Algerijnse band Imarhan timmert sinds 2006 aan de weg en slaat nu met hun tweede studioalbum wat mij betreft de spijker op de kop. Voldoende om definitief uit de schaduw van ‘grote broer’ Tinariwen te stappen. Hun traditionele ‘woestijnrock’ hebben ze in een pakkend jasje gestoken, zowel wat betreft de manier van componeren als de productie. Voor een simpele westerling als ikzelf is Temet – … Lees verder Imarhan – Temet
Dat niet elke compilatie met oud materiaal van artiesten bij voorbaat een ramp hoeft te zijn, bewijst Angel Olson met Phases: juist ja, een overzichtje met b-kantjes, demo’s en andere moeilijk te vinden tracks. Meestal zijn dit soort verzamelingen echt iets voor de… tja, verzamelaar. De hondstrouwe fan die niks wil missen, die alles van Angel in de kast moet hebben. Discogs hele dagen in … Lees verder Angels Olson – Phases
Zo dik ligt het er maar zelden op, dat jongelui zich laten inspireren door de platenkast van hun ouders, die opgroeiden in de revolutionaire dagen waarin punk verwaterde tot wave. The World is een vijftal uit Oakland in Californië. Kenmerkend voor de sound zijn de saxofoons en de quasi verveelde vrouwelijke zang. Heel dicht tegen The Dance aan, een band begin jaren tachtig die punk … Lees verder The World – First World Record
Debuut van Emily Underhill, een uit Londen afkomstige muzikant en producer. Met opener For You strooit ze ons nog zand in de ogen met een song die verwant lijkt aan de onlangs verschenen debuutplaat van het Rotterdamse talent Sevdaliza. Een sfeervolle track waarin haar vocalen smaakvol worden opgeknipt. Met de tweede track horen we beter waar Underhill, alias Tusks, voor staat. In False spelen gitaren … Lees verder Tusks – Dissolve
Heruitgave van het album dat door sommigen wel wordt gezien als de start van wat post-rock is gaan heten. Graham Sutton, Daniel Gish, John Ling en Mark Simnett werkten begin jaren negentig bijna een jaar aan dit album. Ze namen het op in een geïmproviseerde studio in een kerk in de Londense wijk Stratford. Die ambiance verklaart voor een deel de sound van de plaat. … Lees verder Bark Psychosis – Hex
Alex Cameron heeft me na een paar tellen al te pakken met de lekkere droge bas die vrolijk grondnoten stampt in melancholisch Candy May. De sound is vet, kan Roosevelt’s disco bijna naar de kroon steken, maar dan in zijn eigen genre. En wat is dat eigenlijk, dat genre van Cameron? Moddervette pop dan maar. Met rake refreinen, prima liedjes en teksten die je met … Lees verder Alex Cameron – Forced Witness
Laat je niet ringeloren door opener Eternity In Pictures op het soloalbum van We Go Magic frontman Luke Temple dat hij onder de naam Art Feynman uitbrengt. Je zou dan zo maar kunnen denken dat we hier te maken hebben met een lo-fi knutselaar die bedachtzame liedjes maakt zoals ooit ook Wire’s Colin Newman eigenaardige elektronische solo-uitstapjes maakte. Nee, klik gelijk door naar het tweede … Lees verder Art Feynman – Blast Off Through The Wicker
Niet alles hoeft zin te hebben, zeggen de B Boys uit Brooklyn in een kort interview met iemand die door hun platenmaatschappij is ingehuurd om wat vragen te stellen over hun nieuwe album. Uit dat gesprek wordt je verder niks wijzer. Heeft eigenlijk geen zin dus. Wat wel weer aardig past bij de titel van hun plaat: Dada. Al ontkennen ze stellig dat ze daarmee … Lees verder B Boys – Dada
Wire viert zijn veertig jarig bestaan met de release van hun zestiende album Silver/Lead en een uitgebreide wereldtour. Het album was al klaar toen MuziScene pak weg een jaar geleden Wire’s voorman Colin Newman sprak in Amsterdam. Hij legde uit dat de band in relatief korte tijd drie albums uitgeeft en dat zoiets tegenwoordig zorgvuldige planning vergt om er bijvoorbeeld zeker van de zijn dat … Lees verder Wire – Silver/Lead
In de eerste seconden van Crossover, het eerste nummer op Bardo Ponds nieuwe plaat Under The Pines, heb je de neiging om te checken of je niet per ongeluk twee platen door elkaar aan het draaien bent. De fuzzy gitaren zijn in de mix helemaal links en helemaal rechts gezet. En je zou haast denken dat die twee vooraf niet te veel overleg met elkaar … Lees verder Bardo Pond – Under The Pines
MuziScene magazine 