Lambchop – Flotus

Lambchop presenteert zich als een band maar is in feite enkel en alleen Kurt Wagner. Op Flotus (een afkorting die op deze plaat staat voor For Love Often Turns Us Still, en dus niet First Lady of the United States) slaat hij radicaal een nieuwe richting in, zonder zijn eigen identiteit te verliezen.

Flotus is een met elektronica overgoten plaat. Tijdens zijn werk in het project HeCTA leerde hij van zijn samenwerkingspartners werken met elektronica en het produceren van muziek met behulp van een computer. Die ervaring sijpelt nu door in de nieuwe Lambchop. Je hoort Wagner experimenteren met beats en loops die hij inzet om zijn composities te maken. Het resultaat klinkt dan toch weer als Lambchop; warm en ontspannen.

Maar nog het meest opvallend is de manipulatie van de stem die Wagner op deze plaat volop inzet. In een gesprek met Muzine legt hij uit dat die manipulatie van de stem zijn zoektocht naar een elektronische wijze van produceren voltooide; opeens vielen alle puzzelstukjes op zijn plek omdat die elektronische klinkende stem beter paste in de elektronische muziek. Inspiratie hiervoor deed hij op in de hiphop die hij rondom hem hoorde in Nashville. Wagner experimenteert er op los met auto-tune en nog een batterij aan effecten. De luisteraar moet maar beslissen of het een werkelijk geslaagde koers is. Het is hoe dan ook even wennen om Kurt Wagner nauwelijks verstaanbaar te horen zingen en we het dus even zonder zijn doordachte teksten moeten doen. Dat is niet het geval op twee tracks op Flotus; volgens Wagner opgenomen nog voor hij het manipuleren van zijn stem ‘ontdekte’. Daar horen we zijn diepe bariton en komen zijn beeldende teksten weer haarzuiver door. Dat maakt Writer en slotnummer The Hustle toch tot de sterkste momenten op de plaat.

De flow is eigenaardig; de plaat opent met een compositie van ruim 11 minuten en sluit af met The Hustle van dik 18 minuten; een plaatkant lang. The Hustle is een prachtig nummer, oorspronkelijk gemaakt als soundtrack voor een film, dat rustig opbouwt en je aan de hand meevoert door een kleurrijk sonisch landschap en ontroert als hij kwetsbaar zingt. Tussen die twee lange composities in zitten liedjes van rond drie tot vier minuten ingeklemd. De elf trips waar Wagner ons op trakteert op Flotus vormen samen een aangename rustige plaat, voor de late avonduren. Maar wel dusdanig eigenzinnig dat het alleen bestemd lijkt voor de ware liefhebbers. En het maakt nieuwsgierig naar het vervolg, want Wagner lijkt nog maar net begonnen met het ontdekken van een muziekwereld vol ongekende technische mogelijkheden.

Een gedachte over “Lambchop – Flotus

  1. Pingback: MuziScene

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s