Osees – Protean Threat

Toen de Osees (OCS/Oh Sees/The Oh Sees/Thee Oh Sees – nog op te volgen door ocees/ow siehs/oe siews/oghr zwiews) in mijn leven kwam – en wees eerlijk, iedereen heeft zo’n moment – was ik jong, goed opgevoed, helder van geest en arm als een twintigjarige. Het was een van de vele garagerock-bands uit het garageband-woud. Ze speelden zich voor mij pas in de kijker met Cool Death of Island Raiders. Een album met voor dat moment ongrijpbare muziek, die dan ook als alt-psychedelica-folk-drone werd ingekleurd in in het officiële diagnostische muziekstijlen-handboek. Tegelijk paste het perfect bij de sfeer die je als twintigjarige met je meedraagt, vol belofte, wanhoop, onbestemdheid en cool death. Maar de Oh Sees c.s. bleek een blijvertje: een van de weinige bands die een constante stroom aan muziek produceert, soms twee albums per jaar uitbrengt, zodat nu het heuglijke feit wordt gevierd van het verschijnen van het 23e album.

Tekst: Paul Henning

En dat het hier een heuglijk feit betreft, daar hoef je hem alleen maar voor op te zetten. Protean Threat is een beest van een plaat, die zich uit je speakers stort alsof de Andreas Breuklijn zich opnieuw wil vormen. Slashende riffs, roffelend gebeuk van de drums, maar vooral een geluid dat zo op elkaar geperst is dat je er geen speld tussen kunt krijgen. Het is compact, strak en staccato. De synthesizers gieren, de gitaren snerpen, gedragen door een bas die verplichte kost is voor elke goed opgevoede bassist, en een drummer wiens armen na opnames 10 centimeter langer moeten zijn geworden.

Maar de Osees zou de Osees niet zijn als dat het enige was. Want Osees is bijna manisch en in welke onderwereld ook op zoek naar vernieuwing, zonder enig respect voor genres, grenzen of ongepaste gevoeligheden. En dit is duidelijk weer een nieuwe stap. Geen uitgebreide psychedelica meer, geen lieflijk dubbele zang à la B52s, geen gitaarsolo’s in reverb gesausd, maar strakke afwisseling van onderdelen, of ze nou garagerock lijken (If I had it My Way) of een disco-achtige beat hebben (Said The Shovel) of allebei tegelijk. Korte nummers, van twee en een halve minuut gemiddeld.

Wat wel is gebleven: de rock ’n roll-falset van van frontman Dwyer (de enige die met zijn gitaar als een aktentas onder z’n arm nog cool kan zijn), die zijn in graphic horror-gedrenkte teksten uitbraakt. Ook daaruit blijkt: er zit urgentie in dit album. Het thema is duidelijk geen cool death. De sfeer is die van dreiging, van een onafwendbaar einde dat eraan zit te komen. Door wat of wie is onduidelijk (Proteus was in de mythologie de meester van vermommingen), maar het zit in ieder nummer.

Opener Scramble Suit II raast zich een weg naar binnen, om dan plotseling te switchen naar quasi-lieflijke zang met dito synthesizer: A waking kind of nightmare/ You will not mend / You will not care. Red Study begint met een jankende alarmroep uit de synthesizer, waarna Dwyer quasi-nonchalent meedeelt: I am right at home/Reflected in your phone/You’re gonna tell a gruesome tale/One text at a time. Terminal Jape kent net zo’n alarmroep, alleen dit keer van de gitaar. Verder is het een punknummer van de bovenste plank (System has been broken down yeah). Toadstool brengt het nog wat grafischer: How’s a kid supposed to be/Hanging heavy in a tree/Emptied out and punctured/Through and through.

Dreiging verpakt in onweerstaanbare energie, dat vat dit album wel samen. Een plaat die niet verveelt, omdat de nummers zo goed zijn. Met een fijne afwisseling van rust en geweld. Swingend en met volle energie de afgrond in. Een perfect tijdsbeeld dus. Niet omkijken, maar draaien die plaat. Oordeel: twintig sterren, ook al komen ze uit een gebarsten hemel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s