Superchunk – Wild Loneliness

Punkrockveteranen Superchunk waren hartstikke boos ten tijde van het verschijnen van hun laatste album What A Time To Be Alive. Die titel moet je cynisch uitleggen. In een serie kwade nummers stortten ze toen hun ongeloof uit over wat Trump als president van de VS allemaal uitspookte. Er zijn vier jaar voorbij en de gefrustreerde woede heeft plaatsgemaakt voor zorg over waar het heengaat met … Lees verder Superchunk – Wild Loneliness

Lambchop – Trip

Kurt Wagner maakt het zijn fans misschien wat lastig, de laatste albums van Lambchop. Sinds hij een nieuw speeltje heeft ontdekt waarmee hij zijn stem kan bewerken – naar het voorbeeld van hiphop-artiesten die hij in zijn omgeving dat hoorde doen – is de autotune niet meer van de lucht. Het past natuurlijk ook wel bij dit experimentele gezelschap, om tegendraadse dingen te doen en … Lees verder Lambchop – Trip

Bob Mould is boos!

Bob Mould verrast met de aankondiging van een nieuwe plaat Blue Hearts die in september verschijnt en begeleid de aankondiging met een single die niet beter had kunnen worden getimed: It’s another American Crisis. Of zo lijkt het dan toch…. In It’s another American Crisis schreeuwt Mould de frustratie letterlijk van zich af. Het lijkt alsof hij dit nummer nu spontaan heeft gemaakt, actueel inspelend … Lees verder Bob Mould is boos!

Waxahatchee – Saint Cloud

Katie Crutchfield is toe aan haar vierde album die ze onder de naam van haar band uitbrengt, een naam die veel weg heeft van een intense niesbui. In vergelijking met voorganger Out In The Storm (2017) is een flinke stap gezet in de richting van meer mainstream gitaarpop met de voeten in Amerikaanse country&western tradities. Voor deze plaat werkte ze samen met Brad Crook, bekend … Lees verder Waxahatchee – Saint Cloud

Cable Ties – Far Enough

Calble Ties zet opener Hope in. Een mooie melancholieke akkoorden overgang en enkel de stem van Jenny McKechnie. Pats: ze grijpen instant mijn aandacht en als het nummer na de rustige introductie stap voor stap in intensiteit groeit hebben ze mij overtuigd. Dit trio uit Australië – en dat horen in tegenstelling tot de Sniffers nu eens niet direct aan het accent – speelt hun … Lees verder Cable Ties – Far Enough

Nada Surf – Never Not Together

Roerganger van Nada Surf Matthew Caws is in de goede zin van de benaming een gutmensch. Dat ligt er dik bovenop in zijn teksten en als je hem op sociale media volgt zie je dat het draait om gezin, familie en zorg voor anderen. Politiek zeer uitgesproken tegen hedendaagse politieke stromingen die zich kenmerken door een schrijnend gebrek aan inlevingsvermogen. Hij woont tegenwoordig aan de … Lees verder Nada Surf – Never Not Together

Destroyer – Have We Met

Dan Bejar, die al sinds 1995 onder deze naam platen uitbrengt, verrast ons nu weer eens met een plaat die hij volledig samen met producer John Collins in elkaar heeft geknutseld. Het resultaat is deels om bedenkelijk een wenkbrauw bij op te trekken, deels goed genietbaar. In de uitleg van platenmaatschappij Merge lezen we dat de Canadees Bejar een plaat wilde maken met een sound … Lees verder Destroyer – Have We Met

Redd Kross – Beyond The Door

Veteranen Steven en Jeff McDonald begonnen ooit in 1978 al als The Tourists en na wat aanpassingen van de bandnaam hebben ze decennia lang furore gemaakt als Redd Kross. In al die jaren joegen ze vooral de verkeerde personen tegen zich in het harnas met hun grappen en grollen en dat wordt nu nog steeds aangevoerd als voorname verklaring waarom deze alternatieve gitaarformatie nooit echt … Lees verder Redd Kross – Beyond The Door