Zanger-gitarist Charles Bissell van The Wrens gaf nog signalen dat in 2021 dan eindelijk een nieuw album van de band zou verschijnen. Dat is niet doorgegaan, naar verluid door meningsverschillen over zakelijke randvoorwaarden. En nu verschijnt dan Observatory van Aeon Station, een solo-album van The Wrens-bandlid Kevin Whelan. Hij kiest zijn eigen pad en daarmee komt er zo lijkt het definitief een einde aan The … Lees verder Aeon Station – Observatory
Frontman van The Notwist Markus Acher is een duizendpoot, zoveel wisten we al. Naast zijn band is hij actief in tal van zij-projecten, waarbij die met Japanse connecties misschien het meest in het oogspringen, Spirit Fest bijvoorbeeld. Het is al weer even geleden dat The Notwist met partners in de VS de handen ineen sloeg om een wonderlijke mix te maken van experimentele hiphop en … Lees verder Nosdam + Rayon – From Nowhere to North
Op de radio komt af en toe ineens weer een liedje voorbij van een oude bekende: This Beautiful Mess. De band beleefde zo’n tien tot vijftien jaar geleden hoogtijdagen; ze tourden in het buitenland en stonden op festivals. En toen hield het op. Nu is er na een pauze van tien jaar een nieuw album getiteld Second Mountain Songs van een band die er weer … Lees verder This Beautiful Mess is terug: ‘We krijgen veel meer aandacht dan we hadden verwacht’
Opgesloten zitten in Manilla op de Filipijnen, niet terug kunnen naar Londen waar je woont en werkt. Covid isoleert de Filipijnse muzikant Guendoline Rome Viray Gomez die opereert onder de naam No Rome in zijn geboorteland. Niks te doen, uitzichtloosheid, onzekerheid over de toekomst. In die omstandigheid componeert hij zijn muziek. In die onwerkelijke omstandigheid heeft hij wel even onwerkelijke sparringpartners om zijn ideeën vorm … Lees verder No Rome – It’s All Smiles
Een betere omschrijving van wat het is in de vorm van een bandnaam en albumtitel kom je maar zelden tegen. Nieuw-Zeelands Leisure tekent voor loom groovende disco die zich uitstekend leent om eens lekker te relaxen met een drankje terwijl je de zon ziet wegzakken in de einder. Stress verdwijnt gegarandeerd als sneeuw voor de.. ehh, die zon dus. De band uit Auckland is in … Lees verder Leisure – Sunsetter
De New Wave-esthetiek die je misschien zou vermoeden in het artwork voor het album Thousand Shadows Vol.1 past misschien toch niet helemaal als een schoen bij de muziek van You Said Strange. Zeker, een toef creativiteit van XTC mag je de band uit Normandië wel toedichten. Toch is er meer aan de hand, want deze jongens hebben ook goed geluisterd naar modernere rock en indie … Lees verder You said Strange – Thousand Shadows Vol.1
Laat je geen zand in de ogen strooien als je gaat luisteren naar You Can Make Hamburger Yourself. Zet het plaatje van Japans duo Pess op en je denkt weer een nieuwe loot aan de rijke boom wilde psych-punk uit die contreien a la Otoboke Beaver of Tricot. De smakelijke en prettig chaotische openingstrack en titelnummer You Can Make Hamburger Yourself valt zeker in die … Lees verder Pess – You Can Make Hamburger Yourself
Is het een rockopera? Is het een uit de hand gelopen grap? Is het Tenatious D in disguise? Of is het pure geïnspireerde genialiteit, zoals ooit Tolkien moet zijn aangeraakt door iets voor hij begon aan zijn feeërieke boeken? Ik weet het niet, ik ben er nog niet uit. Maar Henki raakt gek genoeg wel een gevoelige snaar met de zeven lange nummers. Je raakt … Lees verder Richard Dawson & Circle – Henki
Het lijken wel concerten in niemandsland. Ergens verloren tussen afgelast en in een zweterig propvol zaaltje. De absurditeit van de regelgeving rond corona bereikt in popzalen nu een nieuw hoogtepunt waarbij we wel een band mogen gaan beluisteren, dicht naast elkaar gezeten op stoelen en met drankjes van de bar die al om 8 uur werd gesloten. Het leek in de pauze tussen Dancehall en … Lees verder ‘A chair is the prison of the ass’
Akelig dicht bij het timbre van James Taylor komt de Amsterdamse singer-songwriter Paul Bond met name in het liedje Same Song, Different Groove. Hij zingt ontspannen een beetje onderin zijn bereik en dan krijgt het dat warme maar toch kraakheldere van de stem van een van zijn idolen. Maar het liedje zelf heeft ook kenmerken van het werk van de inmiddels bejaarde meester. Meteen het … Lees verder Paul Bond – Sunset Blues
MuziScene magazine 