Is het knap als je muziek maakt waarbij de beats tegelijk onnadrukkelijk aanwezig zijn, als een smaakvolle achtergrond, en tegelijk een hoofdrol spelen? Ik weet niet wat het is als ik naar Otzeki’s tweede album luister, maar er is iets bijzonders aan de tegelijk minimalistische maar toch aandacht opeisende electro van de uit Londen afkomstige neven Mike Sharp en Joel Roberts. Natuurlijk zijn de beats … Lees verder Otzeki – Now Is a Long Time
Ondanks de zwaarmoedige ondertoon in de drie nummers tellende EP van Kloot Per W Group, word ik er toch blij van. Kloot Per W is een Vlaamse multi-instumentalist die ik graag eerder had ontdekt. Wie de palmares van de inmiddels 66-jarige Claude Perwez erop naslaat kan slechts beamen dat ik rijkelijk laat ben. De singer songwriter gaat niet alleen in leeftijd al jaren mee, maar heeft een indrukwekkend oeuvre opgebouwd en … Lees verder Kloot Per W Group – Nuits Blanches
Elephant werd geboren in het jaar waarin de muziekwereld ogenschijnlijk volkomen op zijn gat ligt. Dat optreden even niet aan de orde is, deert het Rotterdamse viertal niet. Gelukkig slaan ze adviezen van labels en bookers in de wind dat je nu niks moet uitbrengen en debuteren ze met een passend en veerkrachtig antwoord. Elephant EP is slechts vijf nummers lang, maar staat desalniettemin voor mijn gevoel tjokvol met aanstekelijke roots-geörienteerde indiepop. Single Midnight In Manhattan kwam … Lees verder Elephant – Elephant EP
Vorig jaar kwam het vijfde album, Suddenly, uit van Dan Snaith, de computernerd achter Caribou, en nu ligt er ook een album met remixes in de schappen. Hoe interessant is dat? Het is precies die vraag die ons triggerde voor een recensie. Wat valt er überhaupt te mixen aan de toch al geslaagde mix van gelaagde electo-psycho-pop-en-dancemix van de Canadees die in 2010 doorbrak met … Lees verder Caribou – Suddenly Remixes
Do Nothing uit Nottingham heeft vanaf vandaag twee hele EP’s op hun naam staan. Vorig jaar verscheen Zero Dollar Bill, vandaag Glueland met welgeteld vijf tracks. Als je de punten tussen de twee EP’s aan elkaar verbindt en extrapoleert in gedachten die stijgende lijn, dan vragen we ons af waar dit in hemelsnaam gaat eindigen. Het titelnummer trapt af met een vette bassynth en een … Lees verder Do Nothing – Glueland EP
Veel bassisten zullen Jaco Pastorius als voorbeeld noemen. Wanneer ze dan ook nog eens een album opnemen met Blake Mills, die als sessiemuzikant vlieguren maakte met onder andere Band Of Horses, Julian Casablancas, Lucinda Williams, Paulo Nutini, Norah Jones, Dixie Chicks, Zucchero en last but not least Lana Del Rey, dan is mijn nieuwsgierigheid gewekt. Mills, die ook bekend is als producer voor onder meer Conor Oberst, Alabama Shakes, Fiona Apple en Perfume Genius lijkt met Notes With Attachments vooral de boomlange Palladino in het zonnetje te willen zetten. Dus produceerde … Lees verder Pino Palladino and Blake Mills – Notes With Attachments
De Groningse band The Vices heeft de afgelopen periode nuttig besteed. Niet alleen bracht het viertal een album uit, maar je zou ook kunnen zeggen dat de band volwassen is geworden. Looking For Faces is een all-round album dat geen mindere nummers bevat. Nu is zo’n kwalificatie natuurlijk altijd “in the eye of the beholder”, maar op Looking For Faces hoeft men niet op zoek … Lees verder The Vices – Looking For Faces
Eelke Ankersmit studeerde ooit cum laude af aan het Conservatorium van Amsterdam. Inmiddels heeft hij een lange staat van dienst met als rode draad indie. Op de EP Mirror laat hij horen waar hij tegenwoordig staat. Eelke stelt dat hij een tijdlang intensief luisterde naar Tom Petty & The Heartbreakers, dus dat het niet raar is wanneer we die invloed terug kunnen horen op Mirror. Voor single I’m A Man geldt dat zeker. Het nummer staat … Lees verder Eelke – Mirror EP
Alle mensen zijn veelzijdig. Die boodschap geeft Israel Nash ons bij het verschijnen van zijn album Topaz. Neem nu Isreal Nash zelf. Ze noemen hem een hippie die veel van zijn tijd in zijn eentje doorbrengt in de heuvels van Texas, zittend op de veranda van zijn huis, met uitzicht op inspirerende vergezichten. Tegelijk is hij politicoloog, studeerde aan de University of Missouri. En als … Lees verder Israel Nash – Topaz
Als je teveel door standaard popmuziek, reclamedeuntjes en Netflix emodeuntjes wordt overspoeld vergeet je al snel dat er meer is. Dat die muziek maar een keuze is, een klein onderdeel van een oneindige zee van mogelijkheden. Dat muziek tijd is, dat ritme niet nodig is, dat zang niet nodig hoeft te zijn, dat je elk instrument kan vergeten, dat de noten te kraken zijn tot … Lees verder Vapour Theories – Celestial Scuzz
MuziScene magazine 