Papercuts – Past Life Regression
Jason Quever alias Papercuts tekent al jaren voor mooie droompopalbums. Op Past Life Regression zet hij die lijn voort maar kiest hij voor een net iets simpeler instrumentarium als bijvoorbeeld op wonderschoon Life Among The Savages uit 2014. Toen werd de productie aangedikt met strijkers en al, met mooi resultaat, waarbij ons met name het titelnummer goed is bijgebleven. Nu houdt Quever het in hoofdzaak … Lees verder Papercuts – Past Life Regression
Graeme James – Seasons
In 2020 en 2021 bracht de getalenteerde Nieuwzeelandse multi-instrumentalist Graeme James een serie seizoensgebonden ep’s uit. Herfst (Old Storms in New Places), winter (The Weight of Many Winters), lente (A Sea of Infinite Possibilities) en zomer (Fieldnotes On An Endless Day) zijn elk zeer aan te bevelen. Voor wie liever niet telkens van schijfje wisselt is er nu een soort compilatiealbum, dat heel toepasselijk Seasons heet. … Lees verder Graeme James – Seasons
Hope I die before I get old?
Rockdoden. Er hangt soms een zweem van heroïek rond deze ‘gesneuvelden op het veld van eer’ waar ik maar weinig mee kan en zelfs een afkeer van heb. Neem de ‘Club van 27’ waartoe onder anderen Jim Morrison, Jimi Hendrix, Kurt Cobain en Amy Winehouse behoren. Of neem de welhaast mythische proporties die de zelfmoord van Joy Division’s Ian Curtis heeft aangenomen, als ‘onvermijdelijke’ uitkomst … Lees verder Hope I die before I get old?
Red Hot Chili Peppers – Unlimited Love
Als een stel hongerige aasgieren duiken recensenten op het nieuwe werk van de Red Hot Chili Peppers. In kranten, tijdschriften en muziekblogs zijn er al volop beschouwingen te lezen over Unlimited Love, de eerste plaat sinds 6 jaar van de Peppers. En op veel plaatsen wordt er gehakt van gemaakt. Dat gitarist John Frusciante terugkeert en de band ook weer thuiskomt bij producer Rick Rubin, … Lees verder Red Hot Chili Peppers – Unlimited Love
Warmduscher – At The Hotspot
In de film Boogie Nights van regisseur Paul Thomas Anderson wordt een beeld geschetst van de danscultuur in de jaren zeventig. Hoofdpersoon is een pornoacteur, wiens lid een omvang heeft waarvan de tegenspelers de hele film lang telkens weer van verbazing omvallen. At The Hotspot waar Warmduscher bij herhaling over zingt op hun buitengewoon onderhoudende nieuwe album, had prima kunnen figureren in die film. Als … Lees verder Warmduscher – At The Hotspot
Rammelend intens Porridge Radio
Als de eerste tonen van Born Confused klinken, valt het direct op dat hier een indrukwekkend en messcherp gezelschap staat. Het contrast met het voorprogramma speelt daarbij natuurlijk een rol. Er is direct meer intensiteit, meer ‘urgentie’ zoals het cliché heet. En natuurlijk is met name Dana Margolin een indrukwekkende persoonlijkheid die de blikken van haar publiek naar zich toe zuigt. Foto’s Marcel van Leeuwen … Lees verder Rammelend intens Porridge Radio
Various Artists – Calls From The Hull
Het behoort misschien wel tot de meest indringende openingsscènes in de filmgeschiedenis. In David Lynch’ episch drama Wild At Heart zien we Nicolas Cage op een trap een man de hersens inslaan. Op de achtergrond klinkt de Amerikaanse metalband Powermad. De passen dat wurgende trucje toe waarbij een gitaarriff in de modder lijkt vast te lopen en stokkend tot stilstand komt, om dan het tempo … Lees verder Various Artists – Calls From The Hull
‘Goose is een speeltuin waar we naar terug kunnen keren’
„We zijn goede vrienden en voor muziek is dat soms niet goed, want we sparen elkaar. Dan denk ik, Mickael gaat dat niet goed vinden en dus ga ik dat niet doen, of omgekeerd ‘dat hoort Dave niet graag’. Terwijl dat idee voor die klank misschien net het nummer maakt. En dan is producer Victor le Masne iemand die kan zeggen ‘we doen dat toch … Lees verder ‘Goose is een speeltuin waar we naar terug kunnen keren’
Placebo – Never let me go
Het is alweer een dinosaurus onder de alternatieve bands: Placebo. De band brak in 1996 door met hun debuutalbum Placebo en bracht daarna nog zes albums uit. Albums vol kenmerkende Placeboliedjes: catchy en vol emotie. Van melancholische ballads tot gruizige gitaarsongs. En altijd herkenbaar aan de licht zeurende (maar zeker niet storende) zangstem van frontman Brian Molko, een boegbeeld voor de androgyne medemens. De ongrijpbaarheid … Lees verder Placebo – Never let me go
700 man intiem met Placebo
Veel concertgangers zullen het herkennen, de voorpret die een paar dagen voor het optreden begint op te borrelen. Als de band een nieuw album heeft uitgebracht, wordt die nog even goed beluisterd en degenen die hun nieuwsgierigheid écht niet kunnen bedwingen surfen naar Setlist.fm om te kijken wat de band de dagen ervoor zoal heeft gespeeld. Op de dag zelf stap je je bed uit … Lees verder 700 man intiem met Placebo
MuziScene magazine 