Alan Sparhawk van Low over hun nieuwe plaat Ones and Sixes „Ik denk dat het weer beter met me gaat. Ik word nog vaak geconfronteerd met de periode dat ik in de war was, dingen zag die er niet waren, en daardoor plots tijdens een tour concerten moest afzeggen. Afstand nemen van die periode heeft zo zijn tijd nodig. Sommige dingen gaan me nu beter … Lees verder ‘Ik wil weer de grenzen van wat mogelijk is verkennen’
Knotsgekke plaat van Shaun Flemming (artiestennaam Diane Coffee) die ook drumt in Foxygen. In zijn solowerk maakt hij een fantasierijke pastiche van jaren zestig en zeventig rock met psychedelische randjes. Openingsnummer Spring Breathes vat de hele plaat eigenlijk in één nummer samen. Gekke wendingen, samenzang als van de Beach Boys, drumwerk als van Ringo Star, feest van Simon and Garfunkel, rockbasloopjes; alles komt voorbij zetten. … Lees verder Diane Coffee – Everybody’s A Good Dog
Hoeveel weddenschapen zullen er in Engeland zijn afgesloten over de vraag of The Libertines ooit nog een nieuwe plaat zou maken? Dan is het moment van uitbetalen daar. In de zomer van 2004 viel de band na veel gedoe met ruzies, drugs en modellen uit elkaar. En vanaf dat moment zijn de speculaties niet van de lucht geweest rond het mediagenieke viertal Carl Barât, Doherty, … Lees verder The Libertines – Anthems For Doomed Youth
Lou Barlow’s solowerk is niet bedoeld voor audiofielen. Nooit geweest en dat is ook zeker niet het geval met zijn nieuwe Brace The Wave. In negen grofgetande meest folky liedjes doet Barlow als het ware verslag van wat hij sinds zijn laatste soloplaat Goodnight Unknow uit 2009 allemaal heeft meegemaakt. Alsof je zijn dagboek mag lezen met zijn intiemste gedachten en gevoelens. Verhuisd van Los … Lees verder Lou Barlow – Brace The Wave
Foals vliegen furieus uit de startblokken op hun nieuwe plaat What Went Down. In het titelnummer klinken de Engelsen uit het o zo nette Oxford bozer dan voorheen. Zanger-gitarist Yannis Philippakis schreeuwt het uit en schept zo hoge verwachtingen voor de rest van het album. Is Foals een nieuwe weg in aan het slaan? Nee, zo blijkt uit het vervolg. Sterker nog, Foals vervalt een … Lees verder Foals – What Went Down
Moeilijke tiende plaat van het gezelschap rond Dan Bejar uit Vancouver, Canada. Poison Season werd door de critici met spanning tegemoet gezien, na het succes van de voorganger uit 2011 Kaputt. Dan Bejar heeft er dus heel wat jaren voor nodig gehad een vervolg te maken op die onverwacht succesvolle plaat, en dat hoor je er van af. Alsof het een samenvatting van zijn belevenissen … Lees verder Destroyer – Poison Season
Tijdens Maximo Park-bange dagen – de band zakt wat weg in de aandacht en het laatste album was nu niet echt je dat – put zanger en voorman Paul Smith zich uit in het zoeken van revanche in solo- of zijprojecten. In het najaar van 2014 presenteerde hij samen met Field Music’s Peter Brewis het prachtige album Frozen By Sight gebaseerd op gedichten die Smith … Lees verder Paul Smith and The Imitations – Contradictions
In 1990 verscheen het album Fakebook van Yo La Tengo. Die plaat doet het nog steeds goed bij fans omwille van de losse mix van eigen (nieuwe) nummers, covers van eigen werk en covers van artiesten die de band bewondert. 25 jaar later verschijnt nu Stuff Like That There, een heerlijke rustige plaat van de voorgangers van het alternatieve genre met opnieuw een mix van … Lees verder Yo La Tengo – Stuff Like That There
Uit de Utrechtse alternatieve scene komt een groep muzikanten voort die elkaar hebben gevonden in hun liefde voor melodieuze pop a la Johan. Ze opereren onder de naam The Maureens. Bang The Drum is hun tweede plaat en die staat vol heerlijke zomerse luisterpop. De band verwijst zelf naar Johan, Beach Boys, The Posies en Teenage Fanclub als referenties. En de plaat staat dan ook … Lees verder The Maureens – Bang The Drum
Alles aan Everything Everything lijkt weerbarstig. Hun muziek, hun presentatie, hun teksten; alles puilt uit van de eigenzinnigheid. En dat roept dan ook heel uiteenlopende reacties op. Er zijn mensen die met ze dwepen en er is harde kritiek, ook op het opmerkelijke stemgebruik van frontman Jonathan Higgs. „Natuurlijk ben ik gevoelig voor kritiek. Maar het beïnvloed me niet in wat ik hierna ga doen.” … Lees verder Jonathan Higgs, Everything Everything: ‘Dit is mijn stem en die kan ik niet veranderen; sorry hoor…’
MuziScene magazine 