Wire – Nocturnal Koreana

In het gesprek met Muzine in het najaar van 2015 kondigde Colin Newman het al aan: uit de opname sessies voor Wire (2015) bleven er een serie tracks over. De keuze was om of een dubbelalbum uit te brengen of na de selftitled dat materiaal op een mini-lp te verzamelen. De keuze viel op de laatste optie: om kostentechnische redenen maar ook omdat het materiaal dat er nog lag in sfeer en klankkleur afweek van de rest.

Nocturnal Koreana is het resultaat. En het is inderdaad een kort album met acht nummers. En het klinkt inderdaad anders dan het overrompelend goede Wire dat vorig jaar verscheen. Die plaat onderscheidde zich door een combinatie van de rigoureuze minimalistische postpunk van de band met puntgave melodieuze liedjes. Wire in toegankelijke topvorm. Met een bijzondere rol voor nieuw bandlid en in vergelijking met de rest van de band de piepjong gitarist Matthew Simms. Newman dicht hem flinke invloed op het geluid en de toegankelijke koers van de band toe.

Nocturnal Koreana wijkt per saldo niet enorm af van de voorganger. Het lijkt alleen alsof Wire op het mini-album de meer ingetogen introspectieve nummers heeft verzameld. Er is minder audio geweld, de geluidsdruk ligt een stuk lager en er is juist meer ruimte voor rust. Neem Forward Position waarin we alleen wat tokkelende gitaren horen, wat sfeer op synthesizer en de stem van Newman. Zo verstild hebben we Wire nog niet vaak gehoord.

De melodie ontbreekt niet en in die zin ligt deze plaat mooi in lijn met Wire. Zeven van de acht nummers zijn pure liedjes, melodieus en toegankelijk. Met Still als uitbijter, een fijn doordreunende track met een lijzig gezongen direct pakkende melodielijn; een nummer dat zo op het voorgaande album had kunnen staan.

Wire sluit af met een meer experimentele track Fishes Bones zoals we die wel van ze kennen uit hun oudere werk. De band gaat los over gesproken tekst… over vissen en graten.

Nocturnal Koreana is geen plaat met de ‘restjes’ van een opnamesessie. Daarvoor is het materiaal te sterk en onderling te coherent. Het vormt met Wire een tweeluik dat je eigenlijk. Maak er gewoon zelf een dubbel-lp van: misschien wel de sterkste die Wire ooit maakte. Geïsoleerd is de mini een prima plaat, maar door het ingetogen karakter van de nummers net iets minder aansprekend dan de voorganger.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s