Iets meer dan een jaar na het verschijnen van Ultra Mono, komt IDLES met zijn vierde langspeler. Dat Crawler, zoals het monster is gaan heten, verrassingen zou bevatten konden we al bevroeden na het beluisteren van de eerste single The Beachland Ballroom, waarop frontman Joe Talbot voor de verandering niet zo zeer grommend, als wel oprecht zingend is te horen. Welnu, wat blijkt: Crawler is niet zomaar een album. Ik zal niet … Lees verder IDLES – Crawler
De term groeibriljant komt wel vaker voorbij in recensies. Toch haal ik hem voor het derde album van de Ierse folkband All The Luck In The World graag weer van stal. Het is namelijk alsof er een kleed van klank en sfeer voor ons wordt uitgerold. Het is een mooi kleed, al oogt het in eerste instantie eenvoudig, zonder franje. Maar schijn bedriegt, want het kleed dat de … Lees verder All The Luck In The World – How The Ash Felt
Is dat nog leuk, een derde album van Courtney Barnett? Haar stijl van zingen, teksten schrijven en componeren is zo uitgesproken, dat je die truc na twee platen wel doorhebt, toch? Hmm, nou nee, toch niet, bewijst Things Take Time, Take Time. Before You Gotta Go is een liedje op het nieuwe album van de Australische dat samenvat waarom Things Take Time, Take Time toch … Lees verder Courtney Barnett – Things Take Time, Take Time
The Reytons is een typische Britse poppunkband uit de Scruff of the neck-stal. Dat staat dus voor springerige energie punkrock met anthem-achtige refreinen die het goed doen om mee te brullen in de pub. Na twee ep’s ligt er nu een volwaardig album waar hun succes singles weer in opgenomen zijn. De jongens komen uit Rotherham, bij Sheffield. Het viertal leerden elkaar kennen in hun … Lees verder The Reytons – Kids Off The Estate
Loupe is een nieuwe band, en ook weer niet. Drie van de bandleden zaten namelijk samen ook in Dakota. Toen die band ter ziele ging door het vertrek van de zangeres bleven de overgebleven leden gewoon met elkaar spelen. Toen het weer begon te kriebelen om een doorstart te maken, hebben ze een advertentie gezet en daar reageerde Julia Korthouwer op. Met Older, een ep met vier nummers, realiseren de … Lees verder Loupe – Older
Mijn kennismaking met Meskerem Mees was de samenwerking met Tourist LeMC op de title track van zijn album Niemandsland, dat eerder dit jaar werd uitgebracht. Een fijn, mellow nummer, waarbij de stem van Mees de reeds aanwezige kwaliteiten tot een nog hoger niveau tilt. Ik ben dan ook ten zeerste benieuwd naar het debuutalbum van deze getalenteerde singer-songwriter uit Gent. Het resultaat is een ijzersterke, … Lees verder Meskerem Mees – Julius
Als Dave Grohl je uitnodigt je tweede album bij hem op te komen nemen, zit je natuurlijk wel gelijk gebeiteld. Maar is er misschien ook wat aan de hand. Dat laatste kunnen we bevestigen luisterend naar Married, het tweede album Kills Birds uit Los Angeles. De naam Kills Birds doet al vermoeden dat we hier niet met zachtzinnige types te maken hebben. De band is … Lees verder Kills Birds – Married
De bij het grote publiek nog grotendeels onbekende Yorick van Norden levert met Playing By Ear zijn derde soloalbum af. Een snelle blik op de Wikipedia-pagina over hem toont de enorme veelzijdigheid van Van Norden. De variatie in muziekstijlen die hij speelt en zijn grote muziekkennis komen zeker tot uiting op zijn nieuwe album. Hij voelt feilloos aan wat een nummer nodig heeft om goed … Lees verder Yorick van Norden – Playing By Ear
Ramkot. Die naam is goed gekozen natuurlijk, voor een band uit Gent die zich presenteert als makers van ‘ramrock’. Toch horen we op de nieuwe ep van de Belgen in de vijf stampende liedjes meer kleuren dan enkel ‘rammen’. Ja, het trio gevormd door de broers Tim en Tom Leyman en ‘brother from another mother‘ Hannes Cuyvers schuurt nog steeds aan tegen hun inspiratiebronnen waarbij … Lees verder Ramkot – What Exactly Are You Looking For
Tasha is een singer-songwriter uit Chicago. Drie jaar na het verschijnen van haar debuutalbum Alone At Last komt zij met een verrukkelijke opvolger. Tell Me What You Miss Most is een schitterende luisterplaat om bij weg te dromen. De basis eenvoudig: akoestische gitaar, bas, drums en natuurlijk de zwoele stem van Tasha. Hier en daar is er een subtiele aanvulling van viool (Bed Song 1 en Lake Superior), fluit (Perfect Wife en Dream Still) en een tweede gitaar (History en Year From Now). Onnodig te zeggen … Lees verder Tasha – Tell Me What You Miss Most
MuziScene magazine 