Na het vorig jaar uitgekomen titelloze debuut, dat werd overladen met lovende kritieken, is er reeds een opvolger. Liefhebbers van (garage)rock uit de jaren ‘60 en ‘70 kunnen Anne, If blind aanschaffen. De originaliteitsprijs zal het trio onder aanvoering van de Canadees Evan John Uschenko niet winnen, maar de nummers zijn zo aanstekelijk en klinken zo vertrouwd, dat het lastig is te geloven dat het … Lees verder Ghost Woman – Anne, If
Als een grootheid als John Cale op tachtigjarige leeftijd nog een nieuw album presenteert, dan word je toch nieuwsgierig. Dan denk je aan Johnny Cash die aan het eind van zijn leven toch nog mooi en ontroerend werk maakte, ook al waren het niet enkel originele eigen nummers. Dan hoop je nog eens onderuit getrokken te worden door die buitenaardse stem van Cale. Op het … Lees verder John Cale – Mercy
Ze hebben goede oren voor klassiekers, de Engelsen die zich desoriënterend Italia 90 noemen. Je bent daardoor gek genoeg toch steeds geneigd te denken dat het wel Italianen zullen zijn, maar niets is minder waar, de naam is ontleend aan de voorliefde voor voetbal van een aantal bandleden. Maar terug naar de klassiekers: hun album Living Human Treasure staat bol van de (postpunk) referenties. Opener … Lees verder Italia 90 – Living Human Treasure
De nalatenschap van Corno Zwetsloot blijft resoneren en muzikanten inspireren. Behalve dat hij met zijn bands waaronder Space Siren anderen de weg wees, drukte hij zijn stempel op veel tijdgenoten die in zijn studio hun dierbare werk op kwamen nemen. Deze week verschijnt een bijzondere 10″ met een verzameling opnamen van Space Siren die uit het archief zijn opgediept. Ideeën, outtakes, flarden van jams maar … Lees verder Space Siren – DGDABE
Het label Memphis Industries heeft een geoefend oor voor art-pop artiesten uit het Verenigd Koninkrijk. Van het op dat label opererende Dutch Uncles bijvoorbeeld hebben we heel wat jaren niks meer vernomen, maar dat gemis wordt meer dan goedgemaakt met het vijfde album van Rozi Plain. Plain maakt muziek die in vergelijking met Dutch Uncles stukken minder heftig en minder rock georiënteerd is. Maar diep … Lees verder Rozi Plain – Prize
Kwaliteit laat zich niet ontkennen. Als het nieuwe album van Belle and Sebastian een ding is, dan is het wel het bewijs voor die stelling. Je moet er van houden, maar ook al doe je dat niet kun je niet heen om de conclusie dat het verdomde knappe popmuziek is. De Schotten timmeren sinds 1994 aan de weg en leveren nu hun twaalfde album af … Lees verder Belle and Sebastian – Late Developers
Wie Sharon Kovacs een beetje heeft gevolgd, weet dat de eigenzinnige zangeres het liefste doet waar ze zelf zin in heeft. Op haar derde album, Child Of Sin, leeft ze zich helemaal uit. Door independent te worden, houdt ze nu zelf de teugels in handen en bestuurt ze de muzikale koets als een volleerd menner. Van de teksten en de muziek, tot de video’s, kostuums, setdesign, make-up … Lees verder Kovacs – Child Of Sin
Downtown District werd opgericht in 2017 en een jaar later volgde een gelijknamig debuutalbum. Ondertussen timmerde de band hard aan de weg door vaak en veel op te treden totdat de pandemie op dat vlak alles platlegde. Tijd voor een nieuw album moet het Leidse viertal hebben gedacht en zo geschiedde, want nu is er Pressure, een album waarmee de band tracht om genre-hokjes te … Lees verder Downtown District – Pressure
Een liedje steekt er met kop en schouders bovenuit, op deze sfeervolle door Brian Eno geïnspireerde ep van de Zwitserse bands Bitter Moon en After 5:08: In Dreams. De elektronische track past zo in het mooie Duitse repertoire van een label als Morr Music en schurkt aan tegen het werk van bijvoorbeeld Lali Puna. Het is zwoel ritmisch, en die sfeer wordt extra kracht bijgezet … Lees verder Bitter Moon & After 5:08 – Berliner Kinder
Onlangs legde iemand in een van de talloze muzi-entertainment tv-programma’s rond de jaarwisseling uit waarom die punk zo leuk vindt: ‘Het komt snel tot de essentie’. En iedereen die wel eens een liedje heeft geprobeerd te schrijven weet dat dit best knap is, als het lukt. Geen gedraal of gezever, geen lange intro’s maar bam: recht het refreintje in en bam! met een knal liefst … Lees verder Ford’s Fuzz Inferno – Death To The Fuzz Family ep
MuziScene magazine 