New Meaning is het vierde album van het uit New York afkomstige duo Tempers. Het album telt tien tijdloze tracks die zowel door liefhebbers van wave als elektropop omarmt zullen worden. Hoewel het album dus gloednieuw is, voelt het soms alsof we luisteren naar muziek uit een tijdcapsule zonder dat het gedateerd aandoet. Tempers, dat bestaat uit Jasmine Golestaneh en Eddie Cooper, grossiert in poëtische synthpop. … Lees verder Tempers – New Meaning
Camp Cope is een trio uit Australië dat aan zijn derde album toe is sinds het titelloze debuut uit 2016. Keurig, vooral wanneer je bedenkt dat frontvrouw Georgia McDonald in 2019 ook nog een solo-debuutalbum, Pleaser, heeft uitgebracht onder de naam Georgia Maq. Voor wie de stijl van Camp Cope te ruw is, is dat trouwens een leuk alternatief, want daarop klinkt ze meer pop, … Lees verder Camp Cope – Running With The Hurricane
Barrie Lindsay is opgegroeid in Massachusetts maar werd muzikaal volwassen in Brooklyn. Daar startte ze een band onder de naam Barrie, maar doekte die na een album ook weer op om solo verder te gaan. In 2020 keerde ze terug naar huis. Het idee was voor even, maar de pandemie verlengde het verblijf. Haar vader was ziek en overleed in die periode. En dan was … Lees verder Barrie – Barbara
De samenwerking tussen een post-rocker en een klassieke componist/violist moet gewoonweg leiden tot soundscapes. Wie naar het eerste album van Disassemler luistert, zal het ongetwijfeld met deze stelling eens zijn. Op A Wave From A Shore brengen de oprichter van This Will Destroy You, post-rocker Christopher King en componist Christopher Tignor (Wires Under Tension) zeven klankschappen ten gehore. Het album opent met In Devotion. Het … Lees verder Disassembler – A Wave From A Shore
Het duo Molly Hamilton en Robert Earl Thomas – de harde kern van de band Widowspeak – is intussen aan hun zesde album toe en trapt The Jacket af met dromerig While You Wait. Goede titel, want het voelt een beetje alsof we in de wachtkamer worden geplaatst in afwachting van wat komen gaat. Gitarist Robert Earl Thomas slaat in het liedje de akkoorden een … Lees verder Widowspeak – The Jacket
Het gebeurt niet elke dag dat je jezelf betrapt op het inhouden van je adem als je naar een plaat luistert. En dan nota bene op een moment dat er complete stilte is. Ik hoor niks. Hou mijn adem in. Spannend is het, en raar eigenlijk. Je zal de eerste ook niet zijn die zijn apparatuur controleert of het wel werkt, na het opzetten van … Lees verder Keeley Forsyth – Limbs
Punkrockveteranen Superchunk waren hartstikke boos ten tijde van het verschijnen van hun laatste album What A Time To Be Alive. Die titel moet je cynisch uitleggen. In een serie kwade nummers stortten ze toen hun ongeloof uit over wat Trump als president van de VS allemaal uitspookte. Er zijn vier jaar voorbij en de gefrustreerde woede heeft plaatsgemaakt voor zorg over waar het heengaat met … Lees verder Superchunk – Wild Loneliness
Voor de kenner van obscure indierock is Duquette Johnston mogelijk geen onbekende. Wie herinnert zich echter Verbena, een band die Johnston mede oprichtte in de jaren-90 en waarmee hij onder andere toerde met bands als The Strokes en Foo Fighters. Nadat hij uit Verbena stapte, was hij succesvol als bassist in The Blake Babies, een band rond Juliana Hatfield (o.a. Lemonheads). Gaat er geen belletje rinkelen? … Lees verder Duquette Johnston – The Social Animals
Op het wonderschone self titled debuutalbum van Caroline – uitgebracht op gerenommeerd label Rough Trade – laat deze Londense groep horen een fantastisch eigenzinnige sound te hebben gevonden. Het experimentele collectief verpakt hun meeslepende liedjes in een combinatie van elementen van folk, Mid-Western emo, minimal music en ambient, om vervolgens de uitgesponnen opbouw en periodieke uitbarstingen van post-rock toe te voegen. De band laat horen … Lees verder Caroline – Caroline
Het lijkt nog zo kortgeleden dat ik over de ep Tell Me Your Mind And I’ll Tell You Mine schreef. Het lijkt zo kortgeleden, dat ik de band King Hannah voor het eerst hoorde. Toch is het ruim een jaar geleden dat ik kennismaakte met de muziek van Hannah Merrick en Craig Whittle uit Liverpool, maar niet getreurd, want nu is daar dan hun langverwachte … Lees verder King Hannah – I’m Not Sorry, I Was Just Being Me
MuziScene magazine 