De hoes van de soloplaat van Will Butler is een beetje kleurloos; afgezien van rode lijntjes zien we de artiest in gebleekt zwart-wit afgebeeld. Hoe misplaatst! Bij deze plaat hoort een hoes in alle kleuren van de regenboog. Will kennen we al jaren als de stuiterbal op het podium bij Arcade Fire; hij is de broer van frontman Win Butler. Zijn energie kan hij kennelijk … Lees verder Will Butler – Policy
De tweede plaat van Houndstooth, een uit Portland afkonstig vijftal gehuld in spijkergoed, opent ijzersterk met het nummer Bliss Boat. Dat nummer heeft wat van de kwaliteit van War On Drugs, maar dan tikkeltje ruiger en met vrouwelijke zang: in de herhaling van een thema, tempo op standje-stoomlocomotief en het steeds opzwepender spel kom je vanzelf in een staat van euforie. Prachtig! Jammer is dat … Lees verder Houndstooth – No News From Home
„Laten we eerlijk zijn. Het is raar als je een Schotse band ziet die vrolijke muziek maakt. Dat hoort gewoon niet. Als iemand het overduidelijk naar zijn zin heeft gaan in Schotland de wenkbrauwen omhoog en wordt er al snel vermoed dat er andere dingen in het spel zijn. Je hoort als je muziek maakt ernstig te zijn en een beetje een triest gezicht te … Lees verder We Were Promised Jetpacks: „Jammer dat Schotland niet onafhankelijk wordt”
Hij is pas 24 jaar oud maar heeft al een leven aan ervaringen in de muziek achter de rug, de in Londen wonende Paul Dixon. Onder de naam Fyfe levert hij nu een eerste solo-plaat af die er wezen mag maar jammer genoeg ook ambivalente gevoelens oproept. De plaat is te plaatsen in het rijtje minimalistische elektronica gebaseerd op beats en zo spaarzaam mogelijke aanvullende … Lees verder Fyfe – Control
‘I’m in love with the wrong guy’, zingt Juliana Hatfield gekweld. Hoe is het toch mogelijk dat deze dik-in-de-veertiger nog steeds de door de liefde teleurgestelde puber weet uit te hangen, en nog overtuigend ook. Hatfield is terug met een nieuwe plaat en herenigde daarvoor de beste begeleidingsband die in al die jaren aan haar zijde stond: The Juliana Hatfield Three met Todd Philips op … Lees verder The Juliana Hatfield Three – Whatever, My Love
Als je ’s morgens wakker wordt met een deuntje in je hoofd waarvan je je afvraagt waar je dat nu in hemelsnaam vandaan hebt, en het blijkt van een cd te zijn die je even snel een keer hebt geluisterd in de auto de dag er voor, dan is er in positieve zin wat aan de hand. We hebben het over Expect Delays van de … Lees verder Evans The Death – Expect Delays
Liedjesschrijver, zanger en producer Sebastiaan van Bijlevelt schakelt een heel leger aan muzikanten in voor de nieuwe plaat van zijn band Okieson, opgenomen in zijn eigen Galloway Recordings Studio in Nijmegen. Behalve de band waarmee de formatie live optreedt, kwamen nog vele gasten uit de Nederlandse popscene langs. Een ambitieus project dus, en zo klinkt The Moment You’re Airborne ook. Okieson wil naar eigen zeggen … Lees verder Okieson – The Moment You’re Airborne
De Britse art-rockers Dutch Uncles leggen een beetje te veel het accent op de art en vergeten te zeer de rock op hun nieuwe plaat O Shudder. En dat is hartstikke jammer. De verwachtingen waren hooggespannen na voorganger Out Of Touch In The Wild. Op die plaat werkt de band aan een prachtig breed eigen geluid en past dat toe in hun intelligente liedjes. Zo … Lees verder Dutch Uncles – O Shudder
Sam Genders, die we kennen van Tunng, levert met Chromatics onder de naam Diagrams zijn tweede volwaardige album af. Genders werkt in Londen met een wisselend collectief muzikanten. Chromatics is een folkrockplaat die opvallend rijk gearrangeerd is. De plaat klinkt als een klok en dit kenmerk en het karakter van de liedjes plaatsen Diagrams in het rijtje van pakweg Broken Bells. Maar om die vergelijking … Lees verder Diagrams – Chromatics
Vorig jaar verscheen een video bij het nummer Want van The Soft Moon. Een beetje een Elephant-ripp-off omdat we in de eerste seconden een jongen met hoody vanaf de rug gezien volgen terwijl hij zich over straat begeeft. De industriële klanken van het nummer zetten effectief een agressief sfeertje neer dat wat we zien versterkt tot een tamelijk verontrustende belevenis die abrupt eindigt. Daags na … Lees verder The Soft Moon – Deeper
MuziScene magazine 