Met Ultra Mono, het derde album van de postpunkers uit Bristol, scoort IDLES een onvervalste hattrick. Bovendien kan deze plaat niet worden losgezien van de twee eerder verschenen albums Brutalism (2017) en Act As A Joy Of Resistence (2018). De lijn die daarmee is uitgezet wordt doorgetrokken en in feite is er sprake van een drieluik. Fans kunnen dus gerust zijn. IDLES klinkt zoals we … Lees verder Idles – Ultra Mono
Fleetburner is het debuut van het gelijknamige project van gitarist Kevin Storm (onder andere Heidevolk, Equilibrium). Hij slaat hiermee een andere richting in, want hoewel het lastig is om een eenduidig label te plakken op Fleetburner, het is in ieder geval dromeriger dan wat hij bij vorige bands liet horen. Dit komt mede door de zang van Amerikaan Ken Simerly, die voor een man vrij … Lees verder Fleetburner – Fleetburner
Freddy Mercury (Made In Heaven), Ian Curtis (Love Will Tear Us Apart) en Otis Redding (Sitting On The Top Of The Bay); allemaal artiesten van die postuum prachtig werk is verschenen. Aan dat rijtje voegen we nu Phil May, frontman van de Britse rockband The Pretty Things. May overleed op 15 mei van dit jaar op 75-jarige leeftijd ten gevolge van complicaties na een val … Lees verder The Pretty Things – Bare As Bone, Bright As Blood
Interessante informatie hoor, in zo’n bandbiografie. En die zal ik voor de vorm met u delen: Death Bells is in 2015 ontstaan vanuit de samenwerking tussen twee Australische muzikanten. Mag ik u voorstellen aan Will Canning en Remy Veselis. Tot zover het papierwerk. Jammer genoeg moeten we het dan ook over de reden van deze biografische informatie hebben, want het nieuwe album dat deze Aussies … Lees verder Death Bells – New Signs Of Life
1980 lijkt niet zo lang geleden, als je ACR Loco opzet. Het is 12 jaar geleden dat Jez Kerr, Martin Moscrop en Donald Johnson, de kern van A Certain Ratio, een plaat hebben gemaakt. De band uit Manchester die aan het begin van de jaren tachtig experiment, funk en disco injecteerde in post-punk – en de eer had om de allereerste single op het roemruchte … Lees verder A Certain Ratio – ACR Loco
Een gebrek aan doorzettingsvermogen kun je Kenny Chambers, zanger, gitarist en liedjesschrijver, niet ontzeggen. Met zijn band Moving Targets is hij inmiddels aan een derde leven begonnen. De Amerikaanse postpunk band was actief van 1981 tot 1994, de periode waarin de band debuteerde met het door Lou Giordano geproduceerde Burning Water (1986) en als gevolg daarvan de meeste successen behaalde. In 2006 volgde een kortstondige … Lees verder Moving Targets – Humbucker
Het is instrumentaal en beweegt zich ergens in het speelveld tussen symfonische rock en indie. El Ten Eleven is een duo uit Los Angeles dat al heel wat jaren aan een stevige catalogus vol knappe platen bouwt en nu op de proppen komt met maar liefst een drie-dubbel-album Tautology. Een uur en drieënveertig minuten niets anders dan opwindende vindingrijke instrumentale rock, die gek genoeg is … Lees verder El Ten Eleven – Tautology
De uit Manchester afkomstige Britpop band Doves debuteerde in 2000 met het magistrale album Lost Souls en nog geen twee jaar later was er al een opvolger, middels het al even opzienbarende The Last Broadcast. Doves wist de Britse tijdgeest te vatten op een tweetal albums dat even bombastisch als emotioneel geladen was, maar jammer genoeg voornamelijk in het thuisland een publiek wist te vinden. … Lees verder Doves – The Universal Want
Tobin Sprout, waar kennen we die naam ook al weer van? Hoewel de radertjes draaien en kraken, moet Google eraan te pas komen om uitkomst te bieden. Maar dan opent zich ook een vat met herinneringen die ik u zal besparen. Ze hebben in elk geval te maken met één van de laatste albums van Guided By Voices, waarop Tobin Sprout nog bandlid was en … Lees verder Tobin Sprout – Empty Horses
Toen de Osees (OCS/Oh Sees/The Oh Sees/Thee Oh Sees – nog op te volgen door ocees/ow siehs/oe siews/oghr zwiews) in mijn leven kwam – en wees eerlijk, iedereen heeft zo’n moment – was ik jong, goed opgevoed, helder van geest en arm als een twintigjarige. Het was een van de vele garagerock-bands uit het garageband-woud. Ze speelden zich voor mij pas in de kijker met … Lees verder Osees – Protean Threat
MuziScene magazine 