Het Canadese duo Junior Boys verrast met een stevige ommezwaai op hun zesde album Waiting Game. Zes jaar hebben ze gedaan om dit nieuwe album te presenteren. Op Big Black Coat uit 2016 hoorden we nog een elektronische act met warme sounds en licht dansbare tracks die zich liet beïnvloeden door collega’s als Caribou of Kruder & Dorfmeister. Dat dansbare ingrediënt is de deur uit … Lees verder Junior Boys – Waiting Game
Greta Kline heeft afscheid genomen van haar artiestennaam en die aan haar band geschonken. Mogen we daaruit concluderen dat zij een stap heeft gezet en nu haarzelf durft te zijn? Die stap is in haar muziek dan in elk geval vrijwel ongemerkt gezet. De slaapkamer-pop van de dochter van filmster Kevin Kline maakt nog als vanouds kleine inventieve gitaarpopliedjes en zingt over haar leven in … Lees verder Frankie Cosmos – Inner World Peace
Op Now Is, het achtste studioalbum van Ryan Lee West, beter bekend als Rival Consoles, keert de Britse producer na een abstract uitstapje weer terug naar het warme, welkome vertrouwde. Waar West op voorgaand album Overflow het ongrijpbare net wat te veel opzocht, grijpt hij op zijn nieuwste wapenfeit weer terug op hetgeen waar hij het beste in is: synthesizerklanken die de luisteraar als een … Lees verder Rival Consoles – Now Is
Zie je een dezer dagen iemand over straat gaan in tijdsprongen, in en uit de ruimte pulserend als een rups op Viagra, dan is het een van de leden van de Ierse Gilla Band, die nog in de sferen van hun laatste album Most Normal verkeert. In de marketing-speak van hun management heet het dat ze er ‘hun eigen paradigma mee hebben hertekend’. Door: Paul … Lees verder Gilla Band – Most Normal
Kurt Wagner is aardig productief de afgelopen jaren. Na Showtunes uit 2021 brengt hij opnieuw een volwaardig album uit met een titel die je misschien even afschrikt. The Bible is een album met heel wat referenties aan religie, al mogen we van Wagner die niet zien in de traditionele wijze van uitleg; hij bedoelt er spiritualiteit mee. Nou, vooruit, dat is voer voor de filosofen … Lees verder Lambchop – The Bible
Hoe een plaat klinkt zit vaak vast in een wagonlading aan conventies. Gelukkig verschillen de meningen over hoe de conventies geïnterpreteerd dienen te worden, anders zouden alle platen precies hetzelfde klinken. Stel je voor… Maar vraag het een producer of een muzikant, en ze hebben allemaal zo een kijk op hoe iets zou moeten klinken. Zo af en toe komt er een album langs dat … Lees verder Eerie Wanda – Internal Radio
Collegerock is dat gaan heten in de jaren negentig. Toen gitaarbands op de radio de toon zetten en ze het allemaal zochten in een mengeling van punkpop en grunge. Met een eindeloos aanbod van bands met voorop een vrouwelijke stem. Tv-show Buffy The Vampire Slayer bracht er scheepsladingen van in hun soundtrack. Naadloos zou je daar nu The Beths in kunnen schuiven en nooit vermoeden … Lees verder The Beths – Expert In A Dying Field
Net als op het debuut van de uit Los Angeles afkomstige Marina Allen, Candlepower uit 2021, verraadt opvolger Centrifics haar liefde voor singer-songwriters uit de jaren zeventig. Zowel liefhebber van Karen Carpenter als Carole King zullen dit album dat tien kleine songs bevat omarmen. Hoewel Centrifics dus in het verlengde ligt van Candlepower, pakt Allen duidelijk door, want Centrifics is zonder meer een avontuurlijker. Zelf … Lees verder Marina Allen – Centrifics
Ook zo in de ban, jaren terug alweer, van de debuutplaat van Santigold? De eigenzinnigheid spatte er vanaf, de swagger al even zeer, op het aanstootgevende toe. Jammer, maar zo werd het nooit weer met de twee opvolgende albums. Dus zijn we benieuwd naar de herkansing, het nieuwe album Spirituals. Jammer maar helaas. Spirituals telt slechts een paar nummers die doen herinneren aan de urgentie … Lees verder Santigold – Spirituals
Bij de eerste maten van Rocksteady hoor je de bassist zich bijna geforceerd inhouden om dat langzame tempo aan te houden. Hij speelt het simpele baslijntje een tikkie houterig, het klinkt een beetje knullig, als een band die voor het eerst met elkaar speelt in een oefenruimte. Een kinderlijk melodietje gespeeld op toetsen valt in. Het nummer krijgt een beetje kleur als Doug Martsch gaat … Lees verder Built To Spill – When The Wind Forgets Your Name
MuziScene magazine 