Anderhalf jaar na het succesvolle debuutalbum van de Rotterdamse band St.Solaire verschijnt er nieuw werk in de vorm van een ep. Keep On Waiting telt vijf nummers die onmiskenbaar het stempel St. Solaire dragen. Tot zover het goede nieuws, want hoewel ze het stempel dragen moet ik er toch aan wennen. Maar goed, dat is ook goed nieuws eigenlijk, want eenmaal gewend blijkt de muziek … Lees verder St. Solaire – Keep On Waiting
Voor de opnames van You Radiate toog Jimmy Diamond uit het Overijsselse Lemele naar de Invisible Creature-studio in Los Angeles van producer Kevin Ratterman die o.a. werkte met My Morning Jacket, Ray Lamontagne en Strand of Oaks. Een goede zet, getuige het uitstekende tweede album, dat nummers bevat die eerder lijken te zijn bedoeld voor stadionconcerten en uitgestrekte festivalweides dan voor kleine zaaltjes in de … Lees verder Jimmy Diamond – You Radiate
Isolde Lasoen is behalve drummer bij Daan en Absynthe Minded en presentatrice ook frontvrouw van haar eigen band. In 2017 verscheen haar solo-debuutalbum Cartes Postales en nu is er de opvolger Oh Dear. Net als op het eerste album zijn veel nummers Franstalig, toch horen we een duidelijke verandering, want waar we het eerste album over het algemeen vrij eentonig vonden, is de opvolger veel excentrieker … Lees verder Isolde Lasoen – Oh Dear
Wie het plezier wil ervaren dat Anemone heeft in het maken van muziek, hoeft de band niet per se live te checken. Wie luistert naar Freebird, het tweede album van de Rotterdamse band onder aanvoering van Xander van Dijck (Afterveins), hoort het namelijk ook gewoon thuis in zijn luie stoel, want de sjeu sijpelt dan uit de speakers. Dat de band een nieuw label – Gentlemen … Lees verder Anemone – Freebird
Een van de beste muzikale geheimen van Vlaanderen is ongetwijfeld de indierockband Dirk. Tegen wil en dank van de band zelf, want die is er – getuige het nieuwste album – klaar voor om internationaal door te breken. Op het eerste album (Album) dat 25 minuten duurt en acht nummers telt horen we door de rock vooral invloeden van punk en hier en daar, vooral … Lees verder Dirk. – Idiot Paradise
Toen ik Should’ve Learned By Now van de Amerikaanse country-punkrockband Lucero voor het eerst luisterde, moest ik denken aan vroeger, toen ik cd’s leende bij de plaatselijke openbare bibliotheek. Vaak had ik geen idee wat ik mee naar huis nam, en even vaak werd ik aangenaam verrast. Lucero voelt als zo’n ontdekking. Omdat de band met name in Amerika toert, zal het oeuvre voor de … Lees verder Lucero – Should’ve Learned By Now
Hoewel er veel herhaling voorkomt in de muziek op Afterpoem, het tweede album van de uit Brooklyn afkomstige componist Faten Kanaan, gaat het geen moment vervelen. Sterker nog, het album dat dertien nummers telt is wat mij betreft eigenlijk te kort. Want wat kun je je lekker laten meevoeren op haar ambient composities, die een brug slaan tussen progressieve elektronische en klassieke muziek. Afterpoem is … Lees verder Faten Kanaan – Afterpoem
Het kwartet The Slow Readers Club uit Manchester is terug met zijn zesde studioalbum Knowledge Freedom Power. In 2020 bracht de band ook al twee albums uit, The Joy Of The Return en 91 Days In Isolation, dus gebrek aan productiviteit kan de band niet voor de voeten worden geworpen. Hoe dat zit op het creatieve vlak is afhankelijk van hoe je het bekijkt. Persoonlijk … Lees verder The Slow Readers Club – Knowledge Freedom Power
Anderhalf jaar na het verschijnen van debuutalbum A Fool’s Paradise Vol.1 komt Harlem Lake niet met opvolger Vol.2 zoals men denkbaar zou verwachten. Ondertussen is er echter wel een live-album verschenen en dat is allerminst een zoethoudertje. Op Volition Live viert de band het succes van zijn debuut en geeft het de luisteraar een beeld van hoe het vijftal live klinkt. Rauw, verdiepend, verlengend en … Lees verder Harlem Lake – Volition Live
Op de voorkant van het album van Roofman zien we de muzikant in een bos. De titel van de plaat gaat gedeeltelijk schuil achter een boom. Daarom zou je deze kunnen lezen als Still The Messias. Wie is die verlosser, naar wie wordt verwezen? In het geval van Roofman zou hij het zomaar zelf kunnen zijn, al denkt hij daar persoonlijk getuige de werkelijke titel … Lees verder Roofman – Still The Mess I Was
MuziScene magazine 