Sufjan Stevens – Carrie & Lowell
Grappig toeval? Drie artiesten trekken momenteel de aandacht dankzij de teksten in hun muziek. Uit Australië verbaast Courtney Barnett met een fantastische rammelpopplaat Sometimes I Sit And Think, Sometimes I Just Sit met in de hoofdrol ijzersterke observaties van haar alledaags leven. Je kunt hier bijna van een hype spreken. Nog geen hype en geheel ten onrechte: Kate Tempest uit Engeland. Zij verpakt haar messcherpe … Lees verder Sufjan Stevens – Carrie & Lowell
Lonelady – Hinterland
Lonelady uit Manchester grijpt in de sound en de sfeer nadrukkelijk terug naar de dansbare golf die gelijktijdig met de new wave op kwam in de jaren tachtig. Retro, maar met het hart op de goede plek. Julie Campbell, de vrouw die tekent voor zo’n beetje alles dat je op de plaat hoort behalve de drums, ziet er ook uit alsof ze een tijdreis heeft … Lees verder Lonelady – Hinterland
The Prodigy – The Day Is My Enemy
Boooooooom klepperde klap bmm bmm klap klets klepperde de klap Booooooommm! Op de eerste tel krijg je telkens keihard en diep die karakteristieke bass drum om je oren. Met er overheen zo’n lullig klinkend keyboardgeluidje dat een niet-uit-je-kop-te-timmeren deuntje piept. Over wie hebben we het? The Prodigy natuurlijk. De nieuwe plaat opent met titelnummer The Day Is My Enemy, gezongen door een iel klinkende meisjesstem, … Lees verder The Prodigy – The Day Is My Enemy
Death Cab For Cutie – Kintsugi
Het zit diep in de menselijke natuur om op zijn minst toch wat op te zien tegen veranderingen. We verwachten van verandering dan ook vaak niet anders dan onheil. Dat verandering ook goede dingen met zich mee kan brengen, bewijst de nieuwe plaat Kintsugi van Death Cab For Cutie in meerdere opzichten. Kintsugi is de eerste die Death Cab For Cutie maakt na het vertrek … Lees verder Death Cab For Cutie – Kintsugi
Rats On Rafts – Tape Hiss
Een kok legde me ooit uit dat hij de waardering voor pittig – lees heet – eten een raar verschijnsel vond. Als je iets als ‘heet’ ervaart, dan onderga je in feite een reactie op een stof die te vergelijken is met allergie. Hij vermeed in zijn werk gebruik van dat soort stoffen; aan hem was sambal niet besteed. Dat doet me denken aan een … Lees verder Rats On Rafts – Tape Hiss
Pitchtuner – Ready To Go
Ach, hoe verrukkelijk is een volledig onpretentieuze plaat met heerlijke vette synths die de pop opleukt en Engelstalige zang met een aandoenlijk Duits accent op een zonnige lentedag, airco op standje alle-ramen-wagenwijd-open. Dan kan de dag toch niet meer stuk? Bedenk hoe een Duits synthpop-duo er uit zal zien, en Pitchtuner voldoet er aan. Juist: kleurrijk, toch indie maar met een snuifje fout. Bedenk hoe … Lees verder Pitchtuner – Ready To Go
Sleater-Kinney
19 maart 2015, Paradiso, Amsterdam Corin Tucker laat haar gitaar even in de coulissen en neemt alleen de microfoon in haar hand. ‘We zijn blij dat we weer een bandje zijn’ vertelt ze Paradiso. ‘En we hebben nog genoeg te vertellen; we moeten nog ergens heen en we gaan jullie helpen daar te komen’. Om daarna het startsein te geven voor een toegift die eindeloos … Lees verder Sleater-Kinney
Will Butler – Policy
De hoes van de soloplaat van Will Butler is een beetje kleurloos; afgezien van rode lijntjes zien we de artiest in gebleekt zwart-wit afgebeeld. Hoe misplaatst! Bij deze plaat hoort een hoes in alle kleuren van de regenboog. Will kennen we al jaren als de stuiterbal op het podium bij Arcade Fire; hij is de broer van frontman Win Butler. Zijn energie kan hij kennelijk … Lees verder Will Butler – Policy
Houndstooth – No News From Home
De tweede plaat van Houndstooth, een uit Portland afkonstig vijftal gehuld in spijkergoed, opent ijzersterk met het nummer Bliss Boat. Dat nummer heeft wat van de kwaliteit van War On Drugs, maar dan tikkeltje ruiger en met vrouwelijke zang: in de herhaling van een thema, tempo op standje-stoomlocomotief en het steeds opzwepender spel kom je vanzelf in een staat van euforie. Prachtig! Jammer is dat … Lees verder Houndstooth – No News From Home
We Were Promised Jetpacks: „Jammer dat Schotland niet onafhankelijk wordt”
„Laten we eerlijk zijn. Het is raar als je een Schotse band ziet die vrolijke muziek maakt. Dat hoort gewoon niet. Als iemand het overduidelijk naar zijn zin heeft gaan in Schotland de wenkbrauwen omhoog en wordt er al snel vermoed dat er andere dingen in het spel zijn. Je hoort als je muziek maakt ernstig te zijn en een beetje een triest gezicht te … Lees verder We Were Promised Jetpacks: „Jammer dat Schotland niet onafhankelijk wordt”
MuziScene magazine 