Moving Targets – Humbucker

Een gebrek aan doorzettingsvermogen kun je Kenny Chambers, zanger, gitarist en liedjesschrijver, niet ontzeggen. Met zijn band Moving Targets is hij inmiddels aan een derde leven begonnen. De Amerikaanse postpunk band was actief van 1981 tot 1994, de periode waarin de band debuteerde met het door Lou Giordano geproduceerde Burning Water (1986) en als gevolg daarvan de meeste successen behaalde. In 2006 volgde een kortstondige wederopstanding en werd het stil.

Door: Ronald Renirie

Twaalf jaar later recruteerde Chambers, schijnbaar uit het niets, de Canadese jongelingen Emilien Catalano (drums) en Yves Thibault (bas), simpelweg omdat hij zin had om weer eens een Moving Targets album uit te brengen. Dat gebeurde dan ook met het prima ontvangen Wires in september 2019. En Chambers heeft de smaak blijkbaar te pakken, want nog geen jaar later ligt opvolger Humbucker alweer in de schappen.

Over toewijding gesproken: Navraag leert dat Chambers vorig jaar, kort voor vertrek naar Canada waar de plaat opgenomen zou worden, hoorde dat de grens als gevolg van het oprukkende corona virus gesloten zou worden. Als een bezetene begaf hij zich richting vliegveld om net op tijd onder de dalende slagboom door te duiken, met het risico voor langere tijd in Canada te moeten blijven. Mooi verhaal natuurlijk, maar levert dat ook een goede plaat op?

Welnu, opener Hole gaat van start op de manier die je van een Moving Targets album verwacht. Een lekker, enigszins rommelig gespeeld typisch Amerikaans indie gitaarliedje met punkinvloeden, stevig geworteld in het eind van de jaren tachtig, begin jaren negentig, toen bands als Dinosaur Jr., Sebadoh (‘Opposites’), Husker Du, het Britse The Edsel Auctioneer, maar ook onze eigen The Nozems hun hoogtijdagen vierden. En zo gaat dat eigenlijk veertien nummers lang door. Niets nieuws onder de zon dus.

Over de vraag of dat erg is wil ik, het liefst onder het genot van een biertje, graag eens een boompje opzetten met eenieder die daar behoefte aan heeft, maar feit is dat de liefhebbers van het genre, de band Moving Targets, of hun wat mij betreft beste album Fall (1991) aardig wat geluksmomentjes zullen beleven bij het beluisteren van Humbucker. Een lekkere trip ‘down memory lane’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s