Ouder worden is een stuk draaglijker als je het met een goede dosis zelfspot en humor kunt ondergaan. Door de diepste kloven in je kop aardrijkskundige namen te geven, om maar wat te noemen. Er zullen toch heel wat fans zijn geweest die de hoop hadden opgegeven dat Arab Strap ooit nog iets nieuws zou maken. Die Schotse band die zo tot de verbeelding spreekt … Lees verder Arab Strap – As Days Get Dark
De Amerikaanse folkrockband Fruit Bats heeft de tand des tijds goed doorstaan. Kwamen ze destijds op met de vloed aan folkrockbands die ons overspoelden aan het begin van het millennium, met hun achtste album The Pet Parade bewijzen ze dat ze er nog steeds toe doen. Dat de band tijdens het ruim twintigjarige bestaan diverse personeelswisselingen heeft ondergaan is in essentie niet terug te horen … Lees verder Fruit Bats – The Pet Parade
Een voor een vallen de instrumenten in en ontvouwt Heartlow zich. Als het ritme invalt moet ik denken aan Motown, vooral door de sound van de roffelende drums denk ik. En in mijn hoofd komt bij elke beluistering Grace Slick en Jefferson Airplane op. Zo’n licht psychedelische toon uit de jaren zestig waart er in deze compositie rond. Heartlow is een sterke opener voor een … Lees verder Jane Weaver – Flock
Mijn vader had ooit een plaat van Buck Owens in de kast: I’ve Got A Tiger By The Tail. Ik moest eraan denken toen ik het debuutalbum van Bones Owens in handen kreeg. Bij mijn weten zijn de twee geen familie, dus je kunt deze inleiding gerust vergeten, als je maar wel verder leest. Wat de twee behalve hun achternaam gemeenschappelijk hebben is dat ze beide countrymuziek maken. Hierbij moet echter worden opgemerkt … Lees verder Bones Owens – Bones Owens
Carnage is uit de categorie niet-verwacht-toch-gekregen. Het gonsde wel dat er nieuw werk van Nick Cave zat aan te komen, maar pas ergens eind mei. En ineens was daar dan toch een nieuw album op de diverse streamingdiensten. Als redacteur van dienst werd ik uit mijn bed getrommeld om er verslag van te doen. Welnu, Carnage is een nieuwe parel in de kroon die het imposante oeuvre – dit … Lees verder Nick Cave & Warren Ellis – Carnage
Bloedmooie uitgave van Pinegrove met een bijzonder verhaal. De band met wortels in Amerikaanse traditionele country&western maar heel erg indie in de uitvoering heeft 21 (!) liedjes opgenomen in het huis waar ze jaren mochten verblijven. De huurovereenkomst voor die idyllisch ogende plek liep af. Amperland, noemden ze de plek liefkozend. En ter afscheid van dat huis, die plek en de periode waarin ze er … Lees verder Pinegrove – Amperland, NY
We zijn nog maar nauwelijks bekomen van het vorige album van de Australiërs of het volgende dient zich alweer aan. Niet dat we niet gewaarschuwd waren. Frontman Stu MacKenzie kondigde bij het verschijnen van KG in november 2020 aan dat de band met de naam die ik probeer te vermijden om te typen in 2021 tenminste met drie nieuwe albums op de proppen wil komen. Het eerste is een feit. … Lees verder King Gizzard & The Lizard Wizard – LW
Brijean, die we ook kennen onder de naam Toro Y Moi maar ook Poolside, werkt op Feelings samen met multi-instrumentalist en producer Doug Stuart. Het resultaat is een stuk zoutelozer dan wat hij bijvoorbeeld onder de naam Toro Y Mo – grappige dansbare puntige songs – uitbrengt. Feelings is een plaat die letterlijk en figuurlijk zweeft tussen lounge, elektronica à la Air en disco met … Lees verder Brijean – Feelings
In de vier jaar sinds het verschijnen van Risk To Exist heeft Maxïmo Park nogal wat meegemaakt. Alles wat het leven te bieden heeft kregen ze om de oren. Een vriend die merchandise verkocht bij hun concerten, kwam om bij de aanslag op Bataclan. Twee bandleden besloten kort na elkaar er de brui aan te geven: nota bene bassist Archis Tiku en toetsenist Lukas Wooller … Lees verder Maxïmo Park – Nature Always Wins
Balthazar zet met Sand de lijn voort die is uitgezet met het in 2019 verschenen Fever. Je kunt dus lome beats verwachten, funky baslijnen, en heerlijke grooves. Dat de band met Maarten Devoldere en Jinte Deprez over twee uitstekende zangers beschikt die elkaar geweldig aanvullen, maakt het luisteren naar Sand alleen maar aangenamer. Sand is tot de nok toe gevuld met soulful alt-pop die je, omdat Vlamingen nu eenmaal minder met Engelse woorden hebben dan Nederlanders ook gerust bezield kunt … Lees verder Balthazar – Sand
MuziScene magazine 