijl Bryan en Rachael zich de dansvloer op het feest toe-eigenen. 

Flying Dream 1 is een uniek album in het oeuvre van Elbow. Het gaat niet direct onder de huid zitten, en wellicht is dat toe te schrijven aan het feit dat er geen meezingers als Lippy Kids op staan. Toch is het album zowel zacht als hard te draaien en met name bij slotnummer What I Am Without You, raad ik iedereen aan de volumeknop een flinker slinger te geven. Dan komt het wat betreft meezingen waarschijnlijk op de valreep toch nog goed.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s