Left of the Dial @ SXSW dag 7: de laatste dag in Austin
De laatste keer dat we op SXSW waren, hebben we de zondag gebruikt voor een bezoek aan de ranch van de voormalige Branch Davidians-sekte. Die bevindt zich in Waco, op ongeveer 1,5 uur rijden ten noorden van Austin. Ik ben lichtelijk gefascineerd door sektes, dus het leek me wel de moeite waard die tocht te maken. We reden wat verlaten landweggetjes af tot we ergens … Lees verder Left of the Dial @ SXSW dag 7: de laatste dag in Austin
Left of the Dial @ SXSW dag 6: Cowboys en Black Lips
Sorry, gisteravond was de laatste officiële festival-dag, oftewel: Bonte Avond. Geen tijd voor een verhaaltje, dus vandaag alleen een prachtig filmpje: > Bekijk hier de andere vlogs Lees verder Left of the Dial @ SXSW dag 6: Cowboys en Black Lips
Left of the Dial @ SXSW dag 5: Waar is Gallus?
Het is onmogelijk om op SXSW rond te lopen en niet te fantaseren over Left of the Dial. Ons festival duurt nu nog drie dagen, maar er is geen enkele reden waarom we dat in de loop der jaren niet zouden kunnen uitbreiden tot een week. Oké, we zullen in oktober nooit zulk mooi weer hebben, maar in Austin regent het ook weleens en dan … Lees verder Left of the Dial @ SXSW dag 5: Waar is Gallus?
Douglas Dare covert Spice Girls
Douglas Dare maakte in zijn kindertijd Spice Girls-geïnspireerde liedjes, vertelt hij aan het publiek in Ekko, donderdag 17 maart. Dat komt hem tijdens de toegift te staan op het verzoek een liedje van the Spice Girls te spelen. En dan gebeurt dit… Tekst en film: Judith Zandwijk Later meer over het concert van Dare in Ekko op MuziScene.nl Lees verder Douglas Dare covert Spice Girls
Left of the Dial @ SXSW dag 4: Wij willen bagels en The Lemonheads!
Op SXSW gaat in alle opzichten de meeste tijd zitten in nieuwe bands. Ter voorbereiding moet je je door oneindig veel muziek heen ploegen om er op voorhand al wat potentiële pareltjes uit te vissen. Vervolgens moet je een schema opstellen om die shows ook allemaal te zien en sta je urenlang ingespannen te luisteren om te bedenken hoe goed of slecht je een band … Lees verder Left of the Dial @ SXSW dag 4: Wij willen bagels en The Lemonheads!
Pictish Trail – Island Family
Met een overdaad aan zelfspot karakteriseert Johnny Lynch oftewel Pictish Trail zichzelf in een video als een muzikant die wel erg ‘niche’ is. De Schot die op het honderd zielen tellende eilandje Eigg is neergestreken, vindt zichzelf ondertussen ook een man die eigenlijk een hekel heeft aan natuur en buitenleven. Op de hoes van zijn inmiddels vijfde album zien we hem naast enorme groen uitgeslagen … Lees verder Pictish Trail – Island Family
Laura Loriga – Vever
Zangeres en pianiste Laura Loriga werd geboren in Bologna, en in het afgelopen decennium heeft ze haar werk ontwikkeld tussen Italië en de Verenigde Staten. Je zou haar eventueel ook kunnen kennen van haar project Mimes of Wine. Vever is haar vierde album. Zoals gebruikelijk wordt de kern van de liedjes gevormd door de bijna fragiele stem van Loriga, piano en orgel al horen … Lees verder Laura Loriga – Vever
Midlake – For The Sake Of Bethel Woods
Is het erg om een ‘one hit wonder‘ te zijn? De vraag dringt zich op als het gaat om Midlake, de Texaanse formatie die in een klap roem verwierf met het album The Trails of Van Occupanther, uit 2006 alweer. Dat consistente album rook naar warme West-Coast folk, versleten Perzische tapijten, de dagen dat je nog sjekkies rolde. Knappe samenzang en zachte folky-tonen, dat was … Lees verder Midlake – For The Sake Of Bethel Woods
Crate diggin’
‘I love the smell of vinyl in the morning!’ Een verbastering van deze beroemde quote uit Apocalypse now welde afgelopen zondag in me op. Als één helft van DJ-duo The Vinyl Twins mocht ik de soundtrack verzorgen bij een platenbeurs. Vanaf het podium en tijdens een paar snelle rondgangen langs de tafels met handelswaar, kreeg ik zicht op muziekliefhebbers die met een broek vol goesting … Lees verder Crate diggin’
Left of the Dial @ SXSW dag 3: Vrienden gemaakt en een paar verloren
Tijdens eerdere edities van SXSW ontmoetten we vooral in het openbaar vervoer kleurrijke figuren. Het motel waar we verbleven, zat een busrit van 12 minuten buiten het centrum en zodra we iets tegen elkaar zeiden, was er altijd wel iemand die wilde weten welke taal we spraken. Dat leidde dan tot gesprekken over Denemarken (want dat ligt vlakbij Nederland), of over (onvermijdelijk natuurlijk) softdrugs. Op … Lees verder Left of the Dial @ SXSW dag 3: Vrienden gemaakt en een paar verloren
MuziScene magazine 