Duquette Johnston – The Social Animals 

Voor de kenner van obscure indierock is Duquette Johnston mogelijk geen onbekende. Wie herinnert zich echter Verbena, een band die Johnston mede oprichtte in de jaren-90 en waarmee hij onder andere toerde met bands als The Strokes en Foo Fighters. Nadat hij uit Verbena stapte, was hij succesvol als bassist in The Blake Babies, een band rond Juliana Hatfield (o.a. Lemonheads). Gaat er geen belletje rinkelen? Dat geeft niets, maar luister dan toch vooral naar het album The Social Animals, want Johnston heeft een verhaal te vertellen dat de moeite waard is en dat doet hij zoetgevooisd, terwijl muzikaal het elftal nummers ook interessant is: klassieke, stijlvolle indierock die doet denken aan werk van Grant Lee Buffalo en Kurt Vile. 

Genoeg referenties, terug naar Duquette Johnston. De man heeft wat tegenslag gehad in zijn leven – en dat is een behoorlijk understatement. Toch leveren een drugsverslaving, verblijf in de gevangenis en een doodzieke echtgenote nadat zij net was bevallen van hun eerste kind, inspiratie voor een indrukwekkend album. De aftrap wordt verzorgd door de eerder uitgebrachte single Year To Run en meteen wordt duidelijk dat Johnston tegenwoordig kiest voor het licht in plaats van het duister: “I was holding on for one more year to run / So I started closing eyes and seeing sun”. 

Vervolgens wordt de luisteraar door nummers als Whiskey And The Wine en Baby Loves A Mystery moeiteloos het album, dat bovendien een zogenaamde groeibriljant is – het wordt beter naarmate je het vaker luistert – ingezogen. Met Steve Shelley van Sonic Youth op drums en producer John Agnello (o.a. Buffalo Tom, Dinosaur Jr) is een bak met ervaring aanwezig en dat hoor je. Dat geldt voor steviger nummers als de albumopener maar ook voor rustigere als Run With The Bulls, Motorcylcles en Mystics. 

The Social Animals is een album dat uitnodigt om meer dan eens te beluisteren. Of je nu thuis zit of in de auto, het album geeft het idee van een ritje richting de zonsondergang, zonder dat je daardoor in de put komt te zitten. Sterker nog, mocht het melancholische gevoelens oproepen, dan zijn die het waard om te koesteren. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s