Streams, we worden er zo’n beetje mee doodgegooid. Elk weekeinde zijn er wel leuke bands op je laptop te zien die live spelen. Een enkel podium heeft al geïnvesteerd in professionele regie-ruimtes en presenteren gelikte videoproducties. Een teken dat dit niet enkel bestemd is ter overbrugging van de pandemie. Streams, die zullen niet meer volledig verdwijnen, ook niet als we weer gewoon naar een concert … Lees verder Streams, maar dan anders…
Rhiannon Giddens spreekt het woord Home zo uit, dat het klinkt als een huilende wolf. Het gaat door merg en been, het openingsnummer op haar nieuwe album vernoemd naar dat ene lied Calling Me Home. Zij zingt in haar eentje, enkel begeleid door een enkele aanhoudende toon op een accordeon. Ergens in het nummer zet een diepe bas de emotie kracht bij. Het verlangen, de … Lees verder Rhiannon Giddens – They’re Calling Me Home
Bij de eerste aarzelende tonen van We Breathe Through It ben ik plotsklaps weer in mijn studentenkamer, eind jaren tachtig, met mij Tascam viersporenrecorder voor m’n neus. Te veel sporen gepingpongd, slippende tape, bandruis. Gelukkig is de Utrechtse muzikant Bart de Kroon – die we nog kennen van zijn bijdrage aan miskend We vs. Death – stukken vaardiger in het schrijven van liedjes. Zijn werk … Lees verder Homemade Empire – Fog Rolls In
Ja hoor, het klinkt heerlijk als het koortje achter Nick Waterhouse afgebeten Never! zingt in het liedje Place Names. De eerste track op al weer het vijfde album van de Amerikaan die eruit ziet zoals hij graag wil klinken: alsof we even in de tijdmachine stappen naar zo rond 1960. Het eerste liedje Place Names op Promenade Blue klinkt daarom alsof wijlen Phil Spector achter … Lees verder Nick Waterhouse – Promenade Blue
„Onze tour is nu iets uitgesteld naar mei en juni. Dat zijn shows volgens corona-regels. Dus dat is dan toch maar een halve ervaring. En tóch is die tour al nagenoeg uitverkocht. Er zijn dus mensen die zelfs in deze tijd naar onze shows willen komen. Dat vind ik geweldig. Maar wat ik het liefste zou willen is die mensen die er nu al vertrouwen … Lees verder Floris van Luijtelaar (The Vices): ‘Ik kan mij niet voorstellen dat dit niet tot de dood is’
Muzikanten die thuis wat in elkaar flansen zijn er ontelbaar. En misschien is dat aantal alleen maar gegroeid in de corona-periode. Een enkeling schopt het er ook nog best ver mee. Anderen knutselen maar door in anonimiteit. Een Achterhoekse muzikant probeert nu aan die anonimiteit te ontsnappen met een in het oogspringende videoclip. De Winterswijkse muzikant Daafit speelt al – afhankelijk van welk persbericht je … Lees verder Daafit wil niet langer enkel dienen
Anne-Fay Kops heeft het uitbrengen van haar album Reaspora moeten uitstellen in verband met corona. Maar nu is het zo ver. Vrijdag 2 april verschijnt het op het label Onyx & Ivory. Touren langs podia met haar debuutplaat zit er nog even niet in. Maar op 4 april treedt Anne-Fay wél op in Paard in Den Haag – zonder publiek – en dat is geheel … Lees verder Anne-Fay presenteert album met live-stream
Ze zijn er pas sinds 2018, maakten indruk in 2019 met twee ep’s – Sweet Princess en Boundary Road Snacks and Drinks – vol stekelige postpunk en vreemd ongeïnteresseerd klinkende praatzang. Dry Cleaning is een viertal uit Zuid-Londen dat in de corona-periode geïmproviseerd nieuw werk heeft gemaakt dat nu verschijnt op hun debuutalbum New Long Leg, nota bene op het prestigieuze 4AD label. Intussen zijn … Lees verder Dry Cleaning – New Long Leg
Ik begin deze recensie maar eens met een anekdote. Heel lang geleden had ik de luxe om elke avond in Amsterdam een band te kunnen kijken. Soms deed ik dat, maar soms liet ik ook moedwillig bands aan me voorbij gaan. ‘Ik moet de afwas nog doen,’ luidde dan mijn excuus. Door: Dinant Dorsthorst En soms ging ik naar een band zonder dat ik wist … Lees verder Godspeed You! Black Emperor – G_d’s Pee AT STATE’S END!
Liefhebbers van The Posies en/of gitaarpop met goudgerande samenzang opgelet: Access van Major Murphy is een bijzonder aangename plaat in die categorie die het checken meer dan waard is. Oké, dan moet je ze wel vergeven dat ze in Attention, het tweede liedje op de plaat, experimenteren met auto-tune, wat en beetje als een zwerende vinger uitsteekt op dit album. Want voor de rest is … Lees verder Major Murphy – Access
MuziScene magazine 