Cotoba voegt zich met het album 4pricøt in het rijtje Aziatische bands die zich uitputten in heel precies spelen van heel ingewikkelde mathrock. Het is zonder meer reuze knap wat er op gitaar, bas en drums wordt gepresteerd. Deze vier-mens formatie zoekt het qua sfeer en sound meest in de richting van jazz-rock, een enkel feller nummer daargelaten zoals single Free Will. Die dominante jazzrocksound … Lees verder Cotoba – 4pricøt
Kaminski is een solo-artiest uit Dokkum. Tijdens de lockdownperiode heeft de componist goed gebruik gemaakt van de tijd, en knutselde liedjes in elkaar in zijn garage. En was er tijd om innerlijk eens goed naar zichzelf te kijken, de remmingen onderzocht, herinneringen uit het verleden geanalyseerd. Ja, je voelt het aankomen, dat resulteert in een eigenaardig album met bij vlagen al even eigenaardige liedjes waar … Lees verder Kaminski – My Diary Lied
Collegerock is dat gaan heten in de jaren negentig. Toen gitaarbands op de radio de toon zetten en ze het allemaal zochten in een mengeling van punkpop en grunge. Met een eindeloos aanbod van bands met voorop een vrouwelijke stem. Tv-show Buffy The Vampire Slayer bracht er scheepsladingen van in hun soundtrack. Naadloos zou je daar nu The Beths in kunnen schuiven en nooit vermoeden … Lees verder The Beths – Expert In A Dying Field
‘Turn up the bass, no time to waste‘! Horace Andy kennen velen van ons waarschijnlijk vooral als de ‘reggae-stem’ van Massive Attack. In de jaren zeventig scoorde hij al een mega hit met Skylarking en zette zo samen met anderen Jamaicaanse muziek op de kaart en droeg hij bij aan de groeiende populariteit van reggae. Eerder dit jaar ontstond hernieuwde belangstelling voor de in 1951 … Lees verder Horace Andy – Midnight Scorchers
Het duo Stephanie Widmer (zang, drums en didgeridoo) en Alexander Koeck (zang en gitaar) komt nota bene uit Oostenrijk maar gedraagt zich als pan Europees burger door in Londen, Madrid en Hamburg rond te hangen en er te bouwen aan hun imperium waarin ze op geheel kunstzinnige manier alles zelf maken. En ze maken getuige hun nieuwe plaat Welcome To Kookoo Island heel erg graag … Lees verder Cari Cari – Welcome To Kookoo Island
Het voelde maandag 12 september even als ‘full circle‘ in Rotown. Exact twee jaar geleden stond een terugkeer van Protomartyr gepland. Dat aangekondigde concert voelde in het voorjaar van 2020 in isolatie een beetje als een baken van licht, iets om hartstochtelijk naar uit te kijken. Want tegen die tijd zouden er toch wel weer concerten mogelijk zijn? Door Wim du Mortier Foto’s in Ekko … Lees verder Protomartyr is trying to reach you
Ook zo in de ban, jaren terug alweer, van de debuutplaat van Santigold? De eigenzinnigheid spatte er vanaf, de swagger al even zeer, op het aanstootgevende toe. Jammer, maar zo werd het nooit weer met de twee opvolgende albums. Dus zijn we benieuwd naar de herkansing, het nieuwe album Spirituals. Jammer maar helaas. Spirituals telt slechts een paar nummers die doen herinneren aan de urgentie … Lees verder Santigold – Spirituals
Het is de missie van Jong Louis alias Jong Vloei om de humor en het plezier weer terug te krijgen in de Nederlandse hiphop-scene. Ten minste, dat zegt hij in een bericht bij zijn nieuwe plaat Klusjesman, Het Album. En die titel is op zich al best een goede start om grappig te zijn. Ben jij nog niet uitgeluisterd op de plaatjes van De Jeugd? … Lees verder Jong Louis – Klusjesman, Het Album
Bij de eerste maten van Rocksteady hoor je de bassist zich bijna geforceerd inhouden om dat langzame tempo aan te houden. Hij speelt het simpele baslijntje een tikkie houterig, het klinkt een beetje knullig, als een band die voor het eerst met elkaar speelt in een oefenruimte. Een kinderlijk melodietje gespeeld op toetsen valt in. Het nummer krijgt een beetje kleur als Doug Martsch gaat … Lees verder Built To Spill – When The Wind Forgets Your Name
Zo maar een gedachte bij het beluisteren van Hallo Venray’s zoveelste nieuwe album: eindigen niet alle rocksterren – als ze niet voortijdig uitchecken – als een Lou Reed, met simpele liedjes zonder geforceerde drukdoenerij, rock ’n roll, recht uit het hart. Alsof wanneer de leeftijd vordert het skelet steeds beter door de huid zichtbaar wordt, en de muzikant doordringt tot de kern, lak aan iedereen, … Lees verder Hallo Venray – Coffee and Cake
MuziScene magazine 