Met een nuchter ‘what else are you going to do‘ verklaart E (Mark Oliver Everett) waarom er zo snel na het verschijnen van Earth To Dora al weer een nieuw album van zijn project Eels verschijnt met de spookachtige titel Extreme Witchcraft. Touren met het album dat in 2020 verscheen zat er niet in en een appje van een vriend die weer eens naar het … Lees verder Eels – Extreme Witchcraft
De eerste single van het intussen vijfde album van Pinegrove heet Orange. Een titel waar je direct een beeld bij hebt. Zeker als je luisterend gaat begrijpen dat het gaat over de branden in de VS, en een aanklacht vormt tegen de passiviteit van de overheid om iets te doen tegen het verkwisten van onze leefomgeving en het daaraan verbonden klimaat. ‘Today the sky is … Lees verder Pinegrove – 11:11
Wie de titels van de nummers op de tweede langspeler van de Noors/Ierse Tara Nome Doyle leest, vermoedt mogelijk al waar de titel voor staat. Værmin – spreek uit vermin – betekent zoveel als plaagdier, ongedierte. Bloedzuigers, slakken, muggen, spinnen en wormen komen onder andere voorbij. Om rillingen van te krijgen. En dat is ook zo, maar de oorzaak is wellicht niet wat u op voorhand denkt. De rillingen komen namelijk … Lees verder Tara Nome Doyle – Værmin
Onlangs werden we geattendeerd op het verschijnen van het self titled debuut van een Rotterdamse band. Naar eigen zeggen is Fumage een post-poptrio, bestaande uit Yuri Rhodenborgh (zang, gitaar), Pol Belardi (drums, synths) en Angelo Boltini (bas, live-electronics en synths). Alleen al de term post-pop intrigeerde enorm. Bestaat er zoiets? Pop is bij uitstek een genre dat meebeweegt met de tijd en de dan heersende smaak. De ep begint wat mij betreft meteen goed met Never Enough, een enigszins jazzy prog nummer, … Lees verder Fumage – Fumage ep
Het is al weer even gelden dat een retro soul album mij de oren zo deed spitsen. In 2013 verscheen een album van Lady, een groep die als de The Ronettes of als The Supremes in een retro hulsje maar evengoed met moderne R&B-invloeden de lampen van het plafond zong. Snijdend, recht door het hart, maar muziek die je evengoed de dansvloer op dwingt. De … Lees verder Lady Wray – Piece Of Me
In 2018 overrompelde Imarhan uit Tamanrasset in Zuid-Algerije ons met hun album Temet. Daar hoorden we hen een eigen invulling geven aan wat we wel ‘woestijnblues’ plegen te noemen. Imarhan verwerkte naar verhouding aardig wat rockinvloeden in hun muziek die evenzeer is geworteld in de Toeareg-cultuur. Temet is een prachtig album met een overdaad aan melodie, naar blues ruikende gitaarpartijen en opzwepende ritmes. Intussen heeft … Lees verder Imarhan – Aboogi
In 2020 keerde David Bazan terug met zijn band Pedro The Lion. Hij bracht het album Phoenix uit en kondigde aan dat die een eerste aflevering zou zijn van een serie albums waarop hij terugkijkt op zijn kindertijd. Op dat eerste album beschrijft hij zijn jeugd in de stad Phoenix. Uit het niets is nu het tweede deel uit de serie verschenen, opnieuw vernoemd naar … Lees verder Pedro The Lion – Havasu
Palace is eenvierkoppige, naar eigen zeggen alternative bluesrock band uit Londen. De band werd opgericht in 2012 en bestaat uit frontman Leo Wyndham, Rupert Turner, Will Dorey en Matt Hodges. Zijn debuut-ep Lost in the Night liet weliswaar tot 2015 op zich wachten, maar het kostte de band daarna niet lang voordat hij naam maakte; trossen los en varen maar. Sindsdien is Palace niet meer … Lees verder Palace – Shoals
Het duo dat Boy Harsher vormt, zanger/tekstschrijver Jae Matthews en producer Augustus Muller, leerde elkaar kennen tijdens hun filmstudie. Helemaal verrassend mag het dus niet heten dat de twee nu eens naast muziek ook een korte film hebben gemaakt, The Runner getiteld. Hun vijfde album is de soundtrack bij die film. De plaat is in een duistere periode ontstaan. Bij Matthews werd vastgesteld dat hij … Lees verder Boy Harsher – The Runner ( Original Soundtrack)
Als ik aan een Ierse pub denk zie ik een man van een verzekeringsmaatschappij in een strak pak een pint achterover gieten in zijn middagpauze met naast hem een ongeschoren type dat muntjes uit zijn zak staat te tellen om te kijken of hij wat kan bestellen, er komt net een jongen in sportkleding met een te gespierde hond binnenlopen die zijn vrienden luidruchtig begroet, … Lees verder Silverbacks – Archive Material
MuziScene magazine 