The Chills – Scatterbrain

Sinds de comeback van The Chills en de belangstelling die de documentaire The Chills: The Triumph And Tragedy Of Martin Phillipps opleverde lijkt Nieuw-Zeelands indietrots niet te stuiten. Opnieuw komt de legendarische band met een album – al de derde sinds de terugkeer – en als je de plaat opzet laat openingsnummer Monolith je bijna geloven dat ze ook hun jeugd hebben hervonden. Energiek schieten ze uit de startblokken met een nummer dat doet denken aan Wire.

De gitaargeoriënteerde indie van The Chills inspireerde heel wat volgelingen in de jaren negentig. Indie die speelde met dynamiek, hard en zacht combineerde, met een punkattitude maar ook psychedelische invloeden: de Nieuw-Zeelanders toonden een hele generatie gitaarbands de weg.

Dan is het toch maar afwachten wat dat gaat worden als de oudjes decennia later verzinnen dat ze misschien toch weer muziek willen gaan maken. Over hun comeback-plaat Silver Bullets schreven we destijds: ‘een waardige comeback van een invloedrijke band die een mooie luisterplaat aflevert’. Martin Phillipps – het enige overgebleven originele bandlid – tekent voor de pure popliedjes van The Chills en leidt ook op Scatterbrain de dans. Dat betekent dat ook Scatterbrain een album is vol luisterliedjes. Mooie afgeronde songs, knap geschreven, maar eigenlijk ook weinig opwindend.

Slechts een enkele keer voert de band het tempo en volume op, zoals in single Worlds Within Worlds, opener Monolith en afsluiter Wall Beyond Abondon en dan komt de kwaliteit van de band, de songschrijver en de productie goed uit de verf. Van de wijze van produceren moet je dan wel houden want is het wat aan de drukke en gepolijste kant.

In Worlds Within Worlds doet Phillipps zijn beklag over de misinformatie die wordt verspreid. Het is een thema dat vaker aan de orde komt op de plaat. Hij houdt complotdenkers een spiegel voor, zegt ze dat zij valse profeten volgen en met een beetje kritische reflectie toch ook zelf tot de conclusie moeten komen dat niets klopt van hun theorieën.

Scatterbrain is een prima popalbum dat vooral de fans van The Chills zal aanspreken. Niets afdoende aan de kwaliteit van de songs en alle goede bedoeling ten spijt: het is geen album dat nog een grote indruk maakt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s