No-shows
Er lijkt niet zo heel veel te zijn veranderd. Het enige dat opvalt, is het hoge percentage no-shows. Voorheen kwam er ongeveer 5% van de mensen die een kaartje hadden gekocht niet opdagen. Op dit moment ligt dat getal veel hoger. Er zijn allerlei theorieën op los te laten, maar je weet nooit helemaal zeker waarom mensen besluiten geen gebruik te maken van hun ticket. … Lees verder No-shows
Nick Allbrook (Pond): ’Je kan niet in de spiegel kijken en de realiteit zien, toch?’
Afgelopen week verscheen het negende album van de Australische formatie Pond, zakelijk en doeltreffend 9 genoemd. De band heeft een wonderlijke geschiedenis. Ooit begonnen ze met psychedelische rock, het nieuwe album klinkt als een dansplaat. Maar dan met een donker sinister randje. Het is allerminst een vrolijke bende op 9. In gesprek met zanger en frontman Nick Allbrook wordt een beetje duidelijk waar dat vandaan … Lees verder Nick Allbrook (Pond): ’Je kan niet in de spiegel kijken en de realiteit zien, toch?’
Partikul – Related Memories
België heeft altijd aardige electrobands voortgebracht. De electronic body music van Front 242 natuurlijk, maar ook de scene rond Luc van Acker met lijntjes via Minimal Compact naar de Engelse avantgarde van Wire leverde een geheel eigen geluid op. Partikul is een Brussels duo dat voortborduurt op die traditie en op hun album Related Memories raken ze de bijbehorende sfeer in de roos. Het geluid … Lees verder Partikul – Related Memories
The Surfbeat Club – Shakedown and more hipshakin’ bronco beats
Tja, hoe zou dat voor Liz Taylor geweest zijn, haar laatste huwelijksreis? Dat moet ergens in 1991 hebben plaatsgevonden, toen ze met Larry Fortensky trouwde. Dat was huwelijk nummer 8 en dus huwelijksreis nummer 8. Waarschijnlijk dan. Want ze trouwde met slechts zeven verschillende mannen: Richard Burton mocht tweemaal. Maar zijn daar ook twee huwelijksreizen aan vastgeknoopt? Ach, we laten het aan onze fantasie over … Lees verder The Surfbeat Club – Shakedown and more hipshakin’ bronco beats
Het kan weer; een avondje obscuur
„Het punt is, we spelen zelden foutloos.” De woorden van Jan Rutten rinkelen, net als zijn keiharde basriffs, nog na in mijn oren als ik na een avondje obscuur weer huiswaarts keer. Want hoe belangrijk is perfectie in muziek eigenlijk? Het kan weer, of moet ik zeggen, ik durf weer een avondje te gaan neuzen bij bandjes in gelegenheden die nauwelijks de naam podium verdienen. … Lees verder Het kan weer; een avondje obscuur
The Desmonds – Good Morning America
Het Groningse viertal The Desmonds doet mee aan de popronde, maar vond desondanks tijd om tussen te bedrijven door een twaalftal punky tracks op te nemen. Het resultaat is Good Morning America gedoopt en zoals we door singles als Suffocation en That’s Right reeds konden vermoeden, staat het bol van snelle, veelal korte tracks met maatschappijkritische teksten. De stijl bevindt zich in de range van onvervalste garage tot punk en alles er tussenin en het album wordt afgesloten … Lees verder The Desmonds – Good Morning America
Pond – 9
‘Nothing but blue skies‘ zingt Nick Allbrook manisch in openingsnummer Song For Agnes op het negende album van de Australische band Pond, even zakelijk als doeltreffend 9 genoemd. Het ritme is dansbaar, en het lijkt dan een vrolijke boel. Ook de melodielijnen zijn esthetisch verleidelijk. Toch is er iets mis. Onder de oppervlakte voel je spanning, dat het misschien niet is wat het lijkt. Duidelijker … Lees verder Pond – 9
The Specials – Protest Songs 1924-2012
Met een beetje vertraging als gevolg van problemen bij het produceren van het vinyl, verschijnt in het najaar van 2021 gewoon weer een album van The Specials. Wie, net als ik, bij eerste beluistering denkt een ska-fix te krijgen, komt bedrogen uit. Protest Songs 1924-2012 is een album dat als een zwerende vinger uitsteekt tussen de catalogus van de Britten, en toch ook weer niet. … Lees verder The Specials – Protest Songs 1924-2012
Strand Of Oaks – In Heaven
Tim Showalter, de drijvende kracht achter Strand Of Oaks, is een imponerende verschijning door zijn lange haren en baard en zijn tatoeages. Toch heeft de rots een peperkoeken hart, want wie het laatste album luistert, In Heaven, wordt meegenomen in thema’s als verdriet, rouw, hoop, liefde, verlies en verlichting. Zware kost? Nee, want geholpen door o.a. Carl Broemel en Bo Koster, beide van My Morning Jacket, heeft Strand Of Oaks een uiterst aangenaam … Lees verder Strand Of Oaks – In Heaven
Claw Boys Claw – Kite
Claw Boys Claw is sinds 1983 in wisselende samenstellingen actief. Constante waarden zijn zanger Peter te Bos en gitarist John Cameron. Nadat de band in de beginjaren vooral succesvol was in het underground circuit, brak hij aan het eind van de jaren-80 voorzichtig door. Het zou echter tot het begin van de jaren-90 duren, voordat de band – mede door een toegankelijker geluid – bekendheid genoot … Lees verder Claw Boys Claw – Kite
MuziScene magazine 