Een oude drumcomputer, basje, wat gitaarpartijen – soms een tikkie ontstemd – en een paar goede ingevingen. Meer is er toch niet nodig om charmante muziek te maken? Dat bewijst in elk geval Ruben van Weegberg (Steve French, Canshaker Pi) die onder de naam Private Banking vandaag een debuut ep naar buiten brengt. De ep maakte hij samen met en Doortje Hiddema (Euroboy). De ep … Lees verder Private Banking – Private Banking
De regio Arnhem-Nijmegen is op de editie 2021 van Left of the Dial opvallend goed vertegenwoordigd. Maar liefst drie bands uit het alternatieve circuit van de twee steden die elkaar goed kennen en onderlinge banden hebben, komen laten zien wat ze kunnen: Paracetamøl, Jellephant & The Phantoms en Shaemless. „Misschien een beetje raar, want Arnhem en Nijmegen is ook een soort derby, maar in de … Lees verder Shaemless komt knallen op Left of the Dial
Ja, hallooooooo! George Dr. Funkenstein Clinton in da house! Cimafunk begint funky als hell, hoe kan het ook anders, met the mothership langszij. De naam van de Cubaanse artiest is ontleend aan de benaming voor Cubanen van Afrikaanse herkomst die zich verzetten tegen de slavernij cimarrón. En met al die kenmerken op een rij heb je gelijk aardig in de smiezen wat voor muziek hij … Lees verder Cimafunk – El Alimento
Ruim 800 mensen hebben foto’s gemaakt terwijl zij luisterden naar Hold Me Close When You Can, afkomstig van het nieuwe album van Efterklang Windflowers. Het is een interessante videoclip geworden doordat er met meer dan 800 mensen ook meer dan 800 interpretaties aan het nummers worden gegeven, of ervaringen aan gekoppeld. Het is misschien een beetje typerend voor hoe het trio Eferklang uit Denemarken te … Lees verder Efterklang – Windflowers
Aaron Maine keert met zijn vijfde soloalbum All Day Gentle Hold! een beetje terug naar een indie-geluid; gitaren mogen weer net iets meer dan voorheen de hoofdrol pakken naast de gemanipuleerde stem en de synths. En dat staat ‘m best goed, vind ik persoonlijk. Eigenlijk ging het een beetje bergafwaarts de laatste platen van de chronisch gekwelde geest met smekende stem, sinds Greta Kline (alias … Lees verder Porches – All Day Gentle Hold!
De Siciliaanse gitarist Enzo Pepi komt voort uit de postrock scene op het Italiaanse eiland. Daarin was hij sinds de eeuwwisseling vooral actief in lokale bands. In 2019 koos hij er voor het eerst voor om een soloplaat op te nemen. Daydream werd door critici goed ontvangen. Nu ligt er een vervolg, The Lazy Revolution, waarop hij voortbouwt aan een solo-repertoire. De plaat is live … Lees verder Daydream Three – The Lazy Revolution
The Poison Arrows uit Chicago is in 2020 letterlijk vastgelopen in bergen sneeuw en de Covid-lockdown. De band had een tour gepland en wilde een vierde album uitbrengen. Hij hoopt nu de draad weer op te kunnen gaan pakken en brengt voordien een ep uit met drie remixen van oud materiaal en één nieuw liedje. Of de bandleden zichzelf daar nu een plezier mee doen … Lees verder The Poison Arrows – I Can’t Quite Get Organized
Afgelopen week verscheen het negende album van de Australische formatie Pond, zakelijk en doeltreffend 9 genoemd. De band heeft een wonderlijke geschiedenis. Ooit begonnen ze met psychedelische rock, het nieuwe album klinkt als een dansplaat. Maar dan met een donker sinister randje. Het is allerminst een vrolijke bende op 9. In gesprek met zanger en frontman Nick Allbrook wordt een beetje duidelijk waar dat vandaan … Lees verder Nick Allbrook (Pond): ’Je kan niet in de spiegel kijken en de realiteit zien, toch?’
België heeft altijd aardige electrobands voortgebracht. De electronic body music van Front 242 natuurlijk, maar ook de scene rond Luc van Acker met lijntjes via Minimal Compact naar de Engelse avantgarde van Wire leverde een geheel eigen geluid op. Partikul is een Brussels duo dat voortborduurt op die traditie en op hun album Related Memories raken ze de bijbehorende sfeer in de roos. Het geluid … Lees verder Partikul – Related Memories
Tja, hoe zou dat voor Liz Taylor geweest zijn, haar laatste huwelijksreis? Dat moet ergens in 1991 hebben plaatsgevonden, toen ze met Larry Fortensky trouwde. Dat was huwelijk nummer 8 en dus huwelijksreis nummer 8. Waarschijnlijk dan. Want ze trouwde met slechts zeven verschillende mannen: Richard Burton mocht tweemaal. Maar zijn daar ook twee huwelijksreizen aan vastgeknoopt? Ach, we laten het aan onze fantasie over … Lees verder The Surfbeat Club – Shakedown and more hipshakin’ bronco beats
MuziScene magazine 