The Juliana Hatfield Three – Whatever, My Love

‘I’m in love with the wrong guy’, zingt Juliana Hatfield gekweld. Hoe is het toch mogelijk dat deze dik-in-de-veertiger nog steeds de door de liefde teleurgestelde puber weet uit te hangen, en nog overtuigend ook. Hatfield is terug met een nieuwe plaat en herenigde daarvoor de beste begeleidingsband die in al die jaren aan haar zijde stond: The Juliana Hatfield Three met Todd Philips op drums en Dean Fisher op bas. Daarmee maakte ze in 1993 (!) haar meest succesvolle plaat Become What You Are. Alleen de aankondiging van die hereniging al leverde de band een plek in de lijstjes van indie-website in de VS van in 2015 te verschijnen platen waar het meest reikhalzend naar werd uitgekeken.

Maakt de ‘Three’ de verwachtingen waar? Ja en nee. Whatever, My Love staat gelukkig weer vol melancholische liedjes met een rafelrandje waar Hatfield het patent op lijkt te hebben. Niets nieuws onder de zon, is nu eens goed nieuws. Zij is en blijft ongekend productief. Nadeel daarbij is dat er in die enorme vloedgolf aan liedjes ook zwakke exemplaren zitten. Vorig jaar nog verraste Hatfield met een wonderschoon album in samenwerking met Matthew Caws (Nada Surf) onder de naam Minor Alps, dat minder gebukt ging onder die wisselvalligheid. Een van de nummers op dat album, I Don’t Know What To Do With My Hands, keert terug op Whatever, My Love, een plaat die helaas wel weer pieken en dalen kent.

De pieken zijn meest melancholische mid-tempo liedjes als Invisible, If I Could en Parking Lots, maar ook puntige songs als Ordinary Guy. De dalen worden op deze plaat gevormd door snellere recht-toe-recht-aan rockers als Dog On A Chain. Ze vallen vooral door de rommelige uitvoering, op het slordige af.

Tot slot nog een opmerking over de sound van de plaat. Naast geweldige liedjes maakte ook de rauwe productie Become What You Are al die jaren geleden tot een groot succes. Naast de schurende gitaren blinkt het drumwerk van Todd Philips uit en met name het gebruik van de bekkens. Whatever, My Love benadert die sound, maar helaas niet meer dan dat. Het kenmerkende drumwerk is hier verder naar de achtergrond gedrukt. Producer Tom Beaujour (Nada Surf, Guided By Voices, Minor Alps) heeft er een eigen stempel op gedrukt; niet onverdienstelijk, maar misschien toch net wat te gepolijst.

If Only We Were Dogs by The Juliana Hatfield Three from American Laundromat Records on Vimeo.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s