Hatchie – Giving The World Away

Met de naam Hatchie heb je in Nederland natuurlijk al snel de lachers op je hand. Maar ja, weet de Australische Harriette Pilbeam die onder die naam muziek maakt veel. Het doet niks af aan de vrolijke lekker klinkende pop die zij op haar nieuwe album Giving The World Away over ons uitstrooit. Met dat album zet ze een stap weg van het werk dat … Lees verder Hatchie – Giving The World Away

Alex Cameron – Oxy Music

‘Who pulled the curtians? Who broke the screen? Who told my brother that his kids gonna die from this vaccine? Who told my mother that she’s never gonna find no love, nobody? Who told my father that he doesn’t have to pay for counselling?‘ Het is weer een uitbundig feest op het nieuwe album van ‘king of kemp’ Alex Cameron. Dwarse teksten – ‘cash stuffed … Lees verder Alex Cameron – Oxy Music

Current Joys – Voyager

Nick Rattigan lijdt aan een angststoornis. En dat ligt duimendik bovenop zijn tweede soloalbum dat hij onder de naam Current Joys uitbrengt; je kunt het er zo vanaf scheppen en er emmers mee vullen. Maar wat een prachtmuziek levert dat op! Voyager is een buitengewoon afwisselend album met enkel prachtige melancholische pop met in de hoofdrol de trillende stem van Rattigan, die lijkt te zijn … Lees verder Current Joys – Voyager

Alex Cameron – Forced Witness

Alex Cameron heeft me na een paar tellen al te pakken met de lekkere droge bas die vrolijk grondnoten stampt in melancholisch Candy May. De sound is vet, kan Roosevelt’s disco bijna naar de kroon steken, maar dan in zijn eigen genre. En wat is dat eigenlijk, dat genre van Cameron? Moddervette pop dan maar. Met rake refreinen, prima liedjes en teksten die je met … Lees verder Alex Cameron – Forced Witness

Alex Cameron – Jumping The Shark

In de jaren tachtig bracht Colin Newman van Wire een paar soloplaten uit waar hij wat experimenteerde met synthesizers. Soms tot op het bot uitgeklede platen met alleen staccato toetsen en zijn stem. Onwillekeurig moet je er aan denken als je luistert naar de eerste plaat van Australiër Alex Cameron. Acht nummers lang hoor je bijna enkel en alleen zijn stem en een enkele toetsenpartij; … Lees verder Alex Cameron – Jumping The Shark

Suuns – Hold/Still

Eens in de zoveel tijd krijg je een plaat in je handen die knispert van de vernieuwing. Een plaat je uitdaagt en je nieuwe vergezichten laat zien en horen. Die je niet direct snapt en je verwondert, maar evengoed betovert. Die je verleidt je eigen grenzen te verleggen. Sleutelplaten zijn dat, in de ontwikkeling van je muzikale smaak. Daarna is nooit iets meer hetzelfde. Je … Lees verder Suuns – Hold/Still

Here We Go Magic – Be Small

Prettig gestoord trio uit New York dat het presteren op hun single een minuut voor het einde, midden in een chaotische climax, keihard over te schakelen naar een zacht sfeervol gezongen soundscape. Goed voor een welgemeend wtf-momentje. En daar staat deze plaat vol mee. Be Small is de vierde volwaardige plaat van Here We Go Magic. De band maakt zachte indierock met een hoofdrol voor … Lees verder Here We Go Magic – Be Small