Kan het allemaal nog wat smeriger? Ja, dat kan, moeten Sebastian Murphy en zijn Zweedse vrienden hebben gedacht bij het maken van hun derde album, Cave World. Na Welfare Jazz en Street Worms is Viagra Boys terug met een album dat klinkt alsof het zo uit de modder is getrokken. Vies, vet, groovend, energiezuigend en bovenal een fluim recht in je gezicht. Maar ook opwindend, … Lees verder Viagra Boys – Cave World
Verkeert Katy J Pearson in een identiteitscrisis? Je zou het toch haast denken, of is het meer een worsteling met het vinden van haar indentiteit? Enerzijds klinkt door dat zij het niet fijn vindt in de Americana-hoek geschoven te worden. Anderzijds maakt ze deel uit van Broadside Hacks, een groep jonge Engelse muzikanten die folk uit het verdomhoekje haalt. Op de hoes van haar tweede … Lees verder Katy J Pearson – Sound Of The Morning
Het voert misschien te ver om Secret Molecules te bestempelen als supergroep, maar als we naar de definitie ervan kijken, dan is het zo gek nog niet. Immers “een supergroep is een band waarvan de leden reeds succesvol zijn geweest als soloartiest of als lid van een of meerdere andere bands hun sporen hebben verdiend.” Dat is bij de nieuwe Dordtse band Secret Molecules ruimschoots … Lees verder Secret Molecules – Secret Molecules
Blonde haren, piepjong nog. En tussen alle jeugdliefdes en dromen over het rockster worden door gewoon het ene na het andere grungy pareltje schrijven. Het duo werd al opgepikt door een label toen de middelbare school nog niet was afgerond. Een pandemie later zijn ze naar Brooklyn verhuisd – want dat is natuurlijk toch de ‘place to be‘ voor jonge muzikanten – en hebben ze … Lees verder Momma – Household Name
Even is het alsof de tijd een dik half uur heeft stilgestaan. Het razende tempo van de secondewijzer nam langzaam af, net als het wegsterven van de klanken van Toll, een hypnotiserend liedje op Giant Palm, het debuutalbum van Naima Bock. Misschien is het beter er niet bij te vertellen dat Bock deel heeft uitgemaakt van Goat Girl, want dat zet je gelijk zo enorm … Lees verder Naima Bock – Giant Palm
It Emerged To Hold Me van Alessandro Incorvaia verdient allen om het artwork al aandacht. De cd is genummerd, ik heb 27/50 toegezonden gekregen. Dit is met de hand op zowel het schijfje als het hoesje geschreven. Het hoesje lijkt overigens ook handmatig gemaakt en is van dun karton in de kleur van, nou ja, karton waarop aan de voorzijde de albumcover (wit-op-zwart) is geplakt … Lees verder Alessandro Incorvaia – It Emerged To Hold Me
We begonnen ons al zorgen te maken over Robert Pollard, maar daar is dan toch een nieuw album: Tremblers And Goggles By Rank. Wel pas de tweede dit jaar en er staan naar tien (!) liedjes op. Wat is er aan de hand? Welnu, de officiële uitleg van de promotor is dat Guided By Voices met dit album in een nieuwe fase in hun bestaan … Lees verder Guided By Voices – Tremblers And Goggles By Rank
Het is zomer. Tropisch warm. Daar hoort een lekker reggae-plaatje bij. Nota bene het label Merge bedient ons op onze wenken met het uitgeven van Happy Hour, van ex-Slits Hollie Cook. En we horen de liefhebbers van The Slits al schamper lachen: Cook is in 1987 geboren, toen The Slits in feite hun hoogtijdagen al lang achter de rug hadden. Cook maakte deel uit van … Lees verder Hollie Cook – Happy Hour
Als je Snail Mail’s Lindsey Jordan en Soccer Mommy’s Sophie Allison het nu eens denkbeeldig tegen elkaar zou laten opnemen, dan wint Allison met speels gemak. En die bij ons verworven status bevestigt zij nog eens stevig met haar nieuwe album Sometimes, Forever. Ten opzichte van Snail Mail is Soccer Mommy net wat gedurfder, net iets meer ‘edgy‘. Beide songwriters grossieren in mooie dromerige gitaarpop … Lees verder Soccer Mommy – Sometimes, Forever
Ramon is het debuutalbum van Caleb Nichols, een Californische muzikant die sinds 2005 speelde (bas en gitaar) en zong in diverse bands, waaronder Soft People, Port O’Brian en het Rogue Wave-zijproject Release the Sunbird. Op dit debuut steekt hij zijn liefde voor Beatles nummers niet onder stoelen of banken en dat maakt het bij tijd en wijle een zeer aangenaam album. Waarom ik niet onverdeeld … Lees verder Caleb Nichols – Ramon
MuziScene magazine 