Where do we go now but nowhere?
Twee grote bouwketen op een fundering. Capaciteit 125 bezoekers, 150 wanneer ze een beetje willen inschikken. Meer is het niet, jongerencentrum The Curve in Echt (L). Correctie: het is véél meer dan dat. Het kleinste jongerencentrum annex poppodium van Limburg is onder meer al meer dan 35 jaar het eerste stapje op weg naar eeuwige roem voor Limburgse bands. Ruim 12 jaar mocht ik tot … Lees verder Where do we go now but nowhere?
Traams – Personal Best
Het is pas hun derde album. Meest is het stil rond het Britse trio. En dan bam! Ligt er een album als een draaikolk, gemaakt om je er in te laten verzuipen. De inspiratiebronnen voor de experimentele krautrock van Stuart Hopkins, Leigh Padley en Adam Stock lijken in de tussentijd niet veel te zijn veranderd. Dry schurkt schrikbarend dicht aan tegen Joy Division’s She’s Lost … Lees verder Traams – Personal Best
En we noemen ons Keg
In 2006 werd ‘to google’ als officieel werkwoord opgenomen in de Oxford English Dictionary, maar al rond de eeuwwisseling was het een gangbare uitdrukking in het moderne Engels. De gemiddelde leeftijd van artiesten die op Left of the Dial spelen, ligt rond de 23 jaar. Je zou dus denken dat zij zich er heel erg bewust van zijn hoe handig het is als je een … Lees verder En we noemen ons Keg
Eendracht Festival viert de diversiteit
Eendracht Festival wil de verschillende scenes in Rotterdam laten zien aan het publiek en als het even kan verbinding tussen die ‘eilandjes’ stimuleren. Dat legden Immanuel Spoor en Jelle Touw een week geleden uit op MuziScene.nl. En die verbinding dwongen ze tijdens het vorige week gehouden festival ook een beetje af door gelijkgezinde groepen met elkaar de invulling te laten verzorgen van het programma. Wat … Lees verder Eendracht Festival viert de diversiteit
Joe Pug – Nation Of Heat (Revisted)
In 2008 verscheen de akoestische ep Nation Of Heat. Destijds was Joe Pug een college drop out, die als timmerman zijn brood verdiende. Als 22-jarige nam hij tussen de bedrijven door nummers op. Later zou hij Nation Of Heat als een demo beschrijven, maar daarmee doet hij het meesterwerk eigenlijk te kort. Inmiddels is hij bijna 40 jaar en begon het aan hem te knagen … Lees verder Joe Pug – Nation Of Heat (Revisted)
John Moreland – Birds in the Ceiling
Een uit de kluiten gewassen man met baard uit Tulsa in Oklahoma, met zo’n cap op: John Moreland is een geschikte illustratie voor ‘don’t judge by the cover‘. Jaren zong hij in hardcore bands, tot die akoestische gitaar, zijn schuurpapieren warme stem en de kunst van het liedjes schrijven het toch won. Maar goed ook, want zijn zesde album Birds in the Ceiling is een … Lees verder John Moreland – Birds in the Ceiling
Beach Bunny – Emotional Creature
Dat punkrock dan toch ook verzandt in clichés; het is een cliché dat op te merken, maar je slaakt toch een trieste verzuchting bij een album als Emotional Creature van Beach Bunny. Razend populair, aantallen streams met te veel nullen om er nog wijs uit te worden en live steevast uitverkocht. En dat met punkpopliedjes waarin het viertal uit Chicago uiting geeft aan het adolescente … Lees verder Beach Bunny – Emotional Creature
Ty Segall – Hello, Hi
Met het titelnummer Hello, Hi dat eerder als single werd uitgebracht heeft Ty Segall iedereen – al dan niet bedoeld – op het verkeerde been gezet. De toon leek gezet voor het tweeëntwintigste (!) album van de Californische fuzz-rocker, maar niets lijkt minder waar, want de overige nummers zijn een stuk rustiger, uitgekleed bijna, met veel minder fuzz dan je zou verwachten en veelal akoestisch. Hierdoor … Lees verder Ty Segall – Hello, Hi
Strange movies
Terwijl de mussen gebraden en al van het dak vallen en m’n hoofd een snelkookpan lijkt, schieten er toch zo links en rechts nog wat gedachten door m’n gebakken brein. Zoals de gedachte aan het fenomeen ‘after movie‘. Geen enkel zichzelf respecterend festival grijpt niét naar dit gereedschap uit de marketing-toolkit. Met als resultaat razendsnel en inventief gemonteerde filmpjes die je een idee moeten geven … Lees verder Strange movies
Alleen een psychopaat slaat Ramones-singles kapot
Waarom zou je een single kapot slaan? Dat was ‘t eerste dat ik me afvroeg toen ik in een bar in Hamburg bij een Top Oder Flop-avond naar binnen liep. Het concept was simpel: de dj zette een plaatje op en de aanwezigen begonnen te bieden. Aan het eind van het liedje kon de hoogste bieder afrekenen bij de dj en kreeg gelijk de single … Lees verder Alleen een psychopaat slaat Ramones-singles kapot
MuziScene magazine 