Het zal deze week recensies regenen over de nieuwe van Shame. En het zal vast op veel plekken veel eloquenter worden gezegd dan ik kan. Maar hoe overbodig ook, laat ook ik melden dat je Drunk Tank Pink echt een keer moet beluisteren. Al is het maar om te checken of het ook aansluit bij jouw beleving van deze claustrofobische tijd en in een zeker … Lees verder Shame – Drunk Tank Pink
Soul kickers opgelet, want dit is weer zo’n heerlijk plaatje dat bewijst dat goede soul niet oud hoeft te zijn. Samen met producer Dan Auerbach (The Black Keys, Blacroc) die ook op de meeste nummers te horen is als gitarist en/of achtergrondzanger, schreef drummer/zanger Aaron Frazer een frisse introductie. De zoetgevooisde falsetstem van Frazer is een uitstekend visitekaartje. Zijn zang is zowel eigentijds en tijdloos. Dat hij weet waar Abraham de mosterd haalt is … Lees verder Aaron Frazer – Introducing… Aaron Frazer
Wasteland: What Ails Our People Is Clear is het debuutalbum van postpunkformatie Lice uit Bristol. De band wordt in bewondering gevolgd door tal van generatie- en genregenoten. Idles nam ze al eens mee op toer en ze deelden het podium met bijvoorbeeld Shame, The Fall, Fat White Family en Girl Band. Dat je dat dan maar vast weet. Ook aardig om te weten dat ze … Lees verder Lice – Wasteland: What Ails Our People Is Clear
Frontman Efterklang Casper Clausen debuteert solo met een album dat experiment, zoals bijvoorbeeld lange instrumentale en expressionistische stukken, verbindt aan popliedjes. Een even wonderlijke als betoverende combinatie, die uitmondt in een aantal zeer geslaagde en een aantal mindere composities. De plaat trapt af met Used To Think dat een soort mission statement is voor de aanpak die Clausen hier volgt. We horen bijna drie minuten … Lees verder Casper Clausen – Better Way
Viagra Boys uit Zweden zijn geen lieverdjes. En ze winden er geen doekjes om. Ain’t Nice opent hun langverwachte tweede album Welfare Jazz en valt met de deur in huis. Ik ben niet leuk, het is niet leuk, horen we op een stampend ritme, een scheurende sax en de voor de band kenmerkende zwaar overstuurde bas. Een door alle zompige ritmesectie modder snijdende solo op … Lees verder Viagra Boys – Welfare Jazz
Voor eenieder die dit rampjaar goed wil afsluiten is er goed nieuws want plots is daar op de valreep nog een van de beste albums van 2020. Door: Ronald Renirie Waar de eerste twee albums, Crawling uit 2017 en Giving Up A Ghost uit 2019, al op de sympathie van uw recensent konden rekenen, is het derde album van de Belgische indierock band Wardrobe een … Lees verder Wardrobe – Jason
Own is een trio uit Amsterdam. De leden hebben elk een andere achtergrond. Vincent van de Waal is ontwerper en mede-eigenaar van kledingmerk Patta, Paul du Bois-Reymond is kunstenaar en behalve als creative director bij designbureau Machine net als Vic Crezée dj. Helemaal onbekend met de muziekwereld zijn ze dus niet maar zelf zingen of een instrument bespelen was er niet bij. Voortgestuwd door een innerlijke drang ging het drietal aan de slag. Het … Lees verder Own – Own
Lanterns On The Lake is een indie-rock band uit Newcastle. De formatie timmert sinds 2007 aan de weg. Sinds 2016 brachten zij geen nieuw materiaal uit, maar de pauze deed de band blijkbaar goed, want na het succesvolle comebackalbum Spook Of The Herd, dat begin dit jaar uitkwam en werd genomineerd voor de Mercury Prize, is er nu alweer nieuw werk te bewonderen. The Realist EP bevat vijf tracks, vier nieuwe … Lees verder Lanterns On The Lake – The Realist
Het is nauwelijks drie maanden na hun laatste release – je hebt je nauwelijks omgedraaid in je bedje – of daar zijn ze alweer: the Osees! Wat zijn dat voor gasten? Dat is toch overkill? Dat is toch je eigen ‘markt’ vercoroniseren? Door: Paul Henning Nee, wees gerust, Panther Rotate ontsnapt daar glansrijk aan. Want ook al wordt het gepresenteerd als een remix, een herwaardering … Lees verder Osees – Panther Rotate
De leadzanger van de Britse progressive metalband TesseracT brengt met Ruins zijn tweede soloalbum uit. Waar zijn debuut Castles, vooral wat betreft zang, nogal braaf klonk, daar is op Ruins niets meer van over. Feitelijk is van Castles niets meer over, hoewel het toch in basis om hetzelfde album gaat, want samen met producer Paul Ortiz heeft Tomkins Castles gewoon omgewerkt. Wie de albums na … Lees verder Daniel Tompkins – Ruins
MuziScene magazine 