Nichtseattle – Kommunistenlibido

Wat direct opvalt aan de liedjes op Kommunistenlibido is dat ze bovengemiddeld lang zijn. Katharina Kollmann heeft dan ook heel wat te vertellen en daar neemt ze de tijd voor. De gemiddelde lengte van een popnummer – tussen de drie en drieënhalve minuut – is daarvoor niet toereikend. Het resultaat is dat de negen nummers als mooi uitgegeven dubbelalbum worden uitgebracht, inclusief songbook van illustrator … Lees verder Nichtseattle – Kommunistenlibido

Weval – Time Goes

Het zijn maar vier tracks, de nieuwe ep van Neerlands trots Weval, maar het is ruimschoots genoeg om een lange nacht op door te dansen. Goed, de innovatie in het genre waar zij zich voorbeeldig in ontwikkelen komt dan misschien van anderen, maar daaruit weten Harm Coolen en Merijn Scholte Albers wel precies de lekkere dingen te halen om pakkende en verleidelijke tracks te maken … Lees verder Weval – Time Goes

Hatchie – Giving The World Away

Met de naam Hatchie heb je in Nederland natuurlijk al snel de lachers op je hand. Maar ja, weet de Australische Harriette Pilbeam die onder die naam muziek maakt veel. Het doet niks af aan de vrolijke lekker klinkende pop die zij op haar nieuwe album Giving The World Away over ons uitstrooit. Met dat album zet ze een stap weg van het werk dat … Lees verder Hatchie – Giving The World Away

S. Carey – Break Me Open

Voor veel mensen zijn de afgelopen jaren moeilijk geweest. Omgaan met afzondering en vooral veel verandering in het leven, valt niet iedereen even makkelijk. Multi-instrumentalist S. (Sean) Carey wijdt zijn nieuwe solo-album aan het omgaan met die lastige jaren. Hij vervat dat in een lome luisterplaat, die wat betreft klankkleur en sfeer wel heel veel weg heeft van Sufjan Stevens. Carey is daar dan ook … Lees verder S. Carey – Break Me Open

I Speak Machine – War

De 48-jarige Tara Busch heeft al een leven achter de rug in de experimentele muziek. In de jaren negentig stond ze op de planken en leidde de Amerikaanse een grungeband, aan het begin van deze eeuw sloeg ze de richting in van electro. In 2013 ontstond I Speak Machine, bedoeld als een groep die met elkaar de soundtrack bij een korte horrorfilm wilde maken. Niet … Lees verder I Speak Machine – War

Fontaines D.C. – Skinty Fia

Veel tijd heeft Fontaines D.C. weer niet besteed aan het vinden van verrassende akkoordprogressies. Veel van hun beste nummers zijn in feite gebaseerd op het eindeloos herhalen van hetzelfde patroon. Vaak ook nog akkoordenwisselingen van het kaliber waar de meeste bands tijdens het jammen direct hun neus voor ophalen: ‘Nah, ’s niks, te cliché, laat maar’. Wat is het dan toch dat vijf Ieren met … Lees verder Fontaines D.C. – Skinty Fia