Vingers omhoog van wie er allemaal hele dagen op een kantoor doorbrengen, of doorbrachten pre-corona dan. Intens, zoals die verveling kan aanvoelen, niet? Ja, dan herken je je zeker en vast in de absurditeit van Office Hell, het openingsnummer van de debuutplaat van Global Charming. Een van a tot z lekkere puntige post-punkplaat met een gezonde laat-maar-waaien metaliteit. Of het nu de Curveball is die … Lees verder Global Charming – Mediocre, brutal
Loudon Wainwright III is ruim 50 jaar actief als singer/songwriter en kan dus gerust een veteraan in de muziekwereld worden genoemd. Hij kan inmiddels doen wat hij leuk vindt. Blijkbaar had hij zin in een plaat met een bigband, en zo geschiedde. Samen met Vince Giordano en zijn band The Nighthawks en producer en muziekbegeleider Randall Poster werden veertien nummers uitgekozen uit de periode 1920-1930. … Lees verder Loudon Wainwright III – I’d Rather Lead A Band
Na vier op zijn zachtst gezegd nogal compexe albums te hebben uitgebracht, was het voor de Canadese noise/punk rockers METZ de hoogste tijd voor een voorzichtige koerswijziging. Het trio, bestaande uit zanger en gitarist Alex Edkins, bassist Chris Slorach en drummer Hayden Menzies, schudde tussen 2012 en 2017 het op dat moment redelijk ingedutte gitaarwereldje flink wakker met achtereenvolgens METZ, II, het met Steve Albini … Lees verder METZ – Atlas Vending
Wat als Justin Timberlake nu eens BJ Burton – die producer verantwoordelijk voor het geluid van Low’s Double Negative – tegen het lijf was gelopen… Dan had je misschien vette popsongs gekregen, met een funky feel maar met genoeg gruis en tegendraadse wendingen om het toch weer interessant te kunnen vinden. Hou die gedachte vast en je komt dicht bij het solo debuut van Jake … Lees verder Lupin – Lupin
Ik heb Touché Amoré pas laat ondekt. Ik leerde ze kennen bij hun vierde album Stage 4. Een album dat erin hakt, zeker als je weet dat zanger Jeremy Bolm dit album gebruikte als uitlaatklep na de dood van zijn moeder. Ze stierf aan kanker. Door: Dinant Dorsthorst Terugluisterend naar hun oudere albums ontdekte ik de bijzondere wereld van Touché Amoré. Zelden heb ik band … Lees verder Touché Amoré – Lament
Wie een beetje bijhoudt wat er op de Rotterdamse podia gebeurt, heeft misschien al wel eens eerder gehoord van Luka. Achter die naam gaat het 27-jarige in Rotterdam woonachtige talent Lisa Lukaszczyk schuil. Zij studeerde songwriting in Rotterdam, bouwde daar een netwerk op van vrienden en muzikanten waarmee zij graag werkt. In 2018 resulteerde dat in een zelf uitgebrachte ep Welcome, Generation Everything en heel … Lees verder Luka – First Stepts of Letting Go
Ik kan me de betovering nog herinneren van de eerste Spinvis. Dat begon al met dat bandje op de hoes, van welk merk ik er dozijnen in kasten had zwerven. De nostalgie die dat opriep en die je terug hoorde in de knutselwerkjes van Erik de Jong, alias Spinvis. En de jaloezie de we voelden omdat hij, knutselaar op leeftijd, wel werd opgepikt door Excelsior, … Lees verder Spinvis – 7.6.9.6
Soms heb je bij het horen van een band dat je direct een vermoeden hebt waar ze vandaan komen. En ja hoor, natuurlijk woont de bezetting van Hello Forever in Californië. Nota bene in Topanga, op een stuk land dat ooit werd gebruikt door een free-love nudistencommune. Waarom we dat denken? Nou ja, hoor vanaf tel één die Beachboy-koortjes, het ruisen van de surfzee en … Lees verder Hello Forever – Whatever It Is
Death Valley Girls omschrijven hun muziek als California Doom Boogie en brengen ietwat geheimzinnige garagepop, met een vleugje punk en psychedelische rock. De band, in 2013 opgericht met als frontvrouw Bonnie Bloomgarden, is geïnspireerd door onder andere Velvet Underground, Black Sabbath en The Stooges. Geen wonder dat Iggy Pop himself groot fan is en zelfs figureerde in de clip bij het nummer Disaster uit 2018 … Lees verder Death Valley Girls – Under The Spell Of Joy
The Hunna is een alternatieve rockband uit Watford. Dit in 2015 opgerichte kwartet heeft haar ambitie nooit onder stoelen of banken gestoken: de hele wereld moet veroverd worden en de grootste zalen zullen plat gespeeld worden. Door: Ronald Klootwijk De titel van de derde langspeler, I’d Rather Die Than Let You In, is een regelrechte sneer aan het adres van de voormalig manager van de … Lees verder The Hunna – I’d Rather Die Than Let You In
MuziScene magazine 