This Is A Photograph is het zevende album van Kevin Morby. Volgens zijn platenlabel Dead Oceans is het zijn magnum opus. Dat is altijd wat vreemd om te lezen over een album van een artiest die hopelijk nog veel mooie muziek in de toekomst gaat uitbrengen, maar toch kan ik mij na het beluisteren van This Is A Photograph hier wel in vinden, want het is gewoon … Lees verder Kevin Morby – This Is A Photograph
Dig Deeper komt uit Noorwegen, maar daar hoor je niets van. Geen Aha-erlebnis dus, alhoewel… Wie van tijdloze rock houdt in de traditie van Neil Young en Kurt Vile kan dit album zonder blikken of bloze aanschaffen. Het is inmiddels het vierde album van de Noorse band, die daarnaast nog een handvol ep’s op zijn naam heeft staan. Easy Were The Days (Before I … Lees verder Dig Deeper – Easy Were The Days (Before I Met You)
De muziek van Sharon Van Etten intrigeert mij. Ik wil het mooi vinden, en vaak is dat het ook, maar het wil me niet altijd pakken. Maar als het me dan pakt, dan ben ik meteen weer verkocht. We’ve Been Going About This All Wrong is inmiddels het zesde studio album van de vrouw, die met artiesten als Josh Homme, Courtney Barnett, Norah Jones en … Lees verder Sharon Van Etten – We’ve Been Going About This All Wrong
Dit is niet alleen een recensie, het is vooral ook een liefdesbrief aan de contrabas. Ali Friend, mede-oprichter en contrabassist, tovert namelijk de ene na de andere oorstrelende baslijn uit dit warme instrument. Het bevlogen tokkelen in Tarzan, de dikke funk in B Planet, de vibrato in Tremble of zoals in het begin van Truth 1 met gevoel bespeeld met de strijkstok. Soms in een … Lees verder Red Snapper – Everybody Is Somebody
Het klinkt aangenaam broeierig, de openingstrack Something op het nieuwe album Sincere van de Zweedse formatie Hater. Die ene jankende gitaarklank, het rammeldende zware karakter van de slaggitaarsound. En dan de stem van Caroline Landahl die als een sirene boven het zompige moeras uitstijgt. IJzersterke opening voor een mooie shoegazeplaat met referenties aan My Bloody Valentine, Slowdive maar bij een aantal liedjes ook dank zij … Lees verder Hater – Sincere
Het elektronische rockduo Zen Mother, bestaande uit Monika Khot en Adam Wolcott Smith, is terug met een derde album. Millenial Garbage Preach is geen katje om zonder handschoenen beet te pakken. Hoewel het soms kan worden getypeerd als ambient, is het allesbehalve dromerig, of het moet nachtmerrie-achting zijn. De muziek lijkt gemaakt om diep door te dringen in het gemoed van de luisteraar, en combineert … Lees verder Zen Mother – Millenial Garbage Preach
Er zijn bands, waar je verwachtingsvol uitkijkt naar het nieuwe album. Verwachtingen gebaseerd op persberichten en eerder werk. Rolling Blackouts Coastal Fever hoort zeker in dat rijtje bands. Na de eerste twee studioalbums was er spoedig een grote fanbase. En terecht. Door: Ronald Houtman Maar om maar meteen met de deur in huis te vallen: dit derde studioalbum, Endless Rooms, is het nét niet. Natuurlijk, … Lees verder Rolling Blackouts Coastal Fever – Endless Rooms
Vanaf het moment dat Kele Okereke het openingsnummer Day Drinker begint te zingen tot de laatste noot van het epische The Peace Offering lijken er geen 40 minuten voorbij te zijn, maar slechts een handvol. Kortom, na het wat rustigere Hymns, is Bloc Party weer helemaal terug. De Londenaren kondigden al eerder aan dat ze met Alpha Games zouden teruggrijpen naar hun postpunk-roots. En dat … Lees verder Bloc Party – Alpha Games
Handig, als een platenmaatschappij al een mooie metafoor aanreikt om een nieuw album te kunnen beschrijven. Of in dit geval meer om een band mee te karakteriseren. Moss nam HX op in een oud klooster in Limburg, Hoogcruts genaamd. Een plek met een eeuwenoude historie: een paar keer afgefikt, maar altijd weer herrezen. De Moss-fan weet genoeg. Hier wordt gerefereerd aan je favoriete Nederlandse indieband. … Lees verder Moss – HX
Genres hebben zo hun levenscyclus. Is het eenmaal populair komt er een vloedgolf aan bands en artiesten die zich er in begeven en op een gegeven moment is dat ineens voorbij. Soms steekt het jaren later dan weer de kop op. Je moet er onwillekeurig aan denken als je luistert naar de selftitled debuutplaat van Beachdog. Want je betrapt je er als net iets oudere … Lees verder Beachdog – Beachdog
MuziScene magazine 