Suuns – Hold/Still

Eens in de zoveel tijd krijg je een plaat in je handen die knispert van de vernieuwing. Een plaat je uitdaagt en je nieuwe vergezichten laat zien en horen. Die je niet direct snapt en je verwondert, maar evengoed betovert. Die je verleidt je eigen grenzen te verleggen. Sleutelplaten zijn dat, in de ontwikkeling van je muzikale smaak. Daarna is nooit iets meer hetzelfde. Je wereld is vergroot.

Hold/Still van Suuns is een plaat van dat kaliber. Bij een eerste beluistering stoot het je af en trekt het je aan. Bij vlagen heb je geen idee waar je naar zit te luisteren, tot dat stukje in een nummer langskomt dat je doet stuiteren op je stoel, dat je liefkozend omhelst met een esthetische beleving zoals je nog niet vaak eerder hebt gehad. Het is als zoet en zout: het contrast doet zijn werk en maakt de beleving intenser.

Hold/Still is het derde album van Suuns uit Montreal. De vorige platen kregen al een bijzonder goed onthaal bij muziekcritici. Op die platen verkende het Canadese collectief al wegen ergens tussen elektronica en het traditionele bandjes-instrumentarium. Experimenteel, minimalistisch.

Op Hold/Still bereikt de band in die zoektocht naar een nieuwe benadering in de muziek volwassenheid. Daarbij geholpen door producer John Congleton (St Vincent, The War On Drugs, Sleater- Kinney). Hij zette de band in een intensief opnameproces aan om te proberen hun nummers in één take vast te leggen, en daarna minimaal overdubs toe te voegen. En dat werkt. De plaat staat vol met tot op het bot uitgeklede nummers, minimale drums, een enkele gitaar, de stem redelijk op de voorgrond. Extreem, maar met wat voor een impact. De drums klinkt in bijvoorbeeld het nummer Brainwash alsof alles stuk is en je stereo aan gort beukt. Dat vormt een bizar contrast met het zachte gitaarthema en de lichte bijna hese zang.

Lak heeft Suuns aan de conventies. Songstructuren? Sommige tracks gaan nergens heen maar kloppen toch voor je gevoel. Moet je een plaat starten met iets dat verleidt te blijven luisteren? Ach, waarom? Deze plaat opent met misschien wel de meest weerbarstige track Fall. Je wordt direct uitgedaagd. Het nummer eindigt met een dikke minuut enkel beukende drums en ogenschijnlijk atonaal gitaargeweld. Wie er nog is mag dan beginnen aan Instrument. Zo’n minimale track met een heerlijk wiegend tempo dat na ruim twee minuten een euforistisch melodieus hoogtepunt bereikt. Wie het heeft volgehouden tot dit punt en opwinding voelt bij het contrast tussen weerbarstige beats, minimale elektronica en dat prachtige moment, is gegarandeerd hooked.

Hold/Still is een van de belangrijkste releases tot nu toe in dit jaar. Een plaat om je eindeloos in te verliezen, telkens weer op te zetten en nieuwe dingen in te ontdekken, en uiteindelijk hopeloos verliefd op te worden. Maar ook altijd momenten in te blijven vinden die je vreselijk tegenstaan: zoet en zuur tegelijk. Vooruitstrevend, avant-garde in de ware zin van het woord; ook in het gebruik van nieuwe media. Check bijvoorbeeld de zintuigen testende VR-app speciaal gemaakt voor het nummer Brainwash.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s