Feërieke suikerzoete droompop én gillende gitaren op één plaat? Ach jawel, dat is nu ook weer niet zo baanbrekend als het klinkt maar wordt smaakvol en met effect toegepast door Wolf Alice op hun debuutplaat My Love Is Cool. De release krijgt veel aandacht en in de promotionele hype vallen woorden als ‘nieuwe act van het jaar’. De verwachtingen zijn hooggespannen; u bent gewaarschuwd. Blikvanger … Lees verder Wolf Alice – My Love Is Cool
Er zijn wel meer van die bands die op het eerste gehoor prettige muziek maken maar waar iets aan is dat irriteert. Als de bron van irritatie de leadzang is, dan kan het een zware bevalling worden voor je er toch voor valt. Zo zal het wel meer mensen vergaan die voor het eerst kennismaken met de Britten van Everything Everything. Want tjeemig: het is … Lees verder Everything Everything – Get To Heaven
Kathryn Williams is een Engelse folkzangeres die al een flinke stapel werken op haar naam heeft staan, veelal uitgegeven op haar eigen platenlabel Caw Records. Williams is geboren in Liverpool maar woont al sinds jaar en dag in midden-Engeland – het episch centrum voor Britse folkmuziek. Williams legt zich echter toe om modernere vertolkingen van dit genre en laat zich graag beïnvloeden door de traditionele … Lees verder Kathryn Williams – Hypoxia
We Were Evergreen zijn een Frans drietal die naar Londen zijn getrokken om het helemaal te gaan maken. Ze maken pure pop; lekker luchtige nummers die leunen op warme electronische tapijtjes. Muziek voor bij zomerse temperaturen. De drie kennen we al in Nederland van hun optreden op bijvoorbeeld Parkpop en hun support bij de tour van Go Back To The Zoo. Hun debuutplaat hebben ze … Lees verder We Were Evergreen – Towards
Pakweg 12 jaar na het verschijnen van British Sea Powers klassieke album The Decline Of…. wordt de plaat opnieuw uitgebracht in een luxe uitvoering. Voor de fans van de Britten is vooral het bonusschijfje met B-kantjes interessant. Op dat extraatje staan 12 nummers die allemaal kennelijk te licht werden bevonden om op het album zelf terecht te komen. Opvallend is dat het merendeel bijzonder rustige … Lees verder British Sea Power – The Decline Of British Sea Power
Puisten, snot, strummen, tienermeisjes, tongen, ochtendgloren, skaten, onzekerheid, overdrive, busje, tissues, warme zomerwind in je haren, Vans, kotsmisselijk, korte broeken en te wijde t-shits, wiet, zweetvoeten, flirten, basketbal, Marshall, pogoën, nieuwe vrienden, weer tongen, piepende oren, pochen, bubbelbuik, doodsangst, bier, spuug, natte oksels, roken. Heyrocco is een gitaarbandje uit de VS van drie tieners en de bassist heet Chris Cool; kan niet fout gaan. En … Lees verder Heyrocco – Teenage Movie Soundtrack
We zijn al voorbij de helft van de nieuwe plaat van Daughn Gibson getiteld Carnation als begint op te vallen dat hij een aangename diep donkerbruine stem heeft. De stijl op de plaat slaat dan ook om van ongedefinieerd experimenteel met fors wat electronica, naar sferen die meer doen denken aan recenter werk van Cave en The National met misschien nog een snufje David Sylvian. … Lees verder Daughn Gibson – Carnation
‘Hij komt er aan die gele trein, hij komt er aan..’. Een verdacht Belgisch klinkende stem roept de reiziger op zich te haasten: ‘Rep U naar spoor 16’. In de trein klinkt ondertussen gekrijs. ‘Kan het effe stiller in de stilte coupe’, zingt Zinkzand uit Zeeland. Zo opent kant twee van de veelkleurige plaat In De Aap Gelogeerd van het Zeeuwse vijftal. Zinkzand komt het … Lees verder Zinkzand – In De Aap Gelogeerd
Uncle Wellington’s Wives is een veelkoppige formatie uit Gent, België. Wat ooit als een eenmansproject begon van zanger-gitarist Jonas Bruyneel is uiteindelijk na vele bezettingswisselingen uitgegroeid tot een lijvig gezelschap dat nu twee ep’s op hun naam heeft staan en sterk is in doorzichtige gevoelige composities met veelstemmige zang. De ep When It Takes A Lot Of Time telt vijf nummers die allemaal in het … Lees verder Uncle Wellington’s Wives – When It Takes A Lot Of Time
We zijn de tel inmiddels een beetje kwijt; dit is het zoveelste album van Thee Oh Sees uit San Francisco maar wel een bijzondere in de serie. Je kunt gerust stellen dat dit het eerste echte studioalbum is van de band die grossiert in een beetje eigenaardige maar oh zo aanstekelijke punkrock met een forse psychedelische saus. Frontman John Dwyer maakte in het verleden zo’n … Lees verder Thee Oh Sees – Mutilator Defeated At Last
