Solo-album van de zanger van de Canadese post-punk formatie Ought. Darcy makte zijn solo-plaat in de periode dat zijn band werkte aan hun imposante tweede getiteld Sun Coming Down. Wie dan denkt een plaat in gelijke sfeer te zullen treffen vergist zich deerlijk. Op Saturday Night verkent Darcy nadrukkelijk andere wegen dan zijn band. Met wisselend succes. Saturday Night is een verzameling van liedjes die … Lees verder Tim Darcy – Saturday Night
Natuurlijk helpt het gitaargeluidje in de solo in Dean’s Room bij het maken van de connectie met The Cure op hun meest vrolijke momenten. De single van de eerste soloplaat van Allison Crutchfield (eerder P.S. Eliot en Bad Banana ) ademt de sfeer van en deelt het huppeltje in het ritme met bijvoorbeeld Just Like Heaven. En ook de synths in Secret Lives and Deaths … Lees verder Allison Crutchfield – Tourist in This Town
Lambchop presenteert zich als een band maar is in feite enkel en alleen Kurt Wagner. Op Flotus (een afkorting die op deze plaat staat voor For Love Often Turns Us Still, en dus niet First Lady of the United States) slaat hij radicaal een nieuwe richting in, zonder zijn eigen identiteit te verliezen. Flotus is een met elektronica overgoten plaat. Tijdens zijn werk in het … Lees verder Lambchop – Flotus
De schorre stem van Elaine Edenfield is de blikvanger in de muziek van Warehouse. De Amerikaanse band heeft zich overduidelijk laten beïnvloeden door Engelse bands uit de jaren tachtig. De gitaren refereren aan new wave sterren van voorheen en het springerige baswerk kan zo weer onder Joe Jackson worden geplakt. En kijk dan die kleding en die stoere laarsjes. Ook de kleurstelling en stijl van … Lees verder Warehouse – Super Low
Wat de acht instrumentale nummers tellende plaat The Shape Of Drums To Come is de techniek waarmee deze is opgenomen. Achter Khompa gaat geen tien-koppige band schuil, zoals je bij de zintuigen teisterende muziek zou vermoeden, maar een enkele drummer; Davide Compagnoni. Hij drumde eerst bij Stearica, een power trio. Sindsdien is hij aan het zoeken geweest naar een methode om in zijn eentje muziek … Lees verder Khompa – The Shape Of Drums To Come
Langzaam zwelt een atmosferisch geluid aan. Het lijkt een gruizige synth en lagen van atonale feedback van een gitaar. De sfeer is gezet met dit ongemakkelijk geluid. Dan valt de band in en horen we de diepe bariton van Matt Flegel over een pompende bassdrum en een synth die de hookline uitserveert. Het klinkt onheilspellend, duister, bezeten. De titel van het nummer is passend: Anxiety. … Lees verder Preoccupations – Preoccupations
Debuutplaat van talent uit Keulen Marius Lauber. Tot nu toe bracht hij enkele singels en een ep uit op het aan Hot Chip gelieerde label Greco Roman. Lauber heeft rustig de tijd kunnen nemen om aan zijn repertoire te werken, onder hoede van synth-nerd Joe Goddard (The 2 Bears, Hot Chip). Het is alsof Goddard zijn protegé als ‘eigen kweek’ voorzichtig wil brengen; meerdere keren … Lees verder Roosevelt – Roosevelt
De hoes van de nieuwe plaat van de veelzijdige muzikant John Chao alias Misha toont ons een cirkel met een patroon dat voor een leek lijkt op een oosters motief. En de titel All We Will Become wijst dan in de richting van een mooie Aziatische filosofie die ons helpt bij het zoeken van een richting in ons leven. Zet de plaat op en we … Lees verder Misha – All We Will Become
In het gesprek met Muzine in het najaar van 2015 kondigde Colin Newman het al aan: uit de opname sessies voor Wire (2015) bleven er een serie tracks over. De keuze was om of een dubbelalbum uit te brengen of na de selftitled dat materiaal op een mini-lp te verzamelen. De keuze viel op de laatste optie: om kostentechnische redenen maar ook omdat het materiaal … Lees verder Wire – Nocturnal Koreana
Eens in de zoveel tijd krijg je een plaat in je handen die knispert van de vernieuwing. Een plaat je uitdaagt en je nieuwe vergezichten laat zien en horen. Die je niet direct snapt en je verwondert, maar evengoed betovert. Die je verleidt je eigen grenzen te verleggen. Sleutelplaten zijn dat, in de ontwikkeling van je muzikale smaak. Daarna is nooit iets meer hetzelfde. Je … Lees verder Suuns – Hold/Still
MuziScene magazine 