Die Dan Sartain, dat is me er eentje. De voormalige protége van Jack White verbaasde ons ruim een jaar geleden al met zijn alle kanten opschietende plaat Dudesblood. Letterlijk elk liedje verkende hij daar weer een ander genre, uiteenlopend van Hawaii-surf, via electroclash naar regelrechte punk. En nu ligt er Century Plaza in de winkels, een electroplaat zwaar beïnvloed door de tachtiger jaren. De plaat … Lees verder Dan Sartain – Century Plaza
Op de hoes van Life Of Pauze lijken we door een gestileerd sleutelgat naar binnen te kijken en zien daar in een stoel Jack Tatum zitten. Schijnbaar in gedachten verzonken, terwijl hij metalen ballen in één hand rond rolt. Daar zit de artiest, in zijn eigen wereld, en wij mogen er even in rondkijken. Zoiets moet ook de gedacht zijn geweest bij het maken van … Lees verder Wild Nothing – Life Of Pause
Met My Wild West levert Lissie haar derde studio album af. Haar vorige twee albums waren beide top 20-hits in Engeland en zij bleef niet onopgemerkt door gerenommeerde artiesten als Lenny Kravitz, Tom Petty en Robbie Williams. Voor My Wild West dook ze in Nashville de studio in met producer Bill Reynolds (bassist bij Band Of Horses). Het resultaat is een pakkende popplaat met sterke, constructieve gitaarpartijen en nu en dan een countrysausje. My Wild West opent met My Wild West … Lees verder Lissie – My Wild West
Inleiding: Aangezien jongeren van tegenwoordig niet meer schijnen te weten wie The Beatles waren, even een toelichting wie Yoko Ono is. Ono is een oudere vrouw van Japanse afkomst. In de jaren zestig van de vorige eeuw maakte ze furore als avant-gardistisch performance kunstenaar. Tot ongenoegen van heel veel Engelsen trouwde ze met John Lennon. Lennon was een van de Fab Four uit Liverpool; de … Lees verder Yoko Ono – Yes, I’m a Witch Too
Achter Porches gaat Aaron Maine schuil. Zo’n eenpitter die helemaal eenzaam in zijn appartement in Manhattan nummers in elkaar zit te knutselen. Live laat hij zich door een band bijstaan, met daarin Greta Kline, bekend van Frankie Cosmos – ook te zien in onderstaande video. Pool is inmiddels zijn tweede plaat en die wordt nu door Domino opgepikt. Het lijkt bedrieglijk easy listening, de zwoele … Lees verder Porches – Pool
Rosie Lowe is een jonge Engelse zangeres die vooral met de r&b-hoek wordt geassocieerd. Op haar debuut Control verweeft zij r&b-invloeden met meer modern klinkende dansbare elementen, minimalistische beats en soulvolle vloeibare zanglijnen. Ze schuift direct aan bij de betere producties in dit genre. Ze start prachtig met Run Run Run en geeft direct een visitekaartje af van haar kunnen. Het is een Moloko-achtig nummer, … Lees verder Rosie Lowe – Control
Bombay heeft een tumultueuze periode achter de rug. De band kortte de originele naam in tot simpelweg Bombay, nam bassist Gijs Loots in dienst en verruilde uiteindelijk ook nog eens Linda van Leeuwen voor Lisa Ann Jonker achter de drumkit. Als je dat zo op een rij zet mag het misschien een klein wonder heten dat Mathias Janmaat met zijn nieuwe kornuiten überhaupt nog toe … Lees verder Bombay – Show Your Teeth
Op de hoes zien we een Art Deco-achtig ornament, een opgekrulde engel gehuld in goud. We zetten de plaat aan en wanen ons in de jaren twintig. Een hoge dunne stem vertaalt gedichten in een melodie, begeleid door een spaanse en een Portugese gitaar. Wtf, is dit een nieuwe release? Jawel. Dit gepriegel is een nieuwe plaat van Josephine Foster, bekend als singer-songwriter uit Colorado … Lees verder Josephine Foster – No More Lamps In The Morning
Massiv Attack komt dit jaar met twee ep’s als opmaat naar een nieuwe plaat; de eerste sinds Heligoland uit 2010. De eerste van de serie ep’s is nu uit: Ritual Spirit. Het werk telt vier nummers en klokt krap een kwartier. Maar het zijn vijftien intense minuten. Prachtig klinkend dankzij een loepzuivere productie waar Massiv Attacks Robert del Naja en Euan Dickinson voor tekenen. Op … Lees verder Massiv Attack – Ritual Spirit
De Rotterdamse ongekroonde koningen van de postrock Saint Vincent and the Grenadines komen met een derde ep-tje dat je met een beetje goede wil een seftitled kunt noemen. Youloumain is de naam die de oorspronkelijke inwoners gaven aan het Caribische eilandje Saint Vincent and the Grenadines. Het grapje is misschien wel kenmerkend voor de vier jongens die verspreid over het land van Amsterdam tot de … Lees verder Saint Vincent and the Grenadines – Youloumain
MuziScene magazine 