Sarah Neufeld zul je misschien vooral kennen als lid van Arcade Fire, maar naast haar te gekke werk voor deze Canadese indierockgrootheden is Neufeld zowel solo als in verschillende zijprojecten heel actief. Zo bracht de violiste minder dan een maand geleden nog een indrukwekkend album uit met haar band Bell Orchestre op het illustere Erased Tapes Records. Vandaag verschijnt haar derde soloalbum Detritus. Detritus is … Lees verder Sarah Neufeld – Detritus
Eens in de zoveel tijd komt er een album voorbij dat kan worden beschouwd als kunstwerk. Dat zet je niet gewoon even op, maar daar ga je echt voor zitten. Het zesde album van St. Vincent is er zo een. Tijdens de eerste luisterbeurt betrap ik mezelf erop dat ik onwillekeurig op het puntje van mijn stoel zit. Terwijl ik nog intens zit te genieten … Lees verder St. Vincent – Daddy’s Home
Je kunt zeggen van Spotify wat je wilt, maar soms werkt het algoritme dat het hanteert in je voordeel. Zo kwam ik via de streamingdienst in aanraking met de Oostenrijkse band Ja, Panik en ik was direct verkocht. Het totale oeuvre van de moet ik nog ontdekken, maar hun laatste album, Die Gruppe, heb ik inmiddels met almaar stijgend enthousiasme grijs gedraaid. De Oostenrijkers die tegenwoordig in Berlijn wonen komen op Die Gruppe sterk … Lees verder Ja, Panik – Die Gruppe
Soms worden we op de redactie verrast door een aanvraag. Zo ontvingen we gisteren het verzoek om Some Perfect Sense van The Same te recenseren. Er werd benadrukt dat de band de afgelopen maanden druk bezig was met het bouwen aan een degelijk fundament om volwaardig voor de dag te komen. Welnu, volgens ons is dat prima gelukt, alleen jammer dat het album inmiddels al uit is, want wij … Lees verder The Same – Some Perfect Sense
Sinds de comeback van The Chills en de belangstelling die de documentaire The Chills: The Triumph And Tragedy Of Martin Phillipps opleverde lijkt Nieuw-Zeelands indietrots niet te stuiten. Opnieuw komt de legendarische band met een album – al de derde sinds de terugkeer – en als je de plaat opzet laat openingsnummer Monolith je bijna geloven dat ze ook hun jeugd hebben hervonden. Energiek schieten … Lees verder The Chills – Scatterbrain
Wie dacht in het bezit te zijn van het debuutalbum van Iron &Wine, komt achteraf bedrogen uit. Want het in 2002 met veel lof ontvangen The Creek Drank The Cradle werd weliswaar eerder uitgebracht, toch zijn de Tallahassee Recordings in feite het debuut van het folkgezelschap uit South Carolina. Toen Samuel Beam eind jaren-90 namelijk aan de Florida State University College of Motion Picture Arts studeerde nam hij al eens een serie akoestische … Lees verder Iron & Wine – Archive Series Volume No.5: Tallahassee Recordings
Dat je altijd voorzichtig moet zijn vergelijkingen wordt pijnlijk duidelijk gemaakt doordat Os Barbapapas in het begeleidend schrijven bij het promo-exemplaar van zijn debuutalbum DooWooDooWoo wordt vergeleken met Khruangbin. Daarmee wordt de lat hoog gelegd en bestaat het risico dat niet aan de verwachtingen wordt voldaan. Quod erat demonstrandum. Ja, de muziek van het uit São Paulo afkomstige viertal kwartet lijkt heus op die van de band uit Houston, maar alleen al als je kijkt … Lees verder Os Barbapapas – DooWooDooWoo
Met vier albums achter de rug – het titelloze debuut uit 2011, Sonic Bloom (2013), Who Sold My Generation (2016) en Myth of A Man (2019) – heeft de band Night Beats een reputatie opgebouwd als een betrouwbare leverancier van hedendaagse rock ‘n’ roll. Zelf zag ik Night Beats ooit op een festival, maar de band toerde over de hele wereld en deelde het podium met onder meer The Black Angels, The Jesus and Mary Chain, BRMC, The Zombies, Black Lips, Ty Segall en Thee Oh Sees. Op Outlaw … Lees verder Night Beats – Outlaw R&B
Tja… Wat moeten we hier nu nog aan toevoegen? NME: A dazzling debut of wild experimentation. An uncompromising debut that fulfils every ounce of the band’s potential. Clash: A fantastic debut album that grapples with the future. It’s surreal, and often sounds wrong, but feels forever right, held together by some internal logic. The Quietus: Throughout, Bright Green Field is a brave and daring debut … Lees verder Squid – Bright Green Field
Voor iemand die niet heel goed ingevoerd in de postpunk is het nieuwe album van Iceage best wel een eyeopener, of moet ik schrijven oor-opener. De Deense formatie uit Kopenhagen gaat door op de weg die ze al vier eerdere albums zijn ingeslagen. Terugluisterend is er een duidelijke progressie in hun muziek te horen, waarbij het nieuwe Seek Shelter toch wel als het voorlopige hoogtepunt … Lees verder Iceage – Seek Shelter
MuziScene magazine 