Global Charming – Mediocre, brutal

Vingers omhoog van wie er allemaal hele dagen op een kantoor doorbrengen, of doorbrachten pre-corona dan. Intens, zoals die verveling kan aanvoelen, niet? Ja, dan herken je je zeker en vast in de absurditeit van Office Hell, het openingsnummer van de debuutplaat van Global Charming. Een van a tot z lekkere puntige post-punkplaat met een gezonde laat-maar-waaien metaliteit. Of het nu de Curveball is die ze op ons afvuren – een lekkere uptempo rocker waar Herman Brood zich niet voor had geschaamd – of de luie slacker ritme van Born To Be A Knife – over het leven van ons bestek, jawel – het zijn allemaal heerlijk tegendraadse fijn schurende liedjes om op een dronken avond met je vrienden midden in de kamer op te bubbelen en te tongzoenen. Laat maar waaien, weet je.

Maar effe zonder dollen. Luister naar die gitaarsolo in Born To Be A Knife, en je wenst dat je een mes zou zijn. Rake noten, heerlijk om elkaar heen tollend. Maar wat is dit? No Compromise volgt, en zonder compromis is geen woord te veel gezegd. Het is alsof we even in een kelder afdalen, laat jaren zeventig, waar scholieren na proberen te doen wat ze op de Engelse radio hebben gehoord en punk heet. Boem-chick doet de drummer, de gitaristen slaan alleen simpele snelle akkoorden aan, de zanger en zangeres spugen hun teksten in de microfoon. Instant time warp.

Leuk intermezzo, maar geef mij toch maar aanpak met muzikale grapjes en scheve akkoorden die we weer horen in My Turn To Sleep. Dát is de Global Charming waar we massaal voor gaan vallen, vermoed ik, zodra we ze op een podium kunnen gaan zien. En dan volgt een Celebration van ongekende omvang, met in dit nummertje een gitaar met een bijna funky slagje, tot het refrein staccato losbarst, de bas doordondert en de zangers proberen unisono hun teksten te scanderen. Lekker hoor! Tijdloos, ook omdat het zo lijkt op dingen van vroeger.

Ja, Mediocre, brutal van Global Charming is weer typisch zo’n uitgave van sympathiek label-uit-het-hoge-noorden Subroutine. Je weet wel, dat label met een kien oor voor brutale gitaarbandjes, net als Excelsior in hun begindagen, maar dan misschien net een tikkie minder braaf en vast ook minder goed te verkopen. Of heb ik het verkeerd?

Een gedachte over “Global Charming – Mediocre, brutal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s